Sierah

Shaykh Maahir al-Qahtaanee

2011-10-11T18:06:00.005+02:00

Aanprijzingen van de geleerden voor Shaykh Maahir ibn Dhaafir al-Qahtaanee Hafidahoe Allaah:

Om de lezers bekend te maken met Shaykh Maahir hafidhahu l-Laah hebben wij in het kort wat wetenswaardigheden over de Shaykh naar het Nederlands vertaald zodat de mensen kunnen zien wie de Shaykh precies is en wat de mensen van kennis over hem zeggen, hiermee handelend naar de uitspraak van de edele taabi´ee Ibn Sireen rahimahu l-Laah:

“Voorwaar, deze Kennis is religie, kijk dus uit waar jullie je religie vandaan halen.”

De Shaykh wordt aanbevolen door meerdere geleerden, zoals:
• Shaykh al-Islaam Ibn Baaz rahiemehoeallah
• Al-Imaam al-Muhaddith al-‘Albaanee rahiemehoellah
• Shaykh al-´Allaamah Saalih ibn Fawzaan al-Fawzaan hafiedehoellah
• Al-Muhaddith ´Abdul Muhsin al-´Abbaad hafiedehoelah
• Al-´Allaamah al-Muhaddith Rabee´ ibn Haadee al-Madkhalee hafiedehoelah
• Shaykh al-Baahith Muhammed ibn ´Umar Baazmuul hafiedehoellah

We zullen een aantal van deze aanbevelingen aan u presenteren insha Allaah!

De aanprijzing van Shaykh Saalih ibn Fawzaan al-Fawzaan

Abu Mahmuud as-Salafee (beheerder op de site van Shaykh Maahir al-Qahtaanee) zegt: “De broeder Abu ´Abdi l-Laah Muneer waffaqahu l-Laah, imam en preker van Masjid al-Khayr in Jaddah, heeft mij verteld dat hij de edele Shaykh Dr. Saalih al Fawzaan hafidhahu l-Laah had uitgenodigd naar Jaddah om een les te geven in Masjid Bilaal (de moskee waar Shaykh Maahir imam en preker is). De Shaykh hafidhahu l-Laah vroeg hem “Wie hebben jullie daar in Masjid Bilaal?”. De broeder zei: “Maahir al Qahtaanee”. Shaykh al-Fawzaan hafidhahu l-Laah zei: “Het is niet nodig dat ik aanwezig ben, al-Qahtaanee is voldoende voor jullie.” [http://al-sunan.org/vb/showthread.php?t=8737]

En Shaykh Saalih al-Fawzaan zegt o.a. over Shaykh Maahir al-Qahtaanee dat hij bekend staat bij hem als een persoon die islamitische kennis bezit en ook bekend staat om zijn uitnodigen naar Allaah met wijsheid en goed onderricht volgens het begrip van de Vrome Voorgangers. Shaykh Saalih al-Fawzaan zegt verder dat hij hem bevoegd acht om uit te nodigen naar Allaah.

De [originele] brief van Shaykh al-Fawzaan is hieronder te lezen:

De aanprijzing van Shaykh Rabee´ ibn Haadee al-Madkhalee

De Shaych hafidhahu l-Laah zei in een brief aan Ash-Shaykh al-´Allaamah Saalih Aal ash-Shaykh:

In de Naam van Allaah, de Erbarmer, de Genadevolle.

Uwe excellentie minister van Islamitische zaken, prediking en leiding, Shaykh Saalih bin ‘Abd al ‘Aziez Aal ash-Shaykh hafidhahu l-Laah.

As-Salaamu ´alaykum wa-rahmatu l-Laahi wa-barakaatuh,

vervolgens:

De houder hiervan is de broeder Maahir bin Dhaafir al-Qahtaanee, [hij behoort tot] van de beste die kennis bij zich dragen en van degenen die ervan houden, van de ´aqeedah (geloofsleer) en de selefie-manhaj (methodiek) en hij heeft een sterke drang naar het verkondigen van de da’wah van de waarheid naar gelang zijn mogelijkheden. Ik hoop op eerbiediging door de opdracht aan degene die ervoor verantwoordelijk is voor een bewijs van oproeper naar Allaah.

Opdat Allaah met hem velen profijt kan schenken.

En moge Allaah u succes geven, uw stappen goed maken en u zegenen in uw leeftijd.

Geschreven door degene die van u houdt omwille van Allaah.

Rabee´ ibn Haadee ibn ´Umayr al-Madkhalee op 28/6/1420

De [originele] brief van Shaykh Rabee´ is hieronder te lezen:

Verscheidene aanprijzingen voor Shaykh Maahir al-Qahtaanee

Verder zei een van de studenten van Shaykh Maahir al-Qahtaanie het volgende:

“Ik (zijn leerling - Taariq ibn Hasan) zeg: En men was gewoon om in de boeken van biografieën degene aan te prijzen die bekend stond om ijverig te zijn in het zoeken (van religieuze kennis), [dit] om degene gerust te stellen die kennis van hen nam. Als voor hetgeen aan mij is overgeleverd door enkele betrouwbare [personen], en zij hoorden het direct of kwamen tegen wat er gezegd werd in termen van aanprijzingen van de mensen van kennis over Shaykh Abu Abdi l-Laah Maahir ibn Dhaafir al-Qahtaanee:

Ten eerste: Wat de Shaykh, de ´Allaamah, de Imaam, ´Abdu l-´Azeez Ibn Baaz (moge Allah hem Genadig zijn) zei na het hebben van een op kennis gebaseerde discussie en het stellen van vragen door Shaykh Maahir al-Qahtanee in Taa’if, in het huis van de Shaykh , ´Abdu l-´Azeez Ibn Baaz. En hierna na een periode van tijd belde hij (i.e. Shaykh Maahir) naar Shaykh ´Abdu l-´Azeez en toen hij (i.e. Shaykh Ibn Baaz) zijn stem herkende zei hij:

“Jij bent Maahir (bedreven, begiftigd) in shaa’a l-Laah.”

En Shaykh al-Islaam Ibn Taymiyyah zei over Ibn Muflih:

“Jij bent Muflih (geslaagd) in shaa’a l-Laah.”

Ten tweede: De uitspraak van de Shaykh, de ‘Allaamah Al-‘Albaanee: Toen hij te weten kwam van sommige [mensen] van wat Shaykh Maahir ibn Dhaafir al-Qahtaanee gedaan had voor de Sunnah en het tegengaan van zijn tegenstanders van wat hij overlevert en onderwijst van het goede, dan gaan ze hem hierin tegen of anderen dan hem. Toen hij dit hoorde, zei hij:

“Jij bent Dhaafir (overwinnend) in shaa’a l-Laah – wat betekent overwinnend - en dit is een goed voorteken, in shaa’a l-Laah.”

Ten derde: De uitspraak van de Shaykh Dr. Muhammed Baazmuul in een zitting in aanwezigheid van Shaykh Rabee´ al-Madkhalee. Hij zei:

"Ik heb niemand gezien van (in) de leeftijd van Maahir al-Qahtaanee zoals hem."

Ten vierde: De uitspraak van de Shaykh Al-Khidr ash-Shanqeetee, de leraar aan [de] Umm al-Quraa Universiteit, en hij is van de Mashaayikh van Shaykh Maahir Al-Qahtaanee en hij was degene die de meeste tijd doorgebracht met (Muhammad) Al-‘Ameen ash-Shanqeetee, de auteur van Adwaa’ al-Bayaan4. [Shaykh al-Khidr zei:]

“Vertel mij oh Qahtaanee, wat zijn de boeken die jij leest? Ik heb niet met jou gezeten, behalve dat ik daarvan profijt heb opgedaan.”

(En hij is overleden - moge Allah de Verhevene hem genadig zijn)

Ten vijfde: En Shaykh ´Abdu l-Muhsin al-´Abbaad heeft het onderzoeks-artikel gelezen dat een weerlegging is op Shaykh ´Abdu l-Muhsin al-´Ubaykaan betreffende het verwijderen van sihr (magie) door sihr en dat dit niet toegestaan is vanuit meerdere invalshoeken. Dus Shaykh ´Abdu l-Muhsin al-´Abbaad belde persoonlijk met Shaykh Maahir al-Qahtaanee en moedigde hem aan om het te verspreiden en hij was tevreden met wat erin werd vermeld aan kennis en bewijsvoering.

Ten zesde: De gerespecteerde Shaykh Dr. Saalih al-Fawzaan heeft sommige van zijn verhandelingen gelezen, zoals zijn weerlegging op Ibn Jibreen betreffende het geven van liefdadigheid met geld [verkregen] van ribaa (rente) en ook zijn onderzoekswerk “Kashfu l-Ghalas fee Hukmi l-Jaras”, en hij zei:

“De woorden die erin staan, zijn woorden van kennis.”

En Allaah’s Vrede en Salaah (i.e. Zijn prijzing voor hem in aanwezigheid van de Engelen) zij met onze Profeet Muhammad, zijn volgelingen en zijn metgezellen.”

Einde van de woorden overgeleverd door de student Abu Mahmuud as-Salafee, hafidhahu l-Laah.

Bron: http://www.an-nasieha.nl/upload/Wie_is_Shaykh_Maahir_al-Qahtaanee.pdf

Shaykh 'Abdullaah al Bukhaari

2009-09-05T12:06:00.005+02:00

Bismillaah, walhamdulillaah was salaatu wassalaamu 'alaa rasoelillah, wa ba'ad,

Hier is een korte biografie van Ash-Shaykh Dr. Abdullaah al-Bukhaari, vooral afkomstig uit de introductie die gevonden word op het bandje "The Salafees' Emulation of the Prophet's Noble Character".

Ik adviseer iedereen op die link te klikken en deze zeer profijtvolle lezing als mp3 te kopen.

Zijn volle naam is Abu Usaamah Abdullaah ibn Abdur-Raheem al-Bukhaari.

De Shaykh is in zijn veertiger jaren en is een van de grote bekende studenten van ash Shaykh al ‘Allamah Abdul Muhsin al ‘Abbaad hafidahoellaah. Hij heeft meer dan 18 jaar bij de Shaykh gestudeerd. Hij heeft ook vele jaren doorgebracht met Shaykh Muhammed Amaan al-Jaamee rahimahoellaah en hij is welbekend bij de ‘Ulumaa van Ahlul Athar.

De Shaykh doceert aan de Islamitische Universiteit van Medina en is daar hoogleraar. Hij is naar vele landen gereisd omwille van de Da’wah, zoals Frankrijk, Ghana, Indonesië en Koeweit.

Onder zijn bijdragen aan de da’wah is dat hij een uitstekend werk heeft geschreven tegen de Haddaadiyyah. Hij heeft ook werken geschreven waar hij degenen als Abul Hassan al-Ma’ribi(moge Allaah zijn en onze zaken rechtzetten) en degenen die Tamyee hebben weerlegt. Hij is een van de maashaykh die regelmatig posten op het sahab forum. Zijn profijtvolle posts kunnen hier bekeken worden: http://www.sahab.net/forums/search.php?searchid=2290725

Moge Allaah de Shaykh beschermen en hem in de fiqh(begrip) van deze deen en ‘ilm an naafi’(profijtvolle kennis) doen toenemen, en ons de mogelijkheid geven er profijt van te hebben, Aameen.
Wa Allaahoe Ta’aala Aalam.

Vertaald van: http://www.salafitalk.net/st/viewmes...=19&Topic=8649

Shaykh Ahmad Baazmool.

2009-09-05T12:02:00.000+02:00

Biografie van ash Shaykh Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool hafidahoellaah

Naam en afkomst:

Hij is de nobele Shaykh en medelevende vader, de leraar, Ahmad bin ‘Umar bin Saalim bin Ahmad bin ‘Ubood, Aboe ‘Umar Baazmool as Selefi al Mekkie. Hij is van de stam Aal Zamool, die een stamboom heeft die terug gaat tot al Kindah.

Zijn geboorte en opvoeding:

Hij werd geboren in Mekka. Dit is waar hij opgroeide en zijn eerste studies begon onder de handen van de geleerden van Mekka.

Zijn leraren:

-Ash Shaykh, de ‘Allaamah, Docter Rabee’ bin Haadie al Madkhalie, onder wie hij Sharh Kitaab at Tawheed van Shaykhul Islaam Mohammed ibn AbdulWahhaab, Sharh Kitaab as Sharie’ah van al Aajurrie en Sharh ‘Aqeedatus Salaf wa Ashaabul Hadieth van as Saabooni studeerde, en hij las aan hem delen van Sahieh Muslim en andere boeken aan hem voor.

-Zijn eigen broer, ash Shaykh Muhammed bin ‘Umar Baazmool, onder wie hij veel profijt haalde en onder afstudeerde, en hij studeerde veel boeken bij hem zoals Kitaab at Tawheed van Shaykhul Islaam Mohammed ibn Abdul Wahhaab, Boluughul Maraam van al Haafidh ibn Hajar en Waraqaat van al Joonee en vele andere essays van Shaykhul Islaam Mohammed ibn Abdul Wahhaab over Tawheed, en andere boeken, en hij bestudeerde de Muqaddimah over Oesoelut Tafseer van Shaykhul Islaam ibn Taymiyya en hij bestudeerde ook Mabaahith fie ‘Uluumul Qur’aan en andere boeken en essays. Hij kreeg Ijaazahs van de meeste Riwayahs(overleveringsketens).

-Ash Shaykh, Doctor Waseeullaah ‘Abbaas, onder wie hij Nuzhatuh-Nadhar bestudeerde en hij woonde veel van zijn lessen bij over Umdatul Ahkaam en tijdens zijn masters bestudeerde hij takhreej en studies over asaaneed(overleveringsketens) en andere wetenschappen.
En hij studeerde bij nog veel meer maashaykh.

Zijn Ijaazahs in Hadeeth:

Hij kreeg Ijazaahs(toestemming) om over te leveren van een groep van geleerden. Het aantal geleerden dat Ijazahs gaven zijn boven de honderd, en van verschillende delen uit de Islamitische wereld. En onder hen zijn: Ash Shaykh Mohammed Abdullaah as Soomalee, Ash Shaykh Ahmad bin Yahya an Najmee(rahimahoellaah), ash Shaykh Abdullaah Ada ash Shanqeetee, ash Shaykh Rabee’ bin Haadie al Madkhalee, ash Shaykh Muhammed bin ‘Abdullaah as Sabeel, ash Shaykh Yahyaa bin ‘Uthmaan al Mudarris, ash Shaykh Abdullaah bin Abdul ‘Aziez al Aqeel, ash Shaykh Waseeullaah ‘Abbaas en ash Shaykh Mohammed bin ‘Umar Baazmool(hafidahoemoellaahoe ta’aala)

Zij(zijn leraren) geven hem Ijaaza, een absolute ijaazah(toestemming) voor al hun overleveringen en dit is een zegening van Allaah Ta’ala op onze Shaykh.

De prijzingen van de Kibaarul ‘Ulumaa voor de Shaykh:

Vele van Ahlul ‘Ilm prijzen hem en raden zijn werken aan, onder hen zijn:

-Ash Shaykh, de ‘Allaamah Abdullaah bin AbduRahmaan Bassaam, het hoofd van Muhkamatul Kubraa, de student van al imaam Naasir as Sa’dee zei: ‘Alle lof zij aan Allaah, en zegeningen en vrede zij op de profeet Muhammed, en ik vervolg: De broeder ash Shaykh Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool as Sa’oodiyyah is van de studenten van kennis die afgestudeerd zijn van de Ummul Quraa universiteit op het gebied van Kitaab en Sunnah. Hij is een persoon van deen en die standvastig is met efficiëntie in salaat(gebed), als een Imaam en in zijn preken en lezingen…’ (15/5/1416h)

-Ash Shaykh al ‘Allaamah Ahmad bin Yahyaa an Najmee zei in zijn voorwoord van het werk ‘Durur as Sunniyyah’: ‘Lof zij aan Allaah en zegeningen en vrede zij op de boodschapper van Allaah en op zijn familie en metgezellen. En ik vervolg: Ik leid in de Shaykh, al ‘Allaamah Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool zijn boek in genaamd Durur as Sunniyyah fie Thanaa ‘Ulumaa ‘alaa Mamlakatul ‘Arabiyyatus Sa’oodiyyah’. (29/12/1424h)

-En ash Shaykh Ahmad bin Yahyaa an Najmee zei ook in zijn voorwoord van ‘as Sunnah fiemaa yata’allaq boolil Ummah’: ’Lof zij aan Allaah en zegeningen en vrede zij op de boodschapper van Allaah en op zijn familie en metgezellen. En ik vervolg: het boek ‘as Sunnah fiemaa yata’allaq boolil Ummah’ van al ‘Allaamah as Selefie Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool werd naar mij gestuurd, ik heb het meeste er van gelezen, door mijn werk ben ik ervan weerhouden het af te maken. Ik vond de hoofdstukken uistekend.’ (1/11/1424h)

-Ash Shaykh, Doctor ‘Uwaid bin ‘Iyaad al Matarfee, voormalig hoofd van het departement van rechtspraak, zei: 'De broeder, al Ustaadh Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool heeft een uitstekend begrip van kennis en in zaken die te doen hebben met kennis. En ook in lezen en begrip, het verbeteren van het verstand met de op kennis gebaseerde onderzoeken, die hem kwalificeren als van de mensen van wie men voordeel neemt van zijn ‘Ilm. Ik vraag goed voor hem en moge Allaah de Islaam en de Moslims van hem laten profiteren.’ (19/4/1415h)

-Ash Shaykh Mohammed bin Abdullaah as Sabeel, Imaam en Khateeb van de Masjidul Haraam zei op 20/10/1423h : ‘De broeder ash Shaykh Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool is van de goede studenten van kennis, hij heeft zijn masters van de Ummul Quraa universiteit, en hij doet veel moeite in het oproepen tot Allaah, het bekend maken van de zaken van de deen aan de mensen, ik ken hem als iemand op de correcte ‘aqeedah, voortgaand op de manhaj van Ahlus Sunnah wal Jama’aah en waarschuwend tegen Ahlul bid’a wal ahwaa.’

- Zijne eminentie, ash Shaykh Doctor Saalih al Fawzaan, lid van het Permanente Comité van onderwijzend onderzoek en fataawa, zei over zijn boek ‘Madaarij’ op 7/3/1425h: ‘Lof zij aan Allaah, en ik vervolg: Ik heb dit boek gelezen dat is geschreven door onze broeder omwille van Allaah, Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool, over het onderwerp ‘het verduidelijken van de twijfels van de Kharaarij’. Lof zij aan Allaah, ik vind het goed hoe hij de twijfels van deze gevaarlijke en corrupte sekte weerlegt. Moge Allaah de auteur van dit boek met goedheid belonen, aangezien hij de werkelijkheid van deze gevaarlijke sekte heeft verduidelijkt met een uitstekende verduidelijking, het blootleggen van de twijfels, en moge Allaah dit boek profijtvol maken in het weerleggen van de tegenstanders.’

-Ash Shaykh, de ‘Allaamah al Ustaadh Doctor Rabee’ bin Haadie al Madkhalee zei: ‘Lof zij aan Allaah, zegeningen en vrede zij met de Boodschapper van Allaah en zijn familie en metgezellen. En ik vervolg: De broeder Ahmad bin ‘Umar bin Saalim Baazmool, ik ken hem als iemand met een goed karakter en achlaaq, in zijn deen, in zijn manhaj en ‘Aqeedah, en in zijn onderwijzen en da’wah. Hij vroeg mij om deze tazkiyah van mij dus geef ik het hem aangezien ik er van overtuigd ben dat hij het verdiend. ‘ (27/11/1417h)

Ook verschillende andere maashaykh hebben de shaykh geprezen, die hier niet genoemd zijn.
Zijn boeken:

Hij heeft vele boeken geschreven waaronder:

1- Risalaata 'Umar bin Khattab ilaa Abee Moosa al-Ah'ari fee Gadaa wa Adaabuhu Riwaya wa Diraya.
2- Al Madaarij fee Kashf ash-Shubuhaat al khawarij.
3- As-Sunnah feema yata'allaq booleel ummah.
4- Durarus-Sunniyah fee thana al-ulama 'ala mamlakatul 'arabiyyah as-sauoodiyyah
5- Dawlatul Tawheed was-Sunnah.
6- Tuhfatul Ama'ee bi ma'rifatu Hudood mas'ee wa ahkaam sa'ee.
7- Hajiyyatul Ahaadeeth Nabawiyyah al-Waaridah fil Tibbi wal'ilaaj.
8- Khatoorat Naqdil Hadeeth.
9- An-Najm al-Baadee fee Tarjumatu Shaykh al-Allaamah as-Salafee Yahyaa bin Uthmaan adeem Aabaadee.
10- Intifaadaat al-'Aliyyah li manhaj al-kharajaat wa-taa'aat wal-maktabaat wal-maraakiz as-saihah wahuwa kitaab alf mashaarika ma'a as-Shaykh Ahmad bin Yahya al-Zahraanee.
11- Qawaaid wa dawaabit fee figh al faraaid wal mawareeth.

En er zijn vele andere boeken die hij heeft geschreven, en verschillende van zijn boeken werden voorgegaan door inleidingen van de kibaarul ‘ulumaa.

Bron: http://www.salafitalk.net/st/viewmes...=19&topic=7856
Origineel: http://sahab.net/forums/showthread.p...KEN=48026 888

Shaych al-Ghoedayyaan.

2009-09-05T11:57:00.001+02:00

Biografie van Shaych 'Abdoellaah al-Ghoedayyaan. Lid van het Permanente Committee (al-Lajnah ad-Daa'imah) in Saudi-Arabie.

Zijn geboorte en afkomst:

Hij werd geboren in 1345 N.H. / 1934 N.C. in de stad az-Zoelfie.

Zijn Studie:

Toen hij nog jong was bestudeerde hij, de fundamenten van het lezen en schrijven, samen met `Abdoellaah ibn `Adboel-`Aziez as-Soehaymie, en `Abdoellaah ibn `Abdoer-Rahmaan al-Ghayth, en Faalih ar-Roemie. Ook bestudeerde hij de fundamenten van fiqh, tauwhied, Arabische grammatica en faraa’id met Hamdaan ibn Ahmed al-Baatil. Daarna reisde hij af naar Riyaadh in 1363 N.H. / 1952 N.C., en in 1366 N.H. / 1955 N.C. schreef hij zich in bij al-Madrasah as-Sa`oediyyah al-Ibtidaa`iyyah (voorheen bekend als Madrasatoel-Aytaam) en studeerde daar af in 1368 N.H. / 1957 N.C.

Zijn Loopbaan en Aanstellingen:

Hij werd daarna aangesteld als leraar in al-Madrasah al-`Azieziyyah, en in 1371 N.H. / 1960 N.C. schreef hij zich in bij het Educatief Instituut. Tijdens deze periode studeerde hij met Shaych Mohammed ibn Ibrahiem Aal ash-Shaych. Ook studeerde hij fiqh met Shaych Sa`oed ibn Rashoed die de (hoofd) rechter was van Riyaadh, en tauwhied met Shaych Ibrahiem ibn Soelaymaan, en arabische grammatica en faraa’id met Shaych `Abdoel-Laatief ibn Ibrahiem. Hij vervolgde zijn studies totdat hij afstudeerde aan de Faculteit van Sharie`ah in 1372 N.H. / 1961 N.C.

Toen werd hij aangesteld als hoofd van een van de rechtbanken, en later in 1378 N.H. / 1967 N.C. werd hij overgeplaatst naar het Educatieve Instituut om daar les te geven. In 1380 N.H. / 1969 N.C. werd hij aangesteld als leraar aan de Faculteit van Sharie`ah, en in 1386 N.H. / 1975 N.C. werd hij overgeplaatst om fataawa te geven op Daar al-Iftaa.

In 1391 N.H. / 1980 N.C. werd hij aangesteld als lid van het Permanente Comité voor Islaamitisch Onderzoek en Fataawa alsook lid van de Raad van Hogere Geleerden.

Zijn Leraren:

Hij studeerde bij een aantal geleerden in verschillende vakgebieden, en van deze bekende geleerden zijn (naast de bovenstaande):

Shaych `Adboel-‘Aziez Ibn `Abdoellaah ibn Baaz (rahimahoellaah), bij wie hij fiqh studeerde;
Shaych `Abdoellaah al-Choelayfie, bij wie hij ook fiqh studeerde;
Shaych `Abdoel-`Aziez ibn Rashied, bij wie hij fiqh, tauwhied en
faraa’id studeerde;
Shaych Mohammed al-Amien ash-Shanqietie, bij wie hij Oesoel al-fiqh,Qor’aanwetenschappen, en tafsier studeerde;
Shaych `Abdoer-Rahmaan al-Ifrieqie, bij wie hij moestalah en hadieth studeerde; Shaych `Abdoer-Razzaaq al-`Afiefie;
`Abdoel-Fattaah Qaarie al-Boechaarie, bij wie hij de Qor`aan studeerde in het reciteren van Hafs `an `Aasim, waarvan de ketting van overlevering tot aan de Boodschapper van Allaah (salallaahoe `aleihie wasellem) reikt.

Zijn Werken en vervolg van zijn Loopbaan:

Naast hetgeen wat voorheen besproken werd van zijn werk, is hij vanaf 1389 N.H. / 1978 N.C. tot op de dag van vandaag een leraar van fiqh, oesoel al-fiqh, al-qawaa`id al-fiqhiyyah, moestallah en hadieth, tafsier en zijn wetenschappen, en `aqiedah.

Ook onderwijst hij fiqh tijdens georganiseerde bijeenkomsten / lessen gedurende de meeste dagen van de week, afhankelijk van zijn planning dat uit vele taken bestaat, na maghreb en na `ishaa. Soms onderwijst hij na fadjr en soms na `asr.

Vanaf 1395 N.H. / 1984 N.C. gaf hij naast zijn werk met het Permanente Comité, les aan studenten van de kennis in hogere studies aan de Universiteit van Iemaam Mohammed en de Faculteit van Sharie`ah in fiqh, oesoel al-fiqh en al-qawaa`id al-fiqhiyyah. Ook was hij betrokken bij het toezicht houden van een aantal lessen van de Meester graad en het niveau van Doctoraat, terwijl hij ook deel nam in het (universiteit) comité. Tijdens deze periode studeerden vele studenten onder hem.

Toen Shaych `Abdoellaah ibn Hoemayd stierf in 1402 N.H. / 1991 N.C. werd hij overgeplaatst om fataawa te geven in het radio programma "Noorun 'alad-Darb".

Moge Allaah de Shaych een lang leven schenken zodat hij zijn goede werken nog lang voort kan zetten. Amien.

Bron www.ahloelhadieth.com

Imaam Muqbil bin Haadee Al-Waadi’ee

2009-09-05T01:19:00.002+02:00

Ik (Muqbil) ben afkomstig uit Waadi’ah, dat is een plek ten oosten van de stad Sa’adah van de vallei van Dammaaj. Mijn naam is Muqbil bin Haadee bin Muqbil bin Qaa’idah al-Hamdaanee al-Waadi’ee al-Khallaalee, van de stam van Aali Raashid. [1]

Alle lof is aan Allaah, de meeste mensen van Waadi'ah, die de buren zijn van Sa'adah, verdedigen mij en de Da'wah. Sommige van hen wensen de Religie te verdedigen terwijl anderen verdedigen uit toewijding aan hun stam. Als het niet Allaah als eerste was, en vervolgens zij, dan zouden de vijanden van de Da'wah, vooral de Shee'ah van Sa'adah, geen tekens of sporen van ons hebben achtergelaten. Ik zal sommige voorbeelden noemen van hen, waarvan ik Allaah vraag hen te belonen, wat gebeurde toen ik strenge tegenstand ontving in de Haadee Moskee omdat ik mensen wegkeerde van de (Shi'eiten) Da'wah daar. Dus sommige mannen van Waadi'ah stonden mij bij tot het punt dat Allaah mij redde door middel van hen. De Shi'ieten hoopten tegen mij te beslissen. Dit was in de tijd van Ibraaheem Al-Hamdee. En slechte mensen van de Communisten en Shi'ieten hieven hun hoofden op en zetten mij voor een periode van 11 dagen gevangen gedurende Ramadaan. Ongeveer vijftig van de jongeren van Waad'iah kwamen mij bezoeken in de gevangenis gedurende de nachten, terwijl 150 anderen ook naar de gevangenis huisbewaarders gingen tijdens deze nachten, totdat de huisbewaarders het zat waren en mij vrij lieten uit de gevangenis, en alle lof is aan Allaah.

Een ander voorbeeld is dat de vijanden van de Da'wah soms naar Dammaaj kwamen met hun wapens, dus de mensen van Dammaaj jaagden hen weg en zij werden gedwongen te vertrekken in vernedering. Een ander voorbeeld is gedurende onze reizen. Als ik zei 'We wensen te reizen', zouden ze met elkaar wedijveren, moge Allaah hen behouden, om te bepalen wie mij zou vergezellen en beschermen. Dus soms gingen we op reis met zo'n 15 auto's! Gedurende deze dagen, was de Da'wah aan het groeien op een buitengewone manier, en alle Lof is aan Allaah, ik was ouder geworden. Misschien had ik toen de leeftijd van ongeveer 62 jaar bereikt. Dus het waren de rampen en adviezen van degenen die de Da'wah liefhebben die mij aanzetten om vriendelijk te zijn en niet bezig te blijven met de vijanden, die niks hebben dan beledigingen en scheldwoorden. En ook, doordat ik les gaf, schreef en Da'wah deed, was ik niet in staat om tijd te vinden om mij bezig te houden met die vijanden. Dus laat hen zeggen wat zij willen zeggen want mijn zonden zijn veel, en misschien dat omwille van hun laster, mijn zonden zullen worden verlicht en op hun schouders vallen.

Mijn studies en leraren:

Ik studeerde op school totdat ik het onderwijsprogramma had afgemaakt. Toen ging er een lange tijd over, zonder dat ik kennis zocht omdat er niemand was die mij aanmoedigde of hielp in het zoeken van kennis. En ik was gewend om het zoeken van kennis lief te hebben. Dus ik zocht kennis bij de Al-Haadee Moskee maar ik werd hierbij niet geholpen. Na wat tijd, verliet ik mijn thuisland (Yemen) en ging naar het Heilige Land (Makkah/Madeenah) en Najd. Ik luisterde naar de sprekers en was gefascineerd door hun lezingen. Dus ik zocht het advies van sommige sprekers over welke nuttige boeken ik moet kopen. Ze adviseerden mij Saheeh Al-Bukhaaree, Buloogh al-Maraam, Riyaadh as-Saaliheen, en Fath-ul-Majeed, de uitleg van Kitaab at-Tawheed. En ze gaven mij kopieën van de tekstboeken van de Tawheed cursussen. In die tijd, werkte ik als beveiligingsmedewerker in een gebouw in Makkah, en ik klampte mij stevig vast aan deze boeken, en de stof bleef in mijn hoofd, want hetgeen dat de mensen in mijn land deden was tegenovergesteld aan wat in deze boeken stond, vooral Fath-ul-Majeed. Nadat wat tijd was verstreken, keerde ik terug naar mij land en begon alles te bekritiseren dat tegengesteld was aan deze boeken, zoals het offeren aan anderen dan Allaah, het bouwen van heiligdommen over de graven, en het aanroepen van de doden. Dus nieuws hierover bereikte de Shi'ieten, en zij begonnen dit te censureren. Een van hen zou zeggen (de hadeeth): ''Wie zijn religie verandert, dood hem dan.' Een ander stuurde een brief naar mijn verwanten zeggende: 'Als jullie hem niet tegenhouden, zullen we hem gevangen zetten!'. Maar daarna, gingen ze akkoord om mij de Haadee Moskee binnen te laten om met hen te studeren, zodat ze (misschien) de misvattingen die vastgeklampt waren aan mijn hart konden verwijderen.

Dus daarna, werd ik toegelaten om met hen te studeren in de Haadee Moskee. Het hoofd van het onderwijs daar was de rechter Mutahhir Hanash. Ik studeerde het boek Al-‘Aqd-uth-Thameen en ath-Thalaatheen Mas’alah, met de uitleg ervan door Haabis. Van de leraren die mij daar les gaven was Muhammad bin Hasan al-Mutamayyiz. Een keer waren we het onderwerp aan het bespreken over het zien van Allaah in het Hiernamaals, dus begon hij de spot te drijven met Ibn Khuzaimah en hem belachelijk te maken en andere Imaams van Ahlus-Sunnah, maar ik verborg mijn geloofsleer. Ondanks dit, was ik te zwak om mijn rechter hand over mijn linkerhand te plaatsen gedurende het gebed, en ik bad met mijn handen langs mijn lichaam. We studeerden de tekst van al-Azhaar tot het gedeelte over trouwen. Ik studeerde ook een uitleg van de Wetten van Erfenis van een groot boek dat boven het gemiddelde niveau was, maar ik verkreeg er geen nut van. Dus ik zag dat de toegewezen boeken niet nuttig waren, behalve die van Grammatice, want ik studeerde de boeken van Aajroomiyyah en Qatar an-Nadaa met hen. Toen vroeg ik de rechter, Qaasim bin Yahyaa ash-Shuwayl, om mij Buloogh al-Maraam te onderwijzen. Dus we begonnen hiermee, maar toen werden we afgewezen, dus we lieten het. Dus toen ik zag dat de toegewezen boeken van Shiitische en Mu’tazlite aard waren, ging ik akkoord om alleen van de Grammatica boeken te nemen. Dus ik studeerde Qatar an-Nadaa enkele keren onder Isma’eel al-Hatbah, moge Allaah hem genadig zijn, in de moskee waar ik in leefde en waar hij in bad. En hij gaf ons veel aandacht. Een keer, kwam Muhammad bin Hooriyyah naar de moskee en ik adviseerde hem astrologie (tanjeem) te verlaten. Dus hij adviseerde de mensen daar om mij uit het studieprogramma te gooien, maar zij bemiddelden voor mij en hij bleef stil.

Sommige Shi'ieten liepen langs mij terwijl ik Qatar an-Nadaa bestuurde en zeiden woorden met de betekenis dat onderwijs geen effect(nut) op mij zal hebben. Maar ik bleef stil en haalde nut uit de boeken van Grammatica. Ik deed dit totdat de revolutie startte in Yemen, toen verlieten we ons land en vestigden ons in Najraan. Daar studeerde ik met Abul-Husayn Majd-ud-Deen al-Mu’eed en ik verkreeg profijt van hem, specifiek in de Arabische Taal. Ik bleef in Najraan voor 2 jaar. Toen ik zeker wist dat de oorlog tussen de Republikeinse Partij en de Partij van de Koning (in Yemen) alleen omwille van wereldse reden was, was ik vastbesloten om te reizen naar het Heilige land(Makkah/Madeenah) en naar Najd. Ik leefde in Najd voor anderhalve maand in een school voor memorisatie van de Qur'aan, die gerund werd door Shaikh Muhammad bin Sinaan Al-Hadaa’ee. Hij was zeer gastvrij voor mij omdat hij zag dat ik profijt had van de kennis. En hij adviseerde mij te blijven voor een tijd totdat hij me kon sturen naar de Islamitische Universiteit (van Madeenah). Maar de situatie in Riyaadh veranderde voor mij en ik besloot om naar Makkah te reizen. Ik was gewend om te werken als ik werk kon vinden, en om kennis te zoeken gedurende de nacht, de lessen volgend van Shaikh Yahyaa bin ‘Uthmaan al-Paakistaanee over Tafseer Ibn Katheer, Saheeh Al-Bukhaaree en Saheeh Muslim. Ik ging over verscheidene boeken en daar ontmoette ik twee geleerden van Yemen: De eerste: De rechter, Yahyaa al-Ashwal. Ik studeerde Subul-us-Salaam van as-San’aanee met hem en hij leerde mij elke onderwerp waar ik hem naar vroeg. De tweede: Shaikh ‘Abdur-Razzaaq ash-Shaahidhee al-Muhwaytee. Hij leerde mij ook alles waarover ik hem vroeg.

Toen opende het onderwijs instituut in Makkah en ik maakte het toelatingsexamen met een groep studenten, en ik slaagde, en alle lof is aan Allaah. De meeste voorname van onze leraren daar was Shaikh ‘Abdul-‘Azeez as-Subayyal. Ik studeerde, samen met een groep studenten van het instituut, ook bij Shaikh ‘Abdullaah bin Muhammad bin Humayd, moge Allaah hem genadig zijn, het boek at-Tuhfah as-Saniyyah na ‘Ishaa in de Haram. Hij, moge Allaah hem genadig zijn, bracht vele punten van profijt van Ibn 'Aqeel en andere uitleggen van geleerden. De lessen waren boven het niveau van mijn collega's, dus zij begonnen de lessen te laten totdat hij ermee stopte. Ik studeerde ook met een groep studenten bij Shaikh Muhammad as-Subayyal moge Allaah hem behouden, het onderwerp was de Wetten van Erfenis. Na het blijven van een periode in het instituut, ging ik naar mijn familie in Najraan. Toen nam ik ze mee om met mij te leven in Makkah. We verbleven daar samen gedurende de periode dat ik studeerde in het instituut en de Haram zelf, wat zes jaar duurde. De zegeningen van het studeren in de masaajid is bekend. Vraag niet over de vriendschappelijke omgeving en ontspanning die we voelden terwijl we in de masaajid verbleven. De Profeet (sallAllaahu ‘alayhi wa sallam) zei waarlijk de waarheid toen hij zei: "Een groep mensen verzameld zich niet in een van de Huizen van Allaah, het boek van Allaah reciterend en bestuderend, behalve dat kalmte over hen neerdaalt, de engelen hen omringen, genade hen overspoelt, en Allaah noemt hen bij degene die bij Hem zijn." Dus ik bracht de dag door met het studeren in het instituut, en alle lessen ondersteunden mijn Geloofsleer en Religie. Dan na 'Asr tot na het 'Ishaa gebed, ging ik naar de Haram en dronk van het Zamzam water, waarover de Profeet (sallAllaahu ‘alayhi wa sallam) zei. ''Waarlijk, het is een drank die verzadigt en een genezing voor ziekten ''

En we luisteren naar de sprekers die naar Makkah kwamen van de verschillende landen om Hajj of 'Umrah te verrichten. Van de leraren van wie wij leerden in Haram tussen Maghrib en ' Ishaa was Shaikh ‘Abdul-‘Azeez bin Raashid an-Najdee, schrijver van het boek “Tayseer-ul-Wahyain fil-Iqtisaar ‘alal-Qur’aani was-Saheehain”, waarin hij fouten heeft waarover wij het niet met hem eens zijn. Hij, moge Allaah hem genadig zijn, was gewend om te zeggen: ''De authentieke ahaadeeth die niet gevonden worden in de twee Saheeh verzamelingen zijn te tellen op(met) de vingers.'' Deze uitspraak van hem bleef geplakt aan mijn verstand omdat ik er bezwaren tegen had. Dat was totdat ik besloot het boek “As-Saheeh-ul-Musnad mimmaa laysa fis-Saheehain” te schrijven waarna ik nog zekerder werd over de valsheid van zijn uitspraak, moge Allaah hem genadig zijn. Niettemin, hij was een man van Tawheed, die sterke kennis had in de wetenschap van Hadeeth en hij was in staat om het authentieke van de zwakke en het gebrekkige van het zuivere te onderscheiden met betrekking tot hadeeth. Wat mij van hem verbaasde was dat hij de mensen opriep weg te blijven van taqleed(blind volgen), totdat hij een verhandeling schreef genaamd “At-Tawaagheet-ul-Muqanna’”. Dus de regering, en sommige van de grote geleerden, dachten dat hij hen ermee bedoelde. Dus het comité van grote geleerden kwam samen om met hem te debatteren. Ze zeiden: ''Bedoelde jij ons en de regering met je boek?'' Dus hij antwoordde: ''Als je voelt dat je de eigenschappen hebt die ik in het boek heb genoemd, dan val je eronder.'' Daarna, was het boek verboden in het Koninkrijk, ik was hierover geïnformeerd.

Een nacht, werd hij gevraagd om een les te geven, maar het was alsof het alleen was om hem te testen. Dus hij begon zijn les met de uitspraak van Allaah: ''Volgt dan hetgeen aan jullie is neergezonden van jullie Heer en volgt buiten Hem geen leiders. Weinig is het dat jullie je laten vermanen.''(soerah 7: vers 3).

Hij liet dat opvolgen met talrijke ayaat die het verbod bewijzen van taqleed(blind volgen). Na dit, werd hij ingeperkt van het lesgeven in de Haram, en we vragen Allaah om hulp. En van de leraren in de Grote Moskee(Haram) van Makkah van wie ik veel nut verkreeg was Shaikh Muhammad bin ‘Abdillaah as-Sumaalee, want ik volgde zijn lessen voor zo'n zeven of meer maanden. En hij was een ayah(teken) in termen van kennis van de overleveraars die de twee Shaikhs (Al-Bukhaaree en Muslim) gebruikten. Ik verkreeg veel profijt van hem in de Wetenschap van Hadeeth. Alle lof is aan Allah, sinds ik begon met het zoeken van kennis, hield ik van niks behalve de kennis van het Boek en de Sunnaah. Nadat ik het middelbare en secundaire niveau van het onderwijsinstituut in Makkah had afgerond, en na het afmaken van al mijn religieuze lessen. Ging ik naar Madeenah om naar de Islamitische Universiteit daar te gaan. De meeste van ons werden overgebracht naar de Faculteit van Da'wah en Usool-ud-Deen. De meeste voorname van degenen die ons daar onderwezen waren: Shaikh as-Sayyid Muhammad al-Hakeem en Shaikh Mahmood ‘Abdul-Wahhaab Faa’id, allebei afkomstig uit Egypte. Toen de vakantie periode er aan kwam, was ik bang dat tijd verloren zou gaan, dus ik trad toe bij de Faculteit van Sharee'ah, vanwege twee redenen, de eerste was het opdoen van kennis: Dit was omdat sommige van de lessen daar opeenvolgend waren en andere waren gecombineerd. Dus het was als een herhaling van wat we hadden gestudeerd in de Faculteit van Da'wah. Ik maakte allebei de Faculteit cursussen af, en alle lof is aan Allaah, en ik kreeg twee graden. Echter, alle lof is aan Allaah, ik geef geen achting aan diploma's; wat erkenning verdient in mijn opinie is kennis.

In hetzelfde jaar dat ik de twee College cursussen afmaakte, opende een studieprogramma voor gevorderden aan de Islamitische Universiteit, dat zij het Master programma noemden. Dus ik ging naar het toelatingsexamen en slaagde, en alle lof is aan Allaah. De gevorderde studie cursussen gingen over de Wetenschap van Hadeeth. Alle lof is aan Allaah, ik studeerde het onderwerp waar ik het meest van hield. De meeste prominente die ons daar onderwezen waren Shaikh Muhammad al-Ameen al-Misree, moge Allaah hem genadig zijn, Shaikh As-Sayyid Muhammad al-Hakeem al-Misree, en gedurende de laatste periode van de studie, Shaikh Hammaad bin Muhammad al-Ansa.aree. Gedurende sommige nachten, was ik aanwezig bij de lessen van Shaikh ‘Abdul-‘Azeez bin Baaz in de Moskee van de Profeet (in Madeenah) met als onderwerp Saheeh Muslim. Ik was ook aanwezig bij de bijeenkomsten van Shaikh Al-Albaanee, die alleen waren voor de studenten van kennis, om van hem te leren. Terwijl ik in Makkah was, gaf ik sommige studenten van kennis les uit de boeken Qatar-un-Nadaa en at-Tuhfah as-Saniyyah. En terwijl ik in Madeenah was, onderwees ik sommige van mijn broeders at-Tuhfah as-Saniyyah in de Moskee van de Profeet. Toen beloofde ik mijn Moslim broeders dat ik lessen zal geven over de Jaami’ (Sunan) van at-Tirmidhee, Qatar-un-Nadaa en Al-Baa’ith-ul-Hatheeth voor hen in mijn huis na ‘Asr.

Dus een grote golf van Da'wah verspreidde zich vanuit Madeenah, die de wereld vulde in een periode van 6 jaar. Het waren sommige vrome mensen die de taak op zich namen om het te financieren, terwijl Muqbil bin Haadee en zijn moslim broeders degenen waren die de taak op zich namen om hun broederlijke kameraden te onderwijzen. Wat betreft het reizen met als doel het oproepen naar Allaah in alle gebieden van het Koninkrijk, dit was iets dat door iedereen werd gedeeld- de student van kennis zodat hij kennis kan opdoen en anderen van nut kan zijn, en de gewone man zodat hij kan leren. Dit was op een manier dat veel van de 'gewone' mensen profijt verkregen en groeiden naar liefde voor de (Salafi) Da'wah. Een van onze Moslim broeders van de studenten van kennis was een Imam in een masjid in Riyadh. Een keer bekritiseerden sommige mensen van kennis hem voor het gebruik van een Sutrah. Dus hij zei: ''Wij zijn niet in staat dit voor jullie te doen, maar bij Allaah, niemand anders dan een 'gewone' persoon zal opstaan om jullie de ahaadeeth over de de Sutrah te leren.'' Dus hij riep een broeder van de ‘algemene’ mensen die liefde had voor de Da'wah en de ahaadeeth over de Sutrah had gememoriseerd van “Al-Lu’lu wal-Marjaan feemataffaqa ‘alayhi ash-Shaikhaan.” Dus hij stond op en vertelde de ahaadeeth, en hierna schaamden de opponenten zich en bleven stil.

Na dit, kwamen de blindvolgers en de geleerden van het kwade in beweging, en de reden voor dit in beroering raken van de blindvolgers(muqallideen), die door mensen als geleerden werden beschouwt, was omdat elke keer als zij een jonge student van kennis vonden van onze studenten en zij gebruikten een hadeeth als bewijs, dan zei de student tegen hen: "Wie heeft de hadeeth overgeleverd?" En dit was iets wat zij niet gewend waren. En dan zei hij tegen hen: ''Wat is de status(graad) van de hadeeth?'' Dit was iets wat zij ook niet gewend waren. Dus zij brachten hen in verlegenheid voor de mensen. En soms zei de student tegen hen: ''Dit is een zwakke hadeeth. Zo en zo zit in de keten van overleveraars en zo en zo verklaarde hem zwak.'' Dus na het horen hiervan, was het alsof de aarde vernauwd raakte voor deze blindvolgers. En zij gingen rond en verspreiden leugens over dat de studenten Khawaarij zijn, terwijl de broeders niet van de Khawaarij waren die het toegestaan maken om het bloed van een Moslim te vergieten en die een Moslim als ongelovige zien omwille van (het plegen van) zonden.

Niettemin, er gebeurden wat fouten van sommigen van de nieuwe broeders, en dit is omdat de beginneling vrijwel altijd overweldigd is door bovenmatige ijver. In die tijd, ik was me aan het voorbereiden voor mijn Master verhandeling, toen opeens op een nacht, voordat ik wist wat er gebeurde, ze mij arresteerden en zo'n 150 anderen. Sommigen waren in staat om te vluchten, maar de aarde beefde tussen degenen die het eens waren met onze arrestatie en degenen die het oneens waren. Wij bleven in de gevangenis voor een maand of anderhalve maand. Hierna werden we vrijgelaten, alle lof is aan Allah. Kort hierna, kwamen de verhandelingen van Juhaymaan uit en een groep van ons werd opnieuw gearresteerd. [1] Gedurende de ondervraging vroegen ze mij: ''Ben jij degene die dit geschreven heeft?'' Wat, Juhaymaan kan niet schrijven? Dus ik ontkende dit, en Allah weet dat ik het niet heb geschreven en er niet aan heb meegeholpen. Maar na het 3 maanden verblijven in de gevangenis, werd er een bevel gegeven om de buitenlanders te deporteren.

Toen ik in Yemen arriveerde, ging ik terug naar mijn dorp en bleef daar voor een periode terwijl ik de kinderen Qur'aan leerde. Voordat ik het wist, leek het alsof de hele wereld in volledige oorlog was tegen mij. Het was alsof ik gekomen was om het land te vernietigen, de religie, en het leiderschap. In die tijd, kende ik geen leider of stammenleider. Dus ik zei: ''Allaah is Voldoende voor mij, en de beste Beschermer.'' Als de situatie te nauw werd voor me, ging ik naar San'aa of naar Haashid of naar Dhimmaar, en ook naar Ta’iz, Ibb en Hudaydah om Da'wah te geven en de Moslim broeders daar te bezoeken. Na enkele dagen, verzonden enkele mannen van goede daden, mij mijn bibliotheek uit Madeenah. Ze stuurden de boeken naar Sa'adah waar de chef van de Verzendingen daar kwaadwillig tegen de Sunnah was. Sommige van mijn metgezellen gingen om de boeken op te vragen bij hem, dus hij zei: 'Kom terug na Dhuhr, als Allaah het wil.' Maar hij keerde niet terug na Dhuhr. In plaats daarvan, kwamen sommige Shi'ieten in actie en verzochten de huisbewaarders om de boeken in beslag te nemen omdat het Wahhaabbi boeken waren!

Vraag niet over de financiele kosten, ontberingen en onrechtvaardigheid die mij overkwam als gevolg van het proberen terugkrijgen van mijn boeken! Veel van de broeders van de inwoners van mijn land deden grote moeite om daarvoor te zorgen, inclusief Shaikh ‘Abdullaah bin Husayn al-Ahmar, Shaikh Hazaa’ Dab’aan, de huisbewaarders van het Begeleiding en Advies Centrum, zoals de rechter Yahyaa al-Fasayyal, moge Allaah hem genadig zijn, en broeder ‘Aa’id bin ‘Alee Mismaar. Na veel moeilijkheden, stuurden de mensen van Sa'adah een telegram naar de President ‘Alee bin ‘Abdillaah bin Saalih, dus hij wees de zaak toe aan de rechter, ‘Alee as-Samaan. De rechter stuurde mij een brief en beloofde mij de bibliotheek over te handigen. En hij zei: 'De mensen van Sa'adah zijn heel streng. Ze noemen de geleerden van San'aa ongelovigen.' Dus ik ging naar San'aa om mijn boeken te krijgen, en Allaah bepaalde dat mijn boeken arriveerden terwijl de rechter ‘Alee Samaan uit het land was voor een missie. Dus toen sommige broeders gingen om er naar te vragen, zei het hoofd van het Ministerie van Kapitaal tegen hen: ''Deze boeken moeten geïnspecteerd worden.'' Dus sommige van onze Moslim broeders in het Centrum voor Begeleiding en Advies kwamen in actie en gingen de boeken opvragen. Dus ze zeiden: ''Deze boeken vallen onder onze jurisdictie. We moeten ze onderzoeken, dus wat correct is, zullen we aan al-Waadi'ee geven. En wat tegen de Religie is, zullen we hier houden.'' Dus door dit te doen ontdekten zij dat de boeken in feite puur religieus waren en ze gaven ze aan mij zonder ze te inspecteren, dus moge Allaah hen belonen. Ik bracht de boeken mijn land binnen, alle lof is aan Allaah. En mijn verwanten, moge Allaah hen belonen, bouwden een kleine bibliotheek en een kleine masjid. En ze zeiden: ''We zullen Jumu'ah hier bidden om ontberingen en problemen te vermijden.'' Soms baden we er met slechts 6 aanwezigen.

Een keer vroeg Haadee al-Hasheeshi naar mij, dus ik ging naar Shaikh Qaa’id Majlee, moge Allaah hem genadig zijn, die hem toen belde en zei: ''Wat moet je hebben van al-Waadi'ee?'' Hij zei: '''Niks, behalve dat ik hem wil kennen.'' Dus hij zei: ''We zullen hem zoeken in zijn instituut.'' In een ander geval, vroeg een andere leider naar mij en dus ging Husayn bin Qaa’id Majlee met mij mee om hem te zien. Hij (Majlee) begon te spreken(bekritiseren) over de Shee'ah en uit te leggen dat wij uitnodigen naar de Qur'aan en de Sunnah en dat de Shee'ah ons daarom haten, want zij zijn bang dat de waarheid over hen zal uitkomen. Dus deze leider zei: ''Voorwaar, de Shi'ieten hebben de geschiedenis van Yemen te schande gemaakt. Zo lang als dat jullie Da'wah is zoals jullie het zeggen, roep er dan naar op en wij zijn met jullie.'' Hierna bracht ik wat tijd door in mijn bibliotheek. Slechts een paar dagen later kwamen sommige Egyptische broeders en we begonnen lessen over de boeken van Hadeeth en de Arabische Taal. Na dit, bleven de studenten komen uit Egypte, Koeweit, het Heilige Land(Makkah en Madeenah), Nadj, ‘Aden, Hadramaut, Algerije, Libie, Somalie, Belgie, en andere Moslim en niet-Moslim landen. Het aantal studenten heeft nu een aantal bereikt van tussen de 600 en 700 studenten, waaronder 170 gezinnen zijn. En Allaah is degene die hen voorziet met voorziening. En dit allemaal is niet vanwege onze macht of kracht, nog vanwege onze hoeveelheid kennis, of vanwege onze moed of welbespraaktheid in spraak. Echter, dit is iets dat Allaah heeft gewild. Dus Hij is Degene, alle lof is aan Allaah, die ons deze zegening heeft geschonken. [Einde vertaling van Shaikh Muqbil’s Autobiografie]

Zijn Dood:

Shaikh Muqbil bin Haadee Al-Waadi’ee overleed op de 2e van Jumaadal-Oolaa, 1422H (7/21/2001) wegens een leverziekte waar hij al een lange tijd aan leed. En waarvoor hij heeft gereisd naar Amerika, Duitsland en Saudi-Arabie gedurende het laatste gedeelte van zijn leven om er voor behandelt te worden. Hij was ongeveer 70 jaar oud toen hij overleed in Jeddah. Zijn begrafenisgebed werd in Makkah gehouden en hij is begraven in Al-‘Adl Begraafplaats, dichtbij de graven van Shaikh Bin Baaz, en Shaikh Ibn Al- 'Uthaimeen, moge Allaah hen allen genadig zijn.

De Prijzingen van Geleerden voor hem:

Shaikh Muhammad bin Saalih Al-‘Uthaimeen zei: '''Vertel hem dat ik hem als een mujaddid beschouw''

Shaikh Al-Albaanee zei: Daarvoor, het beledigen en het verkleinen van deze 2 Shaychayn (Shaykh Rabee ibn Haadee en Shaych Moqbil Ibn Haadee) die oproepen naar het Boek en de Soennah en hetgeen waar de Vrome Voorgangers op waren en die oorlog voeren tegen degenen die de correcte methodologie tegengaan. Zoals duidelijk te zien is voor iedereen, komt slechts van twee soorten personen: Of het komt van iemand die onwetend(djaahil) is of van iemand die zijn begeerten volgt(Saahiboe al Hawaa).. Daarvoor degene die deze 2 Shaychayn bekritiseerd is of een ontwetend persoon die onderwezen moet worden. Maar als het een persoon van begeerten is, dan zoeken we toevlucht bij Allah tegen het kwaad van deze persoon. We vragen Allaah om hem te leiden of om zijn rug te breken.” [De Audio series Silsilah al-Hudaa wan-Noor: 1/851]

Shaikh Yahyaa al-Hajooree overlevert dat Shaikh Rabee’ Al-Madkhalee over hem zei: ''Hij is de mujaddid in Yemen'' en dat hij zei: ''er kan niemand gevonden vanaf de tijd van ‘Abdur-Razaaq as-San’aanee tot aan nu die de Da'wah zo heeft gevestigd en doen herleven als Al-Waadi'ee.'' [4]

Voetnoten:

[1] Voetnoot vertaler: In haar biografische verslag van haar vader, zei Umm ‘Abdillaah Al-Waadi’iyyah: Zijn vader overleed terwijl hij jong was en hij kende hem niet. Dus hij groeide op als wees en onder de hoede van zijn moeder voor een periode. Ze vroeg hem te om te werken en om te kijken naar zijn gemeenschap zodat hij als hen kon worden. Maar hij keerde zich weg van dit en zei: 'Ik zal gaan om te studeren.' Dus zei zij: 'Moge Allaah jou leiden'. Ze deed voor hem smeekbeden om geleid te worden zoals sommige vrouwen van die tijd mij hebben verteld. Misschien viel haar smeekbede samen met de tijd waarin smeekbeden worden verhoort, want hij werd een van degenen die geleid zijn en andere leidde.” [Nubdhah Mukhtasarah: blz. 18]
[2] Voetnoot vertaler: Dit verwijst naar Juhaymaan bin Muhammad al-‘Utaybee, een dwalende van Saudi-Arabie die de Grote Moskee van Makkah overnam met honderden volgelingen in 1979, en deze voor enkele dagen bezette. Waarna de grote geleerden het toestonden om geweld te gebruiken in het heilige gebied van de Ka'bah om de Moskee te herwinnen.
De Nationale Garde van Saudie onderwierp ze na ongeveer twee weken nadat veel bloed was vergoten en slachtoffers waren gemaakt aan de kant van de rebellen en het Saudische leger. De overgebleven dissidenten die zijn gevangen genomen zijn later onthoofd. Shaikh Al-Albanee (rahimahullaah) vermeld deze Juhaymaan in zijn boek as-Saheehah (5/872) zeggende: ''..en zoals de volgelingen van de Saudier Juhaymaan, die fitnah veroorzaakte in de Grote Moskee aan het begin van 1400's(Hijree). Hij beweerde dat de verwachte Mahdee met hem was en wilde dat de aanwezigen in de Moskee de bay'ah(eed van gehoorzaamheid) bij hem aflegden. Sommige van de zwakzinnige, achteloze en slechte mensen volgden hem. Toen maakte Allaah een einde aan deze fitnah nadat zij veel van het Moslim bloed hadden vergoten.
[3] Voetnoot vertaler: Het moet genoemd worden dat deze uitspraak komt van de 2e editie van zijn autobiografie, die geprint was in 1999. Sinds toen is het aantal studenten blijven toenemen, totdat in deze tijd, de school van de Shaikh (in Dammaaj, Yemen), waar nu onderwezen wordt door de vertegenwoordiger ervan Shaikh Yahyaa Al-Hajooree, ongeveer 1000 studenten heeft en zo'n 500 gezinnen, en alle lof is aan Allaah.
[4] Voetnoot vertaler: Deze citaten zijn van het boek Nubdhah Mukhtasarah van de dochter van Shaikh Muqbil’s Umm ‘Abdillaah (blz. 46}

Shaych `Abdoel-Mohsin al-`Abbaad

2009-09-05T01:08:00.002+02:00

Zijn Naam en Afkomst:

Zijn naam is `Abdoel-Mohsin ibn Hamad ibn `Abdoel-Mohsin ibn `Abdoellaah ibn Hamad ibn `Oethmaan Aal-Badar; en de familie van Aal-Badar is van Aal-Djalaas van de stam van `Oenzah die één van de stammen is van al-`Adnaaniyyah en zijn overgrootvader `Abdoellaah voegde de naam `Abbaad toe en sommigen van zijn latere kinderen werden bekend bij deze naam. Zijn moeder was de dochter van zijn vaderlijke oom, Aboe Soelaymaan ibn `Abdoellaah Aal Badar.

De Shaych werd net na Salatoel Isha geboren, op zaterdag nacht op de 3 de van de maand Ramadhaan 1353 N.H. in de stad van Az-Zoelfah welk 300 kilometer is ten noorden van Riyaadh.

Zijn Opvoeding en Studie:

Hij leerde lezen en schrijven van de nobele leraar `Abdoellaah ibn Ahmed al-Moenay en vervolgens Zayd ibn Mohammed al-Moenayfie en vervolgens `Abdoellaah ibn `Abdoer-Rahmaan al-Ghayth waaronder hij de Qor`aan afmaakte en vervolgens Faalih ar-Roemie.

Zijn Zoektocht naar Kennis en zijn vroege Studiejaren:

De Shaych heeft nog steeds zijn notitieboeken van de verschillende jaren van zijn basischool studies beginnende vanaf het tweede jaar en zij zijn het meest geliefde en waardevole van al hetgeen hij bezit.

Het eerste boek dat hij in zijn persoonlijke bibliotheek had was een kopie van Boeloegh al-Maraam van al-Haafid ibn Hadjer al-`Asqalaanie. Hij vekreeg het voordat hij zijn basischool studie begon, waarop hij het in zijn eigen handschrift schreef op de 6de van Moeharram 1368 N.H.

Zijn eerste tocht buiten de stad az-Zoelfah was naar Mekkah om de Hadj te verrichten in 1370 N.H. en vervolgens om kennis te zoeken op de Ma`had al-`Ilmie in Riyaadh.

Toen de basischool werd opgericht in az-Zoelfah in 1368 N.H., werd hij overgeplaatst naar het tweede jaar. Toen hij zijn basischool studie had afgerond in 1371 N.H., ging hij het daarop volgende jaar naar de Ma`had al-`Ilmie in Riyaadh, en vervolgens naar de faculteit van Sharie`ah.

Zijn Functies en Aanstellingen:

Gedurende zijn laatste jaar op de faculteit, werd hij aangesteld als leraar op de Ma`had al-`Ilmie in Boeraydah op de 13de van Djoemaada al-Oelaa 1379 N.H. Aan het einde van het academisch jaar, keerde hij terug naar Riyaadh om zijn laatste examens op de faculteit uit te zitten. Allaah zegende hem door te slagen (met de hoogste cijfers) en hij werd eerste van onder zijn mede studenten die in totaal 80 waren, en die de 4de set van afgestudeerde waren van de faculteit van Sharie`ah. Hij werd zelfs eerste in alle voorgaande jaren. Toen hij zijn certificaat ontving van de Ma`had al-`Ilmie in Riyaadh in 1380 N.H., begon hij les te geven op de Ma`had al-`Ilmie in Riyaadh.

Toen al-Djaami`ah al-Islaamiyyah (Islaamitische universiteit) in Madienah werd opgericht, zegende Allaah hem om bij die personen te zijn die werden geselecteerd om daar les te geven bij de Nobele Shaych Mohammed ibn Iebrahiem Aal ash-Shaych. De eerste faculteit dat werd opgericht was de faculteit van Sharie`ah die zijn lessen begon op Zondag de 2de van Djoemaada at-Thaaniyyah 1381 N.H., en van de gunsten van Allaah voor hem was dat hij de eerste was die les gaf op die dag. Vanaf die dag tot nu geeft de Shaych les op de universiteit en er is niemand op de universiteit die er langer heeft les gegeven dan hij sinds het werd opgericht.

Op de 30ste Radjab 1393 N.H. Werd hij aangesteld als vice-president van al-Djaami`ah al-Islaamiyyah nadat hij werd gekozen door Koning Faysel voor deze functie. De Shaych was één van de drie die werd voorgesteld door de nobele Shaych `Abdoel-Aziez Ibn `Abdoellaah Ibn Baaz die toen de president was van de universiteit.

Enkele bewonderenswaardige Verdiensten:

Hij verbleef op deze functie tot de 26ste van Shawaal 1399 N.H. Waarna hij hem vroeg om hem te excuseren nadat hij een drang voelde in zichzelf gedurende de eerste twee jaar van de zes jaar toen hij tweede-verantwoordelijke was; en toen de nobele Shaych `Abdoel-Aziez Ibn `Abdoellaah Ibn Baaz overgeplaatst werd naar de presidentschap van de ‘Afdeling van Kennis gebaseerd op onderzoek en legale regelgevingen’, werd de Shaych eerst-verantwoordelijke. En gedurende deze zes jaar, was hij alleen maar in staat om 2 lessen per week te onderwijzen aan de vierdejaars studenten op de faculteit van Sharie`ah. Gedurende deze tijd, voelde hij een enorme verantwoordelijkheid en een zware last (vanwege zijn positie als president van de universiteit) opdat hij zichzelf inspande, en hoopte dat het veel zou tellen bij Allaah, en in die zes jaar was hij in staat om de uitvoering van een nieuwe beleid op de universiteit te overzien waarbij het veranderde van een overheidswezen in een instituut en toen de oprichting van de Afdeling van Hogere Studies voor beide Masters als Doctorale programma`s en de oprichting van de faculteit van de Nobele Qor`aan en Islaamitische Studies, de faculteit van Hadieth en Islaamitische studies en de faculteit van de Arabische taal.

Gedurende deze tijd, gaf het land toestemming voor de universiteit om de studenten te laten toenemen. De universiteit voltooide architectuele plannen voor de nieuwe faculteiten, waarbij de hoogste prioriteit werd toegekend, waardoor de studenten van de universiteit toenamen tot 20.000. Deze plannen omvatte alle benodigdheden voor dit grote aantal in termen van verschillende faculteiten, de afdelingen en centra`s, studenten accomodaties en service en andere zaken. Gedurende deze tijd, werd ook de universiteit drukpers opgericht.

Zijn Liefde voor de Sahabah:

En van de meest geliefde zaken voor hem is zijn immense liefde voor de metgezellen van de Boodschapper van Allaah (salallaahoe ` alayhie was sallem), en zijn haat voor diegene die hen haten. Allaah heeft hem gezegend met zonen en dochters, en hij heeft vier van zijn zonen de namen van de recht-geleide khaliefen gegeven nadat hij één van hen heeft genoemd naar de Profeet Mohammed (salallaahoe ` alayhie was sallem). En hij heeft sommigen van zijn dochters de namen van de Moeders van de Gelovigen gegeven, nadat hij één van hen Faatimah, de leidster van de gelovige vrouwen heeft genoemd.

Zijn Werken:

De Shaych is één van de bekende grote geleerden die het grootste deel van zijn tijd besteed aan het onderwijzen van de moederboeken van hadieth aan de studenten van de kennis in de moskee van de profeet (salallaahoe `alayhie was sallem) in Medienah. Deze lezingen worden allemaal opgenomen op cassettebanden en zijn o.a. verkrijgbaar bij de bibliotheek
van de moskee. Hiernaast geeft de Shaych doorloops fatawa aan de mensen en beantwoord hun vele vragen en helpt hen met het oplossen van hun problemen. De Shaych heeft ook behoorlijk wat boeken en schrijfwerken samengesteld die overal in het koninkrijk verkrijgbaar zijn.

Wij vragen Allaah om de Shaych succes te schenken en om hem nog meer profijtvolle kennis te schenken. Moge Allaah de Shaych een lang leven in gehoorzaamheid aan de Almachtige schenken, en hem de mogelijkheid geven om nog heel lang zijn kennis te delen met zijn broeders en studenten, amien. Voorwaar Allaah is de Alhorende de Beantwoorder.

Bron: www.fatwa-online.com

Shaych Ahmed ibn Jehjaa an-Nedjmie

2009-09-05T00:58:00.002+02:00

Auteur: Shaych Mohammed ibn Haadie al-Madchalie, een student van Shaych an-Nedjmie rahiemahoellaah.

Zijn naam en afkomst:

Hij is onze edele Shaych, de ‘Allaamah, de Moehaddith, de Faqieh, de Moeftie van de streek Djaazaan (in het zuiden van Saoedie Arabië) en de drager van de vlag van de Soennah en Hadieth daar: Shaych Ahmad ibn Jahjaa ibn Mohammed ibn Shabier an-Nedjmie Aale Shabier van de welbekende stam Banie Hoemmad uit de streek Djaazaan.

Zijn geboorte:

De shaych, hafidhehoellaah, is geboren in het dorp van Nedjaamiejah op de 22e van de maand Shawaal, 1346NH. Hij is opgegroeid in het huis van zijn twee rechtschapen ouders, welke geen gelijke kennen om mee te vergelijken. Vanwege dit hebben zijn ouders allebei de belofte gedaan aan Allaah om hem niet te belasten met enig soort van wereldse baantjes en betrekkingen en Allaah heeft datgene wat zij wensten doen laten uitkomen.

Allebei zijn ouders waren constant waakzaam en oplettend over hun zoon, tot zoverre dat zij hem niet eens met andere kinderen lieten spelen. Toen hij de leeftijd van puberteit bereikte, brachten ze hem naar de scholen van het dorpje waar hij leerde lezen en schrijven. Hij leerde de Qor’aan te reciteren voor de komst van Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie [1] (rahiemehoellaah) die tot drie keer toe naar deze streek kwam waarvan de laatste keer in 1358 na Hidjra was. Sindsdien is Shaych el-Qar’aawie ook in deze streek gebleven.

Eerst leerde hij de Qor’aan memoriseren bij Shaych ‘Abdoe ibn Mohammed ‘Aqiel an-Nedjmie in 1355 na Hidjra. Vervolgens leerde hij bij Shaych Jahjaa Faqieh ‘Abasie, die afkomstig was uit Jemen en naar Nedjaamiejah was gekomen en daar is gebleven. Onze Shaych heeft bij hem gestudeerd in het jaar 1358 na Hidjra. Maar toen Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie in Nedjaamiejah arriveerde, vond er een debat plaats tussen hem en deze leraar (Shaych Jahjaa Faqieh) betreffende de kwestie van Allaah’s verheffing en verrijzing (boven de troon; istiwaa ‘ala) want deze leraar was een ‘Ash’arie. Nadat Shaych el-Qar’aawie hem verslagen had ontvluchtte hij het dorp.

“En zo worden de wortels van de kwaaddoeners afgekapt, alle lof behoor aan Allaah, Rabbiel-‘Alemien (Heer van de Werelden, mensheid, djinn, alles wat bestaat).” (Soerah el-An’aam 6:45)

Zijn educatieve opvoeding:

Nadat de ‘Ash’arie leraar weg was gegaan, begon de Shaych, samen met zijn twee ooms van vaderszijde, Hasan ibn Mohammed an-Nedjmie en Hoesayn ibn Mohammed an-Nedjmie, regelmatig een aantal dagen aanwezig te zijn in de lessen van Shaych el-Qar’aawie, maar dit duurde niet voort. Dit was in het jaar 1359 na Hidjra. In 1360, om precies te zijn in de maand Safar, voegde hij zich bij de Madrasah es-Selefiejah (de Selefie School) en reciteerde daar de Qor’aan bij Shaych ‘Othmaan ibn ‘Othmaan Hamlie (rahiemehoellaah), onder de supervisie van Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie (rahiemehoellaah). Hij reciteerde de gehele Qor’aan met tadjwied bij hem en memoriseerde de volgende boeken:

- “Toehfatoel-Atfaal”
- “Hidaajatoel-Moestafied”
- “Thalaathatoel-Oesoel”
- “El-‘Arba’ien en-Nawawiejah”
- “El-Hisaab”.

Verder perfectioneerde hij de methode van het handschrift.

Hij zat daar in de studie kringen, die Shaych el-Qar’aawie had opgezet, tot dat de jongere studenten vertrokken na Salaatoedh-Dhohr. Hierna wilde hij aanwezig zijn bij de studie kringen die bedoeld waren voor de oudere studenten, welke door Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie persoonlijk werden onderwezen. Dus hij bleef bij deze lessen zitten vanaf Salaatoedh-Dhohr tot en met Salaatoel-‘Ishaa. Nadat hij ‘Ishaa had gebeden, keerde hij terug naar zijn dorp Nedjaamiejah met zijn twee ooms (Hassan en Hoesayn).

Na vier maanden gaf Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie hem toestemming om zich aan te sluiten bij de studie kring voor oudere studenten, welke door de Shaych zelf werd onderwezen. Bij de Shaych leerde hij de volgende boeken:

- “Er-Rahebiejah” betreffende de erfenis wetten
- “El-Aadjroemiejah” betreffende de Arabische grammatica
- “Kitaaboet-Tauwhied”
- “Boeloer el-Maraam”
- “El-Beeqoeniejah”
- “Noechbatoel-Fikr”met zijn uitleg “Noezhatoen-Nadhr”
- “Moechtasaraat fie Sierah”
- “Tasrief el-Razie”
- “El-‘Awaamil fie en-Nahw”
- “El-Waraqaat” betreffende de principes van Oesoel el-Fiqh
- “El-‘Aqiedah et-Tahaawiejah” met de uitleg van Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie. Dit was voordat men de uitleg van ibn Abiel-‘Izz had gezien.

Hij studeerde ook verschillende delen van het boek “el-Elfiejah” van ibn Maalik en “Ed-Dorar el-Bahiejah” met zijn uitleg “Ed-Daraarie el-Madiejah” betreffende Fiqh, allebei geschreven door Iemaam esh-Shauwkaanie (rahiemehoellaah). Dit geldt ook voor andere boeken, of ze nu behoorden tot de categorie die zij als onderwerp kregen aangewezen, zoals de hiervoor genoemde boeken, of dat ze behoorden tot de categorie die zij bestudeerden voor culturele educatie in beknopte verhandelingen en kleine pamfletten, of die boeken naar welke zij refereerden zoals Neeloel-Auwtaar, Zaad el-Ma’aad, Noeroel-Jaqien, El-Moewatta en El-Oemmoehaat (letterlijk de moederboeken i.e. Boechaarie, Moslim, et-Tirmidhie, Aboe Daawoed, en-Nesaa-ie, Ibn Maadjah).

In 1362 na Hidjra deelde Shaych ‘Abdoellaah, rahiemehoellaah, delen van de Oemmohaat (Hadieth boeken), die aanwezig waren in zijn bibliotheek, uit onder zijn studenten, zoals Sahieh el-Boechaarie, (Sahieh Moslim), Soenan Aboe Daawoed, Soenan en-Nesaa’ie, Moewatta van Imaam Maalik. Dus zijn (oudere) studenten begonnen deze boeken bij hem te leren maar zij voltooiden deze niet bij hem. Zij moesten afscheid nemen van hem vanwege de voortdurende droogte.

In 1364 na Hidjra keerden zij terug en leerden dezen bij hem. Vervolgens gaf Shaych ‘Abdoellah hem de idjaazah (religieuze permissie) om verslag te doen van el-Oemahaat es-Sittah (zes moederboeken van Hadieth). In 1369 na Hidjra studeerde hij bij Shaych Iebraahiem ibn Mohammed el-‘Amoedie, (rahiemehoellaah) de rechter van Saamitah in die tijd, twee boeken: “Islaah al-Moedjtami’a” en het boek van Shaych ‘Abdoer-Rahmaan ibn Sa’adie (rahiemehoellaah) over Fiqh, welke is opgesteld in de vorm van vraag en antwoord, genaamd: “Al-Irshaad ilaa Ma’rifatiel-Ahkaam.”

Ook studeerde hij, op gezag van Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie, bij Shaych ‘Alie ibn ash-Shaych Ziejaad es-Somalie het vak grammatica. Hij studeerde het boek: “El-‘Awaamil fie en-Nahwi Mi’ah” en andere boeken over grammatica en morfologie.

In 1384 na Hidjra nam hij deel aan de studie kringen van de Shaych, de Iemaam, de ‘Allaamah, de voormalige Moeftie van Saoedi Arabië, Shaych Mohammed ibn Iebraahiem Aal esh-Shaych (rahiemehoellaah) voor de periode van bijna twee maanden. In deze kringen leerde hij “Tafsier ibn Djarier et-Tabarie” met de recitatie van ‘Abdoel-‘Aziez esh-Shalhoeb, met betrekking tot het vak van tafsier. Eveneens, in hetzelfde jaar nog, nam hij deel aan de bijeenkomsten van ons Shaych, de Iemaam, de ‘Allaamah, de voormalige Moeftie na Shaych Iebraahiem Aal esh-Shaych, Shaych ‘Abdoel-‘Aziez ibn Baaz (rahiemehoemaa Allaah voor de periode van anderhalve maand. Deze lessen gingen over Sahieh el-Boechaarie en vonden plaats tussen de gebeden van Machrib en ‘Ieshaa.

Zijn leraren:

Van wat je hebt gelezen wordt duidelijk dat tot zijn leraren behoren:

1.) Shaych Iebraahiem ibn Mohammed el-‘Amoedie, de rechter van Saamietah in zijn tijd.
2.) Shaych Haafidh ibn Ahmed el-Hakamie (rahiemehoellaah)
3.) De Shaych, de ‘Allaamah, de Uitnodiger, de Hervormer (Moedjaddid) van het zuidelijke deel van het koninkrijk van Saoedi Arabië, ‘Abdoellaah el-Qar’aawie (rahiemehoellaah).
4.) Shaych ‘Abdoe ibn Mohammed ‘Aqiel an-Nedjmie
5.) Shaych ‘Othmaan ibn ‘Othmaan el-Hamlie
6.) Shaych ‘Alie ibn esh-Shaych ‘Othmaan Ziejaad es-Somalie
7.) De Iemaam, de ‘Allaamah, de voormalige Moeftie van het land van Saoedie Arabië, Shaych Mohammed ibn Iebraahiem Aal esh-Shaych, (rahiemehoellaah)
8.) Shaych Jahjaa Faqieh ‘Abasie el-Jemenie
9.) Shaych ‘Abdoel-‘Aziez ibn Baaz (rahiemehoellaah)

Zijn studenten:

Onze Shaych (hafidhehoellaah) heeft vele studenten. Diegene die net zoveel tijd als hij heeft gespendeerd aan het onderwijzen, wat bijna een halve eeuw is, kan wel voorstellen hoeveel studenten hij wel niet heeft. En als we hen hier allen zouden moeten opnoemen, dan zou alleen dat al een boek op zichzelf zijn. Dus ik zal maar een klein aantal van hen noemen als voorbeeld. Aan de hand hiervan kan men zelf wel vaststellen hoe zijn andere studenten zijn. Van onder zijn studenten zijn:

1.) Onze Shaych, de ‘Allaamah, de Moehaddith, de Verdediger van de Soennah, Rabie’ ibn Haadie el-Medchaalie (hafidhehoellaah)
2.) Onze Shaych, de ‘Allaamah, de Faqieh, Zayd ibn Mohammed ibn Haadie el-Medchaalie (hafidhehoellaah)
3.) Onze Shaych, de edele geleerde, ‘Alie ibn Naasir el-Faqiehie (hafidhehoellaah)

Het is voldoende om alleen deze drie namen hier te noemen. En dit is wegens de wijdverspreide faam die zij hebben in de kringen en bijeenkomsten van kennis. Dus niemand kan het ons kwalijk nemen om dit te doen.

Zijn aanleg en intelligentie:

De Shaych bezit een hoog niveau van intelligentie. Het onderstaande verhaal laat zien wat voor een intelligentie en goed geheugen hij had sinds zijn jeugd:

De oom, Shaych ‘Omar ibn Ahmed Djardie el-Medchalie, zei: “Toen Shaych Ahmed in het jaar 1359, op 13-jarige leeftijd, wou gaan deelnemen aan de lessen bij de Selefie School in Saamitha, samen met zijn twee ooms, Hasan an-Nedjmie en Hoesayn an-Nedjmie, luisterde hij naar de lessen die Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie gaf aan zijn oudere studenten en vervolgens memoriseerde hij deze lessen.” Ik zeg: “Dit is de beweegreden geweest dat Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie Shaych Ahmed liet aansluiten bij zijn lessen voor volwassenen, die hij persoonlijk onderwees. Dit was vanwege datgene wat de Shaych (el-Qar’aawie) zag van zijn superioriteit, snelheid in memorisatie en intelligentie.”

Zijn werken:

Onze Shaych (hafidhehoellaah) heeft als leraar, als vrijwilliger zijnde, in de school van zijn Shaych ‘Abdoellaah el-Qar’aawie gewerkt. Toen de betaalde banen begonnen, werd hem de taak als leraar toegewezen in zijn eigen dorp Nedjaamiejah. Dit was in 1367 na Hidjra. Vervolgens werd hij in 1372 overgeplaatst naar de stad (mesdjied) van Aboe Soebeela in Baalhoerrath om daar Iemaam en leraar te zijn.

In 01/01/1374, toen het educatieve instituut (ma’ahad) in Saamitah was geopend, werd hem daar de positie van leraar toegewezen, een post die hij uitzat tot het jaar 1384 na Hidjra [2]. Vervolgens nam hij ontslag van deze positie met de hoop om een kans te krijgen om te onderwijzen in de Islaamitische Universiteit van Medienah, dus hij reisde naar daar [3]. Echter, er deden bepaalde omstandigheden plaats waardoor het niet gebeurde, dus hij keerde terug naar zijn streek en Allaah bepaalde voor hem dat hij werd aangesteld op de positie van religieuze vermaner en gids voor het Ministerie van Justitie in de streek van Djaazaan. Dus hij bemande de positie van vermaner en adviseerde op de best mogelijke wijze.

Op 01/07/1387 na Hidjra keerde hij, aan de hand van zijn eigen verzoek, terug als leraar op het educatieve instituut in de stad van Djaazaan. In het begin van het schooljaar in 1389 keerde hij terug als leraar naar het instituut van Saamitah. Hij bleef daar als leraar zijnde totdat hij met pensioen ging in 01/07/1410 na Hidjra.

Sinds die tijd tot en met de tijd dat ik deze regels aan het schrijven ben [4], heeft hij zichzelf beziggehouden met het onderwijzen in zijn huis, in zijn plaatselijke moskee en andere moskeeën in de streek, zowel het houden van wekelijkse lessen en de rol op zich te nemen in het voorzien van fataawa (voor vragen). Door dit alles te doen heeft hij gehandeld naar het laatste advies van zijn leraar, welke was om constant te blijven met het onderwijzen en met het zorgdragen van zijn studenten, met name de vreemden onder hen die hun families hebben gelaten (om te studeren). Hij had merkwaardig veel geduld met het bewerkstelligen van dit, dus we vragen Allaah dat Hij hem beloont met ons nut.

Hij werkt ook volgens het laatste advies van zijn leraar, Shaych el-Qar’aawie, door voortzetting van zijn studies en in het onderzoeken en leren van anderen. Dit is in het bijzonder met betrekking tot de wetenschap en principes van Hadieth en Fiqh, betreffende dergelijke was het dat hij zijn collega’s overtrof en een sterke vaardigheid had in die aangelegenheid. Moge Allaah zijn leven en zijn kennis zegenen en ons doen laten profiteren van zijn prestaties.

Zijn boeken van kennis:

Onze Shaych (hafidhehoellaah) heeft vele boeken geschreven waarvan sommige zijn gepubliceerd en sommige niet. Wij vragen Allaah dat Hij het makkelijk maakt om deze boeken te publiceren zodat het profijt hiervan eruit gehaald kan worden. Van zijn boeken zijn o.a.:

1.) Auwdahoel-Ishaarah fie er-Radd ‘alaa men abaaha el-Mamnoo’ minaz-Ziejaarah
2.) Ta’siesoel-Ahkaam Sharh ‘Oemdatoel-Ahkaam – hier is alleen maar een heel klein beetje van gepubliceerd
3.) Tanziehoesh-Sharie’ah ‘an Iebaadatiel-Araanie el-Chalie’ah
4.) Risaalatoel-Irshaad ilaa Bayjaaniel-Haqq fie Hoekmiel-Djihaad (Een boek wat de regels van Djihaad uitlegt)[5]
5.) Risaalatoen fie Hoekmiel-Djahr bil-Basmalah (De uitspraak over het hardop zeggen van de Bismillaah in het gebed)
6.) Fat’hoer-Rabb el-Wadoed fie el-Fataawaa wer-Roedoed (Een verzameling van fataawa)
7.) El-Mauwrid el-Adh’b ez-Zilaal fiemaa intaqada ‘alaa ba’adiel-manaahidj ed-Da’wiejah in el-‘Aqaa’id wel- ‘Amaal (Een boek wat een weerlegging is van de hedendaagse sektes, namelijk de Tablierie Djamaa’at en Ichwaan el-Moslimoen).

En er zijn ander profijtvolle boeken die hij heeft voorgedragen aan de moslims, moge Allaah hem belonen met het beste van de beloningen en moge Hij de Islaam en de Moslims profijt geven door middel van hem. En moge de Vrede en Zegen van Allaah op onze Profeet Mohammed, zijn familie en metgezellen zijn. Amien.

[1] Hij is Shaych ‘Abdoellaah bin Mohammed bin Hamd el-Qar’aawie (rahiemehoellaah) één van de vaandeldragers van de Soennah en uitnodigers naar de Soennah in zijn tijd. Hij was een student van de grote geleerden van de streek Nadj en stond bekend als een hervormer van het geloof van Allaah. Hij verduidelijkte voor de mensen de weg van de Tauwhied en Leiding en was een strijder tegen elke dwaling en misleiding. Hij overleed in de stad Riyaad op 8 Djoemaad el-Awwal in het jaar 1389NH.
[2] Voetnoot van de Engelse vertaler: Hij onderwees samen met Shaych Haafidh el-Hakamie en Shaych Naasir Chaloofah in deze school.
[3] Voetnoot van de Engelse vertaler: De Shaych zegt hierover in zijn boek el-Fataawaa el-Djaliejah (pag. 7): “Ik verlangde hevig om bij de Islaamitische Universiteit aangesteld te zijn als leraar, in het bijzonder omdat in die tijd Shaych Mohammed Naasiroed-Dien el-Albaanie, de welbekende Moehaddith, en Shaych ‘Abdoel ‘Aziez ibn Baaz, die de adjunct-directeur was van de school, aanwezig waren daar. Ik wilde dicht bij hen zijn om zo kennis van hen op te kunnen doen. Ik verlangde dit hevig, maar Allaah wilde het niet voor mij. Dus toen schreef ik me in op de Universiteit (van Medienah) maar Allaah had dat ook niet voor mij bepaald.”
[4] Voetnoot vertaler: En ik deze regels aan het vertalen ben (04/07/1423 na Hidjra)
[5] Voetnoot vertaler: Shaych Saalih el-Fauwzaan zegt in zijn introductie en aanprijzing van het boek van de edele Shaych Ahmed bin Jahjaa an-Nedjmie “El-Irshaad Ilaa Bayjaaniel-Haqq fie Hoekmiel-Djihaad”: En terwijl we tegenover de groep staan die de Djihaad alleen ziet als een middel van verdediging en het bevel voor Djihaad om andere redenen verwerpt, is er een andere groep die overdrijven in het bevestigen van die Djihaad, tot dat zijhet verplicht zien voor ieder individu, in zijn totaliteit, onbeperkt, en dat het meer verplicht is dan het gebed en de Zakaah. Het heeft voorrang over de rechten van de ouders. En zij houden zich vast aan sommige van de teksten waarin het bevel en aansporing voor de Djihaad staat, zonder naar de andere teksten te kijken die dit uitleggen en het beperken. En de fout van beide groeperingen ontstaat doordat men onwetend is over de regels van het logisch afleiden uit de uitspraken (uit de teksten) en deze uitspraken vervolgens te begrijpen. En onwetendheid is zeer zeker een fatale ziekte. En de gerespecteerde Shaych Ahmed bin Jahjaa an-Nedjmie houdt deze latere groep met de rug tegen de muur, zo weerlegde hij hen met een sufficiënte en aangename weerlegging… (Einde citaat, pag. 12)

Inleiding

2007-08-09T20:00:00.002+02:00

Allaah de Meest Verhevene zegt:

O jullie die gelovigen gehoorzaam Allaah en gehoorzaam de Boodschapper en degenen onder jullie die het gezag in handen hebben. En als jullie over iets van mening verschillen (of onenigheid hebben over een Islaamitische aangelegenheid) verwijs (refereer, kom terug op) dan naar Allaah (Zijn Woord - de Qor'aan) en de Boodschapper (de authentieke Soennah), indien jullie in Allaah en de Laatste Dag geloven... (Soerah An-Nissa Vers: 59)

Met ''degenen onder jullie die het gezag in handen hebben.'' worden bedoeld: de Oelema (geleerden) en de leiders (machthebbers) geen gehoorzaamheid aan iets van de schepping zijn in ongehoorzaamheid aan Allaah zoals dat in een authentieke overleveringen staat weergegeven.

Dit Vers is tevens een bewijs dat we bij elk meningsverschil onze grote Oelema moeten raadplegen zoals bv.

{Shaych Saalih Al-Fowzaan
{Shaych Abdoel Aziez Aalesh-Shaych
{Shaych Rabee ibn Haadie
{Shaych Abdoel-Mohsin Al-Abbaad
{Shaych Oebaid Al-Djaabirie
{Shaych Saalih As-Sahaimie enz.

Moge Allaah hen allen beschermen tegen al wat slecht is Amin. Want onze problemen zullen niet worden opgelost tot we weer oprecht terug keren naar het naleven van de Qor'aan en de Soennah! En wie kunnen de betekenissen van de Qor’aan en de Soennah beter aan ons uitleggen dan onze (overgebleven) grote Oelema?

Allaah Ta'ala zegt: "En wie Allaah en de Boodschapper gehoorzaamt: zij zijn met degenen van de Profeten en de waarachtigen en de martelaren en de oprechten die Allaah begunstigd heeft. Zij zijn de beste metgezellen." (An-Nisaa: 69)

Allaah Ta'ala zegt: "Vraag Ahloedh-Dhikr (de bezitters van kennis) indien jullie het niet weten." (Al-Anbiyaa:7)

Allaah Tabaraka wa Ta`ala zegt: “Voorwaar, van onder Zijn dienaren zijn degenen die Allaah het meest vrezen; de geleerden!” (Soerah Fatir Vers: 28.)

De namen van de Selef.

2007-08-09T19:55:00.002+02:00

Vanuit: Azhaar al-Manthoerah door Shaych Fowzie al-Atharie Al-Bahraynie student van Shaych al-‘Uthaymien rahiemehoellaah:

De vier Chaliefa’s:

Aboe Bakr as-Saddieq RadiAllaahu 3anhu

‘Omar ibn al-Chattaab RadiAllaahu 3anhu

‘Othmaan ibn ‘Affaan RadiAllaahu 3anhu

‘Alie ibn Abie Taalib RadiAllaahu 3anhu

De ‘Abdoellaah’s e.a. van de Sahabah:

Ibn ‘Omar radie Allaahoe `anhoemaa

Ibn ‘Abbaas radie Allaahoe `anhoemaa

Ibn az-Zoebayr radie Allaahoe `anhoemaa

Ibn ‘Amr radie Allaahoe `anhoemaa

Ibn Mas’oed RadiAllaahoe 'anhoe

‘Aisha radie Allaahoe `anhaa

Oem Salamah radie Allaahoe `anhaa

Zaynab radie Allaahoe `anhaa

Anas ibn Maalik RadiAllaahu 'anhoe

Zeed ibn Thaabit RadiAllaahu 'anhoe

Aboe Hoerayrah RadiAllaahu 'anhoe

Djaabir ibn ‘Abdillaah radie Allaahoe `anhoemaa

Aboe Sa’ied al-Choedrie RadiAllaahu 'anhoe

Moe’aadh ibn Djabal RadiAllaahu 'anhoe

Degene die na de Sahabah zijn gekomen van de Taabi’een (de meest bekende hiervan zijn)

Sa’ied ibn al-Moesayib rahiemehoellaah o.90NH

‘Orwah ibn az-Zoebayr rahiemehoellaah o. 94NH

‘Alie ibn al-Hoesayn Zayn al-‘Aabidien rahiemehoellaah o. 93NH

Mohammed ibn al-Haniefiejah rahiemehoellaah o. 80NH

‘Oebaydoellaah ibn ‘Abdoellaah ibn ‘Utbah ibn Mas’oed rahiemehoellaah o. 94NH

Saalim ibn ‘Abdoellaah ibn ‘Omar rahiemehoellaah o. 106NH

Al-Qaasim ibn Mohammed ibn Abie Bakr as-Saddieq rahiemehoellaah o. 106NH

Al-Hassan al-Basrie rahiemehoellaah o. 110NH

Mohammed ibn Sierien rahiemehoellaah o.110NH

‘Omar ibn ‘Abdoel-‘Aziez rahiemehoellaah o. 101NH

Mohammed ibn Shiehaab az-Zoehrie rahiemehoellaah o. 125NH

Vervolgens de Opvolgers van de Opvolgers, de bekendste zijn:

Maalik ibn Anas rahiemehoellaah o. 179NH

‘Abdoer-Rahmaan ibn ‘Amr Al-Awzaa’ie rahiemehoellaah o. 158NH

Soefjaan ibn Sa’ied ath-Thowrie rahiemehoellaah o. 161NH

Soefjaan ibn ‘Ujeenah rahiemehoellaah o. 198NH

Ismaa’iel ibn ‘Ulayjah rahiemehoellaah o. 193NH

Al-Layth ibn S’ad rahiemehoellaah o. 175NH

Aboe Haniefah rahiemehoellaah o. 150NH

Vervolgens degenen die hen opvolgden, de bekendste zijn:

‘Abdoellaah ibn al-Moebaarak rahiemehoellaah o. 181NH

Wakee’ ibn al-Djaraah rahiemehoellaah o.197NH

Mohammed ibn Iedries ash-Shaafie’ie rahiemehoellaah o.204NH

‘Abdoer-Rahmaan ibn Mahdie rahiemehoellaah o. 198NH

Jehya ibn Sa’ied al-Qattaan rahiemehoellaah o. 198NH

‘Affaan ibn Moslim rahiemehoellaah o.219NH

Vervolgens hun studenten die hun methodiek gevolgd hebben, de bekendste zijn:

Ahmed ibn Hanbal rahiemehoellaah o.241NH

Jehya ibn Moe’ien rahiemehoellaah o. 233NH

‘Alie ibn al-Medienie rahiemehoellaah o.234NH

Vervolgens hun studenten, de bekendste zijn:

Al-Boechaarie rahiemehoellaah o.256NH

Moslim ibn Hadjaadj rahiemehoellaah o.261NH

Aboe Haatim rahiemehoellaah o.277NH

Aboe Zoer’ah rahiemehoellaah o.263NH

Aboe Dawoed rahiemehoellaah o.275NH

At-Tirmidhie rahiemehoellaah o.279NH

An-Nesaa`ie rahiemehoellaah o.302NH

Vervolgens degenen die hun weg zijn ingeslagen in de eeuwen daarna, de bekendste zijn:

Ibn Djarier at-Taberie rahiemehoellaah o.310NH

Ibn Choezaymah rahiemehoellaah o.311NH

Ad-Daaraqodnie rahiemehoellaah o.375NH

At-Tahaawie rahiemehoellaah o.321NH

Al-Aadjoerrie rahiemehoellaah o.360NH

Ibn Battah rahiemehoellaah o.387NH

Ibn Abie Zamaneen rahiemehoellaah o.399NH

Al-Haakim an-Naysaboerie rahiemehoellaah o.405NH

Al-Laalakaa`ie rahiemehoellaah o.416NH

Al-Bayhaqie rahiemehoellaah o.458NH

Ibn ‘Abdoel-Berr rahiemehoellaah o.463NH

Al-Chatieb al-Baghdaadie rahiemehoellaah o.463NH

Al-Baghawie rahiemehoellaah o.516NH

Ibn Qoedaamah rahiemehoellaah o.620NH

En degenen die na hen komen en in hun voetsporen traden:

Ibn Abie Shaamah rahiemehoellaah o.665NH

Al-Medj ibn Temiejah rahiemehoellaah o.652NH

Ibn Daqieq al-‘Eid rahiemehoellaah o.702NH

Ibnoes-Salaah rahiemehoellaah o.643NH

Ibn Temiejah rahiemehoellaah o.728NH

Al-Mizie rahiemehoellaah o.742NH

Ibn ‘Abdoel-Haadie rahiemehoellaah o.744NH

Adh-Dhahabie rahiemehoellaah o.748NH

Ibnoel-Qayiem rahiemehoellaah o.751NH

Ibn Kethier rahiemehoellaah o.774NH

Ash-Shaatibie rahiemehoellaah o.790NH

Ibn Radjeb rahiemehoellaah o.795NH

En diegenen die in hun voetsporen traden en zichzelf vasthielden aan het Boek en de Soennah tot en met heden, de meest bekende zijn:

As-San’aanie rahiemehoellaah o.1182NH

Mohammed ibn ‘Abdoel-Wahhaab rahiemehoellaah o.1206NH

Ash-Showkaanie rahiemehoellaah o.1250NH

‘Abdoer-Rahmaan ibn Hassan Aal esh-Shaych rahiemehoellaah o.1285NH

Al-Loeknaawie rahiemehoellaah o.1304NH

Mohammed Saddieq Hassan Chaan rahiemehoellaah o.1307NH

Shamsoel-Haqq al-‘Adhiem Aabaadie rahiemehoellaah o.1349NH

Al-Moebaarakfoerie rahiemehoellaah o.1353NH

‘Abdoer-Rahmaan as-S’adie rahiemehoellaah o.1376NH

Ahmed Shaakir rahiemehoellaah o.1377NH

Al-Moe’alamie al-Jemaanie rahiemehoellaah o.1386NH

Mohammed ibn Ibraahiem Aalesh-Shaych rahiemehoellaah o.1389NH

Mohammed al-Amien ash-Shanqietie rahiemehoellaah o.1393NH

Hamoed at-Twaydjrie rahiemehoellaah o.1413NH

Bed’ie ad-Dien As-Sindie rahiemehoellaah o.1416NH

Mohammed Amaan al-Djaamie rahiemehoellaah o.1416NH

Hammaad al-Ansaarie rahiemehoellaah o.1418NH

Mohammed Naasiroed-Dien al-Albaanie rahiemehoellaah o.1420NH

‘Abdoel-‘Aziez ibn Baaz rahiemehoellaah o.1420NH

Taqie-oed-Dien al-Hilaalie al-Maghribie rahiemehoellaah

Mohammed ibn Saalih al-‘Uthaymien rahiemehoellaah

Moqbil bin Haadie al-Waadie’ie rahiemehoellaah

Ahmed an-Nadjmie rahiemehoellaah

‘Abdoer-Rahmaan al-Ghadayaan rahiemehoellaah

Saalih ibn Fauwzaan al-Fauwzaan hafiedhehoellaah

‘Abdoel-Mohsin al’Abbaad hafiedhehoellaah

Rabie’ ibn Haadie al-Madchalie hafiedhehoellaah

Zayd ibn Mohammed al-Madchalie hafiedhehoellaah

Jehya al-Hindie hafiedhehoellaah

Wasieyoellaah ibn ‘Abbaas hafiedhehoellaah

Saalih as-Soehaymie hafiedhehoellaah

‘Oebayd bin ‘Abdoellaah al-Djaaberie hafiedhehoellaah

Mohammed as-Soebayel hafiedhehoellaah

Saalih al-Lehidaan hafiedhehoellaah

‘Abdoel-‘Aziez Aalesh-Shaych hafiedhehoellaah

Mohammed bin Haadie al-Madchalie hafiedhehoellaah

Shaykh Yahya al-Hadjoerie hafiedhehoellaah

Shaykh 'Abdullaah al Bukhaari hafiedhehoellaah

Shaykh Ahmad Baazmool hafiedhehoellaah

Degenen die in hun voetsproren zijn getreden van hun nakomelingen, studenten en oprechte volgers zijn velen. Moge Allaah ons in hun voetsporen doen treden en ons standvastigheid geven op hun methodiek!!! Amien…

Saalih ibn Fauwzaan

2007-08-09T19:54:00.001+02:00

Shaych al-'Allaamah Dr. Saalih Ibn Fauwzaan Ibn 'Abdoellaah Ibn Fauwzaan:

Hij is de weledele Shaykh Dr. Saalih ibn Fauwzaan ibn 'Abdoellaah (hafidhehoellaah) van de familie Fauwzaan van de mensen/stam van ash-Shamaasieyah .

Hij werd geboren in 1354 N.H./1933 N.C. Zijn vader overleed toen hij nog jong was en dus werd hij opgevoed door zijn familie. Hij leerde de Edele Qor’aan, de grondbeginselen voor lezen en schrijven, van de Iemaam van de Masdjied in de stad, die een absoluut kundige voordrager was. Dat was de Shaykh Hamoed Ibn Soelaymaan at-Talaal, die later tot rechter werd aangesteld in de stad van Darieyah (niet Dar`iyyah in Riyaadh) in de regio van Qasiem.

Hij studeerde later aan de staatsschool, toen die werd geopend in ash-Shamaasieyah in het jaar 1369 N.H./1948 N.C. Hij voltooide zijn studies op de Faysalieyah school in Boeraydah in het jaar 1371 N.H./1950 N.C. en werd toen benoemd als schoolleraar voor minderjarigen. Daarna trad hij toe tot het educatieve instituut in Boeraydah toen het werd geopend in het jaar 1373 N.H./1952 N.C. Vervolgens trad hij toe tot de faculteit van Sharie`ah (op de universiteit van Iemaam Mohammed ibn Sa’oed) in Riyaadh en slaagde daarvoor in 1381 N.H./1960 N.C. Daarna behaalde hij zijn Master Degree in Fiqh, en later een Doctoraal van dezelfde faculteit, dat ook gespecialiseerd is in Fiqh.

Na de afronding van zijn studie aan de Faculteit van Sharie`ah, werd hij benoemd tot leraar binnen het educatieve instituut in Riyaadh, toen werd hij overgebracht tot het onderwijzen in de Faculteit van Sharie`ah. Vervolgens, werd hij overgebracht tot het geven van onderwijs aan de Afdeling voor Hogere Studies binnen de Faculteit voor de Principes van de Religie (Oesoel ad-Dien). Daarna werd hij overgezet tot het geven van onderwijs aan het Hoogste Gerechtshof van Justitie, waarvoor hij als hoofd werd benoemd. Daarna keerde hij terug tot het geven van les, nadat zijn periode als bestuurshoofd tot een einde kwam. Hij werd toen tot lid benoemd van het Permanente Comité voor Islaamitische Onderzoek en Fataawah, waar hij tot vandaag de dag nog mee door gaat.

De weledele Shaych is een lid van de raad van Grote Geleerden, en een lid van de Fiqh Comité in Mekkah (deel van ar-Raabitah), en een lid van het Comité voor Toezicht over de Uitnodigers (Doe`aat) in Hadj, terwijl hij ook als voorzitter optreed (zijn feitelijke hoofd rol) in het lidmaatschap van de Permanente Comité voor Islaamitisch Onderzoek en Fataawa. Hij is ook de Iemaam, Chatieb en leraar aan de Prins Mut`ib Ibn `Abdul-`Azeez masdjied in al-Malaz.

Hij neemt ook deel aan het beantwoorden van vragen in de radio programma “Noeroen`alaa ad-Darb”, verder neemt hij ook deel aan een aantal Islaamitische Onderzoekspublicaties bij de Raad voor (Islaamitisch) Onderzoek, Studies, Theorieën en Fataawa, die verzameld worden en dan worden gepubliceerd. De weledele Shaych doet ook mee in het controleren van een aantal van deze onderzoeken op het Doctoraal examen en op het Doctoraal Niveau.

Hij heeft verschillende studenten van kennis, die vaak zijn regelmatige bijeenkomsten en lessen bijwonen.

Hijzelf studeerde aan de hand van een aantal prominente geleerden en juristen, de meest opvallende van hen waren:

De weledele Shaych 'Abdul-'Aziez ibn Baaz (rahiemehoellaah);
De weledele Shaych 'Abdoellaah ibn Hoemayd (rahiemehoellaah);
De grote Shaych Mohammed al-Amien ash-Shanqietie (rahiemehoellaah);
De weledele Shaych 'Abdoer-Razzaaq 'Afiefie (rahiemehoellaah);
De weledele Shaych Saalih Ibn 'Abdoer-Rahmaan as-Soekaytie (hafidhehoellaah)
De weledele Shaych Saalih Ibn Ibraahiem al-Bulayhee (hafidhehoellaah);
De weledele Shaych Mohammed Ibn Subayyal (hafidhehoellaah);
De weledele Shaych 'Abdoellaah Ibn Saalih al-Choelayfie (hafidhehoellaah);
De weledele Shaych Ibraahiem Ibn 'Oebayd al-'Abd al-Mohsin (hafidhehoellaah);
De weledele Shaych Saalih al-'Alie an-Naasi (hafidhehoellaah);

Ook studeerde hij onder verschillende geleerden van de Al-Azhar Universiteit (Egypte) die gespecialiseerd zijn in Hadieth, Tafsier en de Arabische taal.

Hij heeft een grote rol gespeeld in het uitnodigen naar Allaah en het les geven, het uitvaardigen van Fataawa, Choetbah's en wetenschappelijke weerleggingen.

Het aantal boeken dat hij geschreven heeft zijn veeltallig, echter de volgende zijn slechts een handje vol hieruit: Sharh al-'Aqiedatoel-Waasitiyyah, al-Irshaad ilaas-Sahiehil-I'tiqaad, al-Moelach-chas al-Fiqhie, Eten en de Regels desbetreffende het Slachten en Jagen, welk een onderdeel is geweest van zijn Doctoraat. Ook at-Tahqieqaat al-Mardiyyah over het erfrecht welk een onderdeel is van zijn Masters Degree. Verdere titels zijn, Regelgeving desbetreffende de Gelovige Vrouwen, en een weerlegging van Yoesoef Qaradaawi`s boek al-Halaal wal-Haraam.

De Shaych's officiële website is: http://www.al-fawzan.com/

Moge Allaah Shaych Saalih al-Fauwzaan een lang goed en vroom leven geven, en moge Hij het mogelijkmaken dat wij allen in de voetsporen van de geleerden treden. Amien!

Bron:http://www.fatwa-online.com/

Shaych Rabie’

2007-08-09T19:52:00.002+02:00

Shaych Rabie’ ibn Haadie al-Madchalie hafidhehoellaah:

Alle lof is aan Allaah, de Heer van de gehele schepping, en moge Hij prijzingen en vrede en veiligheid zenden op de edelste der Profeten en Boodschappers: Onze nobele leider Mohammed, en op zijn ware volgers, zijn Metgezellen, en degene die hen volgen in het goede, tot de dag der vergelding. Voor wat nu volgt:

Zijn Naam en Afkomst:

Hij is de edele Shaych en geleerde van Hadieth en leraar, Dr. Rabie’ ibn Haadie Oemayr Al-Madchalie Al-Qahtaanie.

Zijn stam, Al Maadaachilah, is een van de beroemdste stammen van de Arabieren in het zuiden van het koninkrijk van Saoedi-Arabië, en het is een van de stammen van Banoe Shoebayl, en Shoebayl was ibn Yasjab ibn Ya`rob ibn Qahtaan. Shaych Rabie’ werd geboren in het jaar 1352 H in het koninkrijk van Saoedi-Arabië.

Zijn Wetenschappelijke Levensloop:

Op een leeftijd van ongeveer 8 jaar sloot hij zich aan bij de kring van wetenschap in zijn dorp, en leerde daar lezen en schrijven. Toen reciteerde hij de Qor`aan, en leerde de Tauwhied, en Tadjwied van Iemaam Mohammed ibn Mohammed al-Madchalie één van de grote studenten van Iemaam al-Qar’aawie (Rahiemehoellaah). Shaych Al-Qar`aawie speelde een grote rol in het verspreiden van de Selefie `Aqiedah in het zuiden van het koninkrijk. Vervolgens studeerde hij op de Selefie school in de stad Saamitah.

Op jonge leeftijd studeerde Shaych Rabie' bij Shaych Naasir Choeloefah Tayaash (Rahiemehoellaah) Boeloeghul-Maraam en Noezhatoen-Nadhr, beide geschreven door Al-Haafiedh ibn Hadjr Al-`Asqalaanie (Rahiemehoellaah). Ook bestudeerde de Shaych een aantal boeken in `Aqiedah en Zaadoel-Moestaqn’i in Fiqh (al-Hanbalie). En zo bestudeerde hij ook de Arabische taal, literatuur, welsprekenheid en poëzie met een aantal Shaychs. Vervolgens studeerde de Shaych bij de grote geleerden van zijn streek op het kennis instituut in de stad Saamitah.

De Shaych behaalde zijn rang van de College van Sharie`ah op de Islaamitische universiteit in Al-Madienah An-Nabawiejah, dat in de tijd een filiaal was van de Koning `Abdoel-`Aziez universiteit van Djeddah. Vervolgens heeft de Shaych zijn master en doctoraat gehaald.

Hij heeft een lange tijd als leraar in het College van Hadieth op de Islaamitische universiteit van Al-Madienah gewerkt. Tevens werd hij aangesteld als het Hoofd van de afdeling van de Soennah, in de hogere studies afdeling van dezelfde universiteit, waar hij momenteel de positie van professor vervult. Allaah heeft hem een goede gezondheid en welzijn geschonken. Moge Allaah ons bevoordelen door zijn kennis.

Zijn Leraren:

De edele Shaych Al-`Allamaah `Abdoel-`Aziez ibn `Abdoellaah ibn Baaz (Rahiemehoellaah), die de functie van Algemene Moeftie had van het koninkrijk Saoedi-Arabie en het hoofd van het Commité van Grote Geleerden. Shaych Rabie’ studeerde bij hem toen hij de adjunct-directeur en directeur was van de Islaamitische universiteit in Medienah.

De Shaych Al-`Allamaah, Haafidh ibn Ahmed Al-Hakamie (Rahiemehoellaah), de auteur van Ma`aardj al-Qaboel en andere werken.

De Shaych Al-`Allamaah, Mohammed ibn Ahmed Al-Hakamie (Rahiemehoellaah).

De edele Shaych Al-`Allamaah al-Haafidh, de geleerde van tafsier, Oesoel, Arabische grammatica en fiqh, Mohammed Al-Amien ash-Shanqietie, de auteur van tafsier Adwaa`oel Bayaan.

De Shaych Al-`Allamaah Ahmed ibn Yahyaa An-Nadjmie.

De edele Shaych Al-`Allamaah, Al-Moehaddith Mohammed Naasiroedien Al-Albaanie (Rahiemehoellaah).

De edele Shaych Al-`Allamaah, `Abdoel Mohsin ibn Hamd Al-Abbaad Al-Badr.

De edele Shaych Al-Moehaddith, `Abdoel-Ghaffaar Hassan Al-Hindie.

De edele Shaych Mohammed Al- Kandahlawie

De edele Shaych Mohammed ibn ‘Alie al-Djaamie

Shaych al-‘Allaamah Saalih al-‘Iraaqie en vele andere.

Zijn Karakter en Eigenschappen:

Shaych Rabie` staat bekend voor zijn bescheidenheid en nederigheid in al zijn zaken, en voor zijn liefde voor de studenten van kennis, en voor zijn enthousiasme om de situatie van de selefies op elke plek te leren kennen. Zijn huis staat open voor de studenten van de kennis en degene die hem komen bezoeken en vragen stellen. Hij ontvangt ze met een gulle gastvrijheid en een goed ontvangst. De Shaych staat ook bekend voor zijn doordringende en intense enthousiasme voor de Soennah en de Selefie `Aqiedah, zoals hij bekend staat voor zijn hardheid tegen de innovatie en het volk van begeerten. Moge Allaah de Verhevenste, hem beschermen tegen de plannen van de vijanden, en moge Hij zijn leven verlengen, en hem reusachtig belonen, en hem een goed slot schenken! Amien.

Zijn Schrijfwerken:

Baynal Iemaamayn: Moslim wad-Daaraqotnie, en het is een boek specifiek over hadieth, kritiek en verborgen afwijkingen van overleveringen, en zo`n boek kan alleen worden geschreven door iemand die is gespecialiseerd in deze edele tak van kennis.

Makaanat Ahloel Hadieth wa Ma’aathiroehoem wa Athaaroehoem Al-Hamiedah fie dien.

Manhadjoel Anbiyaa fied-da`wah ila Allaah.

Manhadj Ahlus-Soennah wal-Djamaa`ah fie Naqd ar-Riedjaal wal-Koetoeb wat-Tawaa`if.

Ahloel Hadieth hoem at-Taa`ifatul-Mansoerah wal-Firqatoen-Naadjiejah.

Taqseemoel-Hadieth ilaa sahieh wa hassan wa da`ief, bayna waaqi`il-m Moehadithien wa Moeghalaat al-Muta `assibien.

Manhadjoel- Iemaam Moslim fie Tarteeb Sahiehiti.

At-ta`assoeboedh- Dhamiem wa Aathaaroehoe

Verificatie van Kitaab an-Nokat `alaa ibn Salaah van Ibn Hadjr, en dit is een boek specifiek op het gebied van hadieth.

Verificatie van Kitaab at-Tawassul wal-Wasielah van Shaychoel-Islaam ibn Taymiyyah.

Kitaaboel-Madchal illas-sahieh van Al-Haakiem aboe `Abdillaah en vele andere werken. Zie hier o.a. zijn website voor: http://www.rabee.net/ .

Shaych Rabie` heeft ook nog een aantal essays en boeken waarin hij de fouten, dwalingen en misleidingen van sommige uitnodigers (die veelal beweren selefie te zijn maar in werkelijkheid een pad zijn ingeslagen die tegenstrijdig is aan de weg van de Selefoes-Saalih) weerlegt.

De Lofprijzingen van de Geleerden:

Shaych Rabie` heeft mooie woorden van lofwaardigheid ontvangen van de mensen van kennis en de Iemaams van deze tijd. Zij allen adviseren de studenten om kennis van hem te nemen, en voordeel te trekken uit zijn boeken, en het distribueren van zijn cassettes. Hier zijn een aantal van hun uitspraken:

Ten eerste: De edele Shaych `Abdoel-`Aziez ibn Baaz (rahiemoehoellaah), hij vermelde dat Shaych Rabie` één van de beste van de mensen van de Soennah is, en dat hij bekend is bij hem voor zijn kennis, uitmuntende eigenschappen, en voor zijn goede en correcte `aqiedah, en dat hij er geen twijfel over heeft dat hij van de mensen van de Soennah en de Djamaa`ah is, dat hij bekend staat voor zijn rechtschapenheid, kennis en correcte `aqiedah. En Shaych ibn Baaz adviseerde hem door te gaan met oproepen tot Allaah en het voortzetten van weerleggingen van degenen die zich verzetten tegen de weg van de Selef, en dat hij hardnekkig en geduldig hiermee moest doorgaan, en Shaych ibn Baaz adviseerde de studenten van de kennis voordeel te trekken uit zijn boeken.

Ten tweede: De edele Shaych, Al-`Allamaah Al-Albaanie (rahiemoehoellaah), hij vermeldde dat Shaych Rabie` een van de uitnodigers was tot het boek (Qor’aan), de Soennah en hetgeen waar de Selefoes-Saalih zich aan vast hielden. En dat hij één van de oorlogvoerders is tegen degene die op het tegenovergestelde van deze methodologie zitten, en hij prees hem buitengewoon aan. Ook vermelde hij dat de werken van de Shaych heilzaam zijn, en dat hij zich niet kon herinneren te hebben gezien dat hij een fout heeft gemaakt, en dat de koers die hij beleidt in de methodologie van de Selef eenstemmig is met die van Shaych Al-Albaanie zelf. Ook vermelde hij dat Shaych Rabie` erg sterk is in zijn kennis.

Shaych Albaanie vermelde ook dat degene die de weg van Shaych Rabie` bekritiseren, of een koppig persoon is die bijgeleerd moet worden, of iemand is die zijn begeertes volgt. Ook heeft de Shaych verduidelijkt dat hij de Iemaam van ad-Djarh wa at-T’adiel is van deze tijd.

Ten derde: De edele Shaych Al-`Allaamah Muhammed ibn Saalih Al-`Uthaymien (rahiemehoellaah), lid van de Commissie van de Grote Geleerden. Shaych ibn `Uthaymien werd gevraagd, er word gezegd dat de methodologie van Shaych Rabie` in tegenstelling staat tot die van de Ahloes-Soennah Wal-Djamaa`ah? De edele Shaych antwoordde: "Ik weet, dat het niet het tegenovergestelde is. Shaych Rabie` is geprezen door de mensen van kennis van de dag van vandaag. Ik weet niets meer dan goed over hem."

Ten vierde: De edele Shaych Al-`Allaamah, Dr. Saalih Al- Fauwzaan, lid van de Commissie van Grote Geleerden. Shaych Al-Fauwzaan vermelde dat Shaych Rabie` een uitmuntende geleerde is die als prioriteit heeft het oproepen tot Allaah, en dat hij grote inzet heeft in het weerleggen van degene die trachten de da`wah te laten afwijken van zijn correcte pad. En dat hij een persoon is met ervaring en bewustzijn, en dat hij voordat hij iemand weerlegt eerst adviseert, en zijn zaak bestudeert en de verschillende uitspraken tot de bodem uitzoekt. Shaych Al-Fauwzaan adviseerde dat de cassettes van de lessen van Shaych Rabie` in omloop gebracht moeten worden, en dat voordeel van hen genomen moet worden, omdat ze een groot voordeel brengen voor de moslims.

Dit zijn (in betekenis) de woorden van een aantal van de Shaychs over Shaych Rabie` die zijn opgenomen, en zijn gedistribueerd onder de studenten van de kennis, en deze Shaychs zijn de Grote Geleerden van deze tijd. (Zie voor de exacte woorden het boekje Shifaa al-‘Aliel of de voorwoorden van de boeken van Shaych Rabie’).

Bron: Het Engelse vertaling van het boek 'The Status of the People of Hadeeth' van Shaych Rabie` ibn Haadie Al-Madchalie.

Ter verdediging van de geleerden:Sheikh Rabee' ibn Hadee al Madkhalie, Sheikh Ubayd al Jabiree, Sheikh Ahmad An-Najmee

Shaykh al-Albaanie

2007-08-09T19:48:00.001+02:00

Een beknopte biografie van ash-Shaykh al-Albaanie.

Hij is de Shaykh, de Moehaddith 1 van deze tijd, de hervormer van de religie, de bestrijder van de innovatie, Shaykhoel-Islaam:

Aboe ‘Abdir-Rahmaan Mohammad Naasir-oed-Dien ibn Noeh Nadjaatie ibn Aadam al-Albaanie.

Ash-Shaykh al-Albaanie is één van de vooraanstaande geleerden van de Moslims van deze tijd; hij wordt beschouwd als één van de meest uitmuntende hadieth 2-geleerden die bedreven zijn in de wetenschap van al-djarh wat-ta’diel 3 en is een autoriteit in de wetenschap van moestalah al-hadieth 4. De geleerden van de hadieth hebben over hem gezegd dat hij de tijd van Ibn Hadjar al-‘Asqalaanie, al-Haafidh Ibn Kathier en andere geleerden van al-djarh wat-ta’diel heeft doen terugkeren.

Zijn geboorte en opvoeding:

Hij werd geboren in het jaar 1332 H. 5/1914 na Chr. in Ashkodera, de hoofdstad van Albanië in die tijd, en groeide op in een arm, maar religieus gezin. Zijn vader, al-Haadj Noeh Nadjaatie was afgestudeerd in de sharie’ah 6 instellingen in Istanboel, de hoofdstad van het Ottomaanse kalifaat, en was naar Albanië teruggekeerd als een geleerde. Hij werd beschouwd als één van de grote Hanafie geleerden van Albanië in die tijd en de mensen verwezen naar hem en leerden van hem.

Nadat Albanië door de atheïstische seculieren werd overgenomen onder het leiderschap van Ahmad Zogo, vluchtte al-Haadj Noeh naar Damascus, Syrië, om zijn religie te beschermen. Ash-Shaykh al-Albaanie was in die tijd slechts negen jaren oud.

Als kind in Damascus, voltooide de Shaykh zijn basisonderwijs, leerde de Arabische taal en werd hier zeer bekwaam in. Aangezien zijn vader niet tevreden was met de reguliere onderwijsinstellingen in religieus opzicht, besloot hij om zijn zoon uit het reguliere onderwijs te halen en stelde een wetenschappelijk programma voor hem op, waarin hij hem de Qor-aan, de intonatie hiervan, nahw en sarf van de Arabische taal en de jurisprudentie van de Hanafie wetschool onderwees. De Shaykh memoriseerde de Qor-aan aan de handen van zijn vader, en bestudeerde bij ash-Shaykh Sa’ied al-Boerhaanie het boek “Maraaqiel-Falaah” in de Hanafie wetsleer, evenals andere boeken in de Arabische taal en retoriek. Dit in een tijd waarin hij zijn best deed om de lessen en bijeenkomsten van al-‘Allaamah Bahdjatoel-Baytaar bij te wonen.

Zijn studie van de hadieth:

Ondanks het feit dat zijn vader hem aanspoorde tot het blindelings volgen van de Hanafie wetschool en hem ten strengste verbood om zich bezig te houden met de hadieth-wetenschap, begon de interesse van ash-Shaykh Naasir in deze wetenschap toen hij een kopie van het “al-Manaar”-tijdschrift in zijn handen kreeg, welke de kwestie van de zwakke overleveringen die in bekende boeken gevonden werden, behandelde. Al gauw begon de Shaykh zich te specialiseren in het gebied van de hadieth en de wetenschappen die hier betrekking op hebben. Zijn studie van de Profetische overleveringen leidde hem ertoe om zich af te wenden van het blindelings volgen van de wetscholen en openlijk op te roepen tot de Qor-aan en de Soennah, volgens het begrip van de Vrome Voorgangers (as-Selef as-Saalih).

Ash-Shaykh Naasir droeg het vaandel van de oproep tot de Tawhied 7 en de Soennah 8 in Syrië, en bezocht vele van de shoeyoekh 9 van Damascus, waarop hij met hen discussieerde over de zaken van Tawhied, de opvolging (van de Profeet – sallallahoe ‘alayhi wa sallam 10-), het blindelings volgen van de wetscholen en innovaties. Dit zorgde ervoor dat de Shaykh hevig werd tegengewerkt door velen van degenen die blindelings de wetscholen volgen, de Soefie 11 shoeyoekh, de bijgelovigen en de innovators, waarop zij het gewone volk en de grote massa tegen hem opzetten, hem bestempelden als een ‘dwalende Wahhaabie’ en de mensen voor hem waarschuwden. Dit in een tijd dat de nobele geleerden van Damascus, die bekend stonden om hun kennis, instemden met zijn oproep en hem aanspoorden om verder te gaan, zoals ash-Shaykh Mohammad Bahdjatoel-Baytaar, ash-Shaykh ‘Abdoel-Fattaah al-Imaam en ash-Shaykh Tawfieq al-Barzah – moge Allah hen genadig zijn -.

De reputatie van de kennis en oproep van de Shaykh was zo groot, dat de grote historicus en moehaddith van Aleppo, Mohammad Raaghib at-Tabaakh – moge Allah hem genadig zijn – zelfs verzocht om hem te ontmoeten. Toen hij de Shaykh ontmoette, was hij zo onder de indruk van hem dat hij de Shaykh zijn toestemming gaf om van hem over te leveren met zijn overleveringsketens die teruggaan naar de Profeet – sallallahoe ‘alayhi wa sallam -. Dit terwijl de Shaykh nog erg jong was, ongeveer 20 jaar.

Wat zijn professie betreft, nam ash-Shaykh Naasir zich aanvankelijk voor om als timmerman te werken, maar toen hij zag dat het teveel van zijn tijd in beslag nam, besloot hij om een ander beroep te zoeken. Dus leerde hij van zijn vader het vak van het repareren van klokken en horloges en werd hier zeer bedreven in en bekend om. Hij opende zijn eigen winkeltje en verdiende hiermee zijn brood. Na de emigratie van zijn vader naar Damascus, beschouwde de Shaykh zijn beroep als de tweede grote gunst waarmee Allah hem begunstigd had, aangezien het hem van tijd voorzag om te studeren en te onderzoeken. Aldus stond de Shaykh bekend om het feit dat hij zijn winkel soms sloot om naar de bekende bibliotheek van Damascus, “al-Maktabat-oedh-Dhaahiriyyah” te gaan, waar hij dan studeerde. Soms verbleef hij dan langer dan twaalf uur in de bibliotheek, arriveerde vaak eerder dan de medewerkers en vertrok ruim nadat zij waren vertrokken. Deze toewijding zorgde ervoor dat de autoriteiten de Shaykh zijn eigen studeerkamer en sleutel schonken, zodat hij voor de normale openingstijden toegang tot de bibliotheek had. Dit is iets wat aan niemand anders is gegeven in de geschiedenis van de bekende bibliotheek. Tijdens deze periode in de bibliotheek, had de Shaykh onbegrensde toegang tot vele zeldzame manuscripten die nergens anders in de wereld te vinden waren, en als resultaat hiervan schreef hij vele nuttige werken, waarvan velen nog steeds ongepubliceerd zijn.

Zijn aanvankelijke activiteiten in de da’wah 12:

De Shaykh was actief in de da’wah door middel van:

- De lessen die hij tweemaal per week gaf en die bij werden gewoond door de studenten van de kennis en sommige universitaire leraren. Hij behandelde hierin vele bekende ‘aqiedah 13, fiqh 14 en hadieth boeken, o.a.: Fath al-Madjied van ‘Abdoer-Rahmaan ibn Hasan ibn Mohammad ibn ‘Abdil-Wahhaab, ar-Rawdat-oen-Nadiyyah Sharh ad-Doerar al-Bahiyyah van ash-Shawkaanie met de uitleg van Siddieq Hasan Khaan, Oesoel al-Fiqh van ‘Abdoel-Wahhaab Khallaaf, al-Baa’ith al-Hathieth Sharh Ikhtisaar ‘Oeloem al-Hadieth van Ibn Kathier met de uitleg van Ahmad Shaakir, Minhaadj al-Islaam fiel-Hoekm van Mohammad Asad en Fiqh as-Soennah van Sayyid Saabiq.

- Zijn maandelijkse reizen die begonnen met één week van elke maand en daarna toenamen, waarin hij de verschillende steden van Syrië bezocht, en hiernaast ook een aantal plaatsen in Jordanië, voordat hij zich hier later vestigde. Dit zorgde ervoor dat sommige tegenstanders van zijn da’wah hem bij de overheid aangaven, wat ertoe leidde dat hij gevangen werd gezet.

Zijn geduld tijdens de beproevingen…en zijn emigratie:

Tijdens zijn leven ondervond ash-Shaykh Naasir vele beproevingen en problemen, en werd hij gedwongen om te emigreren van Syrië naar Jordanië, daarna weer naar Syrië, daarna Libanon, daarna de Emiraten en uiteindelijk terug naar Jordanië waar hij zijn laatste dagen leefde. Pogingen werden gedaan om hem te doden en hij werd tweemaal gevangengezet: de eerste keer kwam hij in dezelfde gevangenis in Damascus terecht, waarin Shaykhoel-Islaam Ahmad ibn ‘Abdil-Haliem ibn Taymiyyah – moge Allah hem genadig zijn – werd vastgehouden, en hij verbleef hier voor een maand.

De tweede keer werd hij in een andere gevangenis in Damascus gezet waar de Shaykh acht maanden verbleef. In deze periode reviseerde hij Moekhtasar Sahieh Moeslim van al-Haafidh al-Moendhirie en ontmoette vele belangrijke personen in de gevangenis.

Zijn da’wah en prestaties:

Toen sommige van zijn boeken in gedrukte vorm verschenen, werd ash-Shaykh Naasir uitgenodigd door de Grootmoeftie van Saoedi-Arabië, Mohammad ibn Ibraahiem Aal ash-Shaykh – moge Allah hem genadig zijn -, om de hadieth te onderwijzen in de bekende Islamitische Universiteit van Medienah. De Shaykh gaf hier drie jaar lang les, van 1381 H. tot en met 1383 H. Hierna keerde hij terug naar zijn studies in al-Maktabat-oedh-Dhaahiriyyah Bibliotheek. Heel zijn leven door werd de Shaykh gevraagd om hoge posities te bekleden in de raden en commissies van verschillende universiteiten over de hele Moslimwereld, maar hij excuseerde zich hoffelijk, vanwege zijn verplichtingen aan de kennis.

Zijn hele leven door bezocht de Shaykh vele landen om da’wah te verrichten. Te midden hiervan waren Egypte, Marokko, Katar, Koeweit, de Emiraten, Spanje, Duitsland en Engeland.

Als resultaat van zijn inspanningen door middel van zijn werken en zijn da’wah, werd ash-Shaykh Naasir in 1419/1999 de Internationale Prijs van Koning Faysal voor Islamitische studies toegekend, voor zijn “waardevolle inspanningen in dienst van de Profetische hadieth”.

Zijn werken:

Tijdens de loop van zijn leven heeft de Shaykh meer dan 200 werken geschreven, nagekeken en van aantekeningen voorzien, waarvan velen oplopen tot talloze boekdelen. Te midden daarvan zijn twee onbetaalbare werken: Silsilat al-Ahaadieth as-Sahiehah wa Shay min Fiqhihaa wa Fawaa-idihaa (Een reeks van authentieke overleveringen en wat van hun begrip en nuttigheden) en Silsilat al-Ahaadieth ad-Da’iefah wal-Mawdoe’ah wa Atharoehas-Sayyi fiel-Oemmah (Een reeks van zwakke en verzonnen overleveringen en hun kwade effect op de Moslimgemeenschap).

De aanprijzingen van de geleerden voor hem:

De weledele Shaykh ‘Abdoel-‘Aziez ibn Baaz – moge Allah hem genadig zijn – heeft gezegd:

“Ik heb niemand onder de hemel gezien die zoveel kennis heeft van de hadieth in deze tijd als al-‘Allaamah Mohammad Naasir-oed-Dien al-Albaanie.”

En hij werd gevraagd over de hadieth van de Boodschapper van Allah – sallallahoe ‘alayhi wa sallam -: ."إن الله يبعث لهذه الأمه على رأس كل مائة سنة من يجدد لها دينها"

"Voorwaar, Allah zendt aan het hoofd van elke eeuw een persoon naar deze gemeenschap die voor haar haar religie hervormt ".

Hij werd gevraagd wie de vernieuwer van deze eeuw is, waarop hij – moge Allah hem genadig zijn – antwoordde:

“Ash-Shaykh Mohammad Naasir-oed-Dien al-Albaanie is de vernieuwer van deze tijd naar mijn geloof, en Allah weet het het beste.”

Al-Faqieh al-‘Allaamah al-Imaam Mohammad Saalih al-‘Oethaymien – moge Allah hem genadig zijn - heeft gezegd:

“Hetgeen wat ik van de Shaykh weet van mijn treffen met hem – en dat is weinig – is dat hij erg ijverig is in het handelen naar de Soennah en het bestrijden van de innovatie, of het nu in de geloofsleer of in de daden is. Door het lezen van zijn werken ben ik dat ook te weten gekomen, en dat hij over een enorme kennis van de hadieth bezit, zowel wat de keten betreft als het begrip van de inhoud van de hadieth, en dat Allah – Verheven is Hij – door middel van datgene wat hij heeft geschreven vele mensen profijt heeft geschonken, wat de kennis betreft en wat de methodologie en het richten op de wetenschap van de hadieth betreft. En dit is een grote opbrengst voor de Moslims, en alle lof is aan Allah, om nog maar niet te spreken van zijn wetenschappelijke herzieningen van de hadieth.”
__________________________________________________ ______________________________________

1 Voetnoot van de vertaler: moehaddith: geleerde op het gebied van de hadieth-wetenschap.

2 Voetnoot van vertaler: hadieth: overlevering van een uitspraak, handeling of goedkeuring van de Profeet Mohammad – sallallahoe ‘alayhi wa sallam - .

3 Voetnoot van de vertaler: al-djarh wat-ta’diel: de wetenschap van het bepalen wie van de overleveraars betrouwbaar is en wie niet.

4 Voetnoot van de vertaler: moestalah al-hadieth: termkunde van de hadieth.

5 Voetnoot van de vertaler: H: Hidjriyyah, de Islamitische jaartelling die begonnen is na de hidjrah, de emigratie van de Profeet Mohammad –sallallahoe ‘alayhi wa sallam- van Mekkah naar Medienah.

6 Voetnoot van de vertaler: sharie’ah: Islamitische wetgeving.

7 Voetnoot van de vertaler: Tawhied: de aanbidding van Allah alleen.

8 Voetnoot van de vertaler: Soennah: datgene waarop de Profeet –sallallahoe ‘alayhi wa sallam- en zijn Metgezellen zich bevonden, betreffende de ‘aqiedah (geloofsleer) en de daden.

9 Voetnoot van de vertaler: shoeyoekh: de meervoudsvorm van shaykh: leraar, bezitter van kennis.

10 Voetnoot van de vertaler: sallallahoe ‘alayhi wa sallam: de Salaah en Salaam van Allah rusten op hem (dit wordt gezegd na het noemen van de Profeet):‘Abdoer-Rahmaan ibn Hasan Aal ash-Shaykh zegt in zijn boek “Fath al-Madjied”, de uitleg van Kitaab at-Tawhied:“Het meest correcte wat er is gezegd over de Salaah van Allah over Zijn dienaar is:datgene wat al-Boekhaarie – moge Allah - de Verhevene - hem genadig zijn – heeft genoemd op het gezag van Aboel-‘Aaliyah die zei: “De Salaah van Allah over Zijn dienaar is dat Hij hem aanprijst bij de Engelen.” En Ibn al-Qayyim – moge Allah hem genadig zijn en hem bijstaan - bevestigde dit in zijn boeken “Djalaa al-Afhaam” en “Badaa-i’ al-Fawaa-id””. Ibn al-Qayyim zegt in zijn boek “Djalaa al-Afhaam fies-Salaat ‘alaa Khayril- Anaam”: “De Salaam is de bescherming van Allah van Zijn Profeet tegen gebreken en tegen elke vorm van kwaad en de bescherming van de Boodschap waarmee hij is toevertrouwd”.

11 Voetnoot van de vertaler: Soefie: volgeling van het Soefisme: één van de dwalende groeperingen in de Islaam, die vooral bekend staan om hun extreme onthouding van de wereldse zaken en het gedenken van Allah op een geïnnoveerde manier, o.a. door middel van muziek en gedans.

12 Voetnoot van de vertaler: da’wah: oproep/uitnodiging naar de Islaam.

13 Voetnoot van de vertaler: ‘aqiedah: geloofsleer.

14 Voetnoot van de vertaler: fiqh: Islamitische wetsleer.

De Uitlegger van de Qor-aan al-‘Allaamah Mohammad al-Amien ash-Shinqietie – moge Allah hem genadig zijn -:

Ash-Shaykh ‘Abdoel-‘Aziez al-Haddah zei:”Inderdaad, al-‘Allaamah ash-Shinqietie heeft een vreemde bewondering voor ash-Shaykh al-Albaanie, zozeer dat wanneer hij hem voorbij ziet lopen, terwijl hij zich in zijn les in de Gewijde Moskee bevindt, hij zijn les onderbreekt en opstaat om hem te begroeten, uit eerbied voor hem.”

En ash-Shaykh Moeqbil al-Waadi’ie – moge Allah hem genadig zijn - heeft gezegd:

“En datgene waar ik van overtuigd ben en vastberaden in geloof is dat ash-Shaykh Mohammad Naasir-oed-Dien al-Albaanie tot de vernieuwers behoort, waar de woorden van de Boodschapper – sallallahoe ‘alayhi wa sallam – betrekking op hebben:

."إن الله يبعث لهذه الأمه على رأس كل مائة سنة من يجدد لها دينها"

"Voorwaar, Allah zendt aan het hoofd van elke eeuw een persoon naar deze gemeenschap die voor haar haar religie vernieuwt".

Zijn laatste testament:

“Ik adviseer mijn vrouw, mijn kinderen, mijn vrienden en eenieder die van mij houdt om – wanneer mijn dood hem bereikt – ten eerste Allah te smeken om mij te vergeven en genadig te zijn, en dat zij niet weeklagend en met een luide stem om mij huilen.

Ten tweede: dat zij mijn begrafenis verhaasten, dat zij niemand van mijn verwanten en broeders op de hoogte brengen, behalve dat gedeelte waarmee de verplichting van mijn begrafenis volbracht kan worden en dat mijn buurman en trouwe vriend ‘Izzat Khadr Aboe ‘Abdillaah mijn wassing op zich neemt, samen met degenen die hij uitkiest om hem daarbij te helpen.

Ten derde: ik kies ervoor om in de dichtstbijzijnde plaats begraven te worden, zodat degenen die mijn lichaam dragen er niet toe gedwongen worden om deze in de auto te plaatsen en de volgelingen van de begrafenisstoet derhalve in hun auto’s stappen, en dat het graf zich in een oude begraafplaats bevindt, waarvan verondersteld wordt dat deze niet zal worden verwijderd…

Degenen die zich in de stad bevinden waar ik sterf, dienen degenen die zich hierbuiten bevinden van onder mijn kinderen – laat staan iemand anders - niet op de hoogte te brengen, totdat mijn begrafenis volbracht is, zodat de emoties niet de overhand krijgen en hun werk doen, waardoor dit de oorzaak zal zijn van de vertraging van mijn begrafenis.

Ik vraag de Heer dat ik Hem zal ontmoeten, terwijl Hij mijn zonden heeft vergeven, de vroegere en latere hiervan..

En ik schenk mijn gehele bibliotheek, zowel datgene ervan wat gedrukt is, als datgene wat gekopieerd of handgeschreven is – met mijn handschrift of van een ander -, aan de bibliotheek van de Islamitische Universiteit van het verlichte Medienah. Dit omdat ik hier mooie herinneringen aan heb, van het uitnodigen naar het Boek, de Soennah en volgens de methodologie van de Vrome Voorgangers (as-Selef as-Saalih) – in de dagen dat ik er les gaf -.

Ik vraag Allah – Verheven is Hij - dat Hij haar studenten hiermee profijt schenkt, net zoals Hij hen destijds door middel van de stichter ervan profijt schonk, en dat Hij mij door middel van hen profijt schenkt, en met hun ikhlaas1 en smeekbeden.

رَب أَوْزِعْنِيۤ أَنْ أَشكُرَ نِعْمَتَكَ ٱلَّتِيۤ أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَىٰ وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحاً تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُريَّتِيۤ إِني تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِني مِنَ ٱلْمُسْلِمِينَ

(Mijn Heer, schenk me de kracht en het vermogen om dankbaar te zijn voor Uw gunst, waarmee U mij en mijn ouders begunstigd hebt, en om goede daden te verrichten die U behagen. En maak mijn nakomelingen rechtschapen. Voorwaar, ik keer me berouwvol terug naar U en voorwaar, ik behoor tot de Moslims)

27 Djoemaadal-Awwal 1410 H.”

Zijn dood:

Op zaterdag 22 Djoemaadath-Thaanie 1420 H./2 oktober 1999 na Chr. na het ‘asr-gebed2, blies ash-Shaykh Mohammad Naasir-oed-Dien al-Albaanie zijn laatste adem uit, op een leeftijd van ongeveer van 88 jaar, in Amman, de hoofdstad van Jordanië, en werd na het ‘ishaa-gebed3 begraven. Ondanks het feit dat niemand op de hoogte werd gebracht van de dood van de Shaykh – behalve zijn naasten, zodat zij zijn begrafenis konden volbrengen -, plus de korte tijd tussen het overlijden van de Shaykh en zijn begrafenis, werd zijn begrafenisgebed bijgewoond door duizenden, aangezien de mensen elkaar hiervan op de hoogte brachten. De Shaykh liet zeven zonen en zes dochters achter.

Moge Allah – Verheven is Hij – genade hebben met ash-Shaykh Naasir en hem belonen met al-Firdaws, de hoogste plaats in het Paradijs. Aamien.
__________________________________________________

1 Voetnoot van de vertaler: ikhlaas: zuivere toewijding aan Allah.

2 Voetnoot van de vertaler: ‘asr-gebed: het namiddaggebed.

3 Voetnoot van de vertaler: ‘ishaa-gebed: het avondgebed.

Bron: Klik (http://www.selefie.com)/

Saalih Ibn 'Othaymien

2007-08-09T19:45:00.001+02:00

Shaych Mohammed Ibn Saalih Ibn 'Othaymien rahiemehoellaah.

Zijn Naam en Afkomst:

Aboe `Abdoellaah Mohammed ibn Saalih ibn Mohammed ibn `Othaymien al-Woehaybie at-Tamiemie an-Najdie werd geboren in de stad Unayzah in de Qaseem Regio, in de maand Ramadaan 1347 NH/ (1926 NC) in een vooraanstaande en religieuze familie.

Zijn Opvoeding en Studie:

Hij reciteerde de Nobele Qor`aan met zijn grootvader van moederszijde genaamd ‘Abdur-Rahmaan ibn Sulaymaan Aal Daamigh (rahiemehoellaah). Hij memoriseerde eerst de gehele Qor`aan, en ging vervolgens verder met het zoeken van kennis. Hij studeerde schrijven, rekenkunde en andere vakken van wetenschappen. Tevens namen twee studenten van Shaych ‘Abdur-Rahmaan as-Sa’die (rahiemehoellaah) de taak op zich om kleine kinderen te onderwijzen, één van hen was Shaych ‘Alie as-Saalihie, en de andere was Shaych Mohammed ibn ‘Abdoel-‘Aziez al-Moetawwa (rahiemehoellaah), onder wie Shaych Ibn ‘Othaymien de samenvatting van al-‘Aqiedatoel-Waasitiyyah van Shaych ‘Abdur-Rahmaan as-Sa’die studeerde, en zo ook Minhaajus-Saalikien in Fiqh, tevens van Shaych ‘Abdur-Rahmaan, en ook al-Ajroemiyyah en al-Alfiyyah (betreffende de Arabische taal).

Hij studeerde fiqh en de wetten van erfrecht onder Shaych ‘Abdur-Rahmaan ibn ‘Alie ibn ‘Awdaan. Met Shaych ‘Abdur-Rahmaan ibn Naasir as-Sa’die, degene die als beschouwd wordt als zijnde zijn eerste Shaych, aangezien hij een aanzienlijke tijd bij hem bleef om tauwhied, tafsier, hadieth, fiqh, de fundamenten van fiqh, erfrecht, hadiethwetenschappen, Arabische grammatica en andere vakken bij hem te studeren.

Zijn Leraren:

Naast de bovenstaande leraren studeerde bij vele prominente geleerden maar met name:

- Shaych `Abdur-Rahmaan as-Sa`die,

- Shaych Mohammed al-Amien ash-Shanqietie,

- Shaych `Abdoel-`Aziez ibn Baaz.

Voorzeker had de nobele Shaych een hoog aanzien bij Shaych Abdur-Rahmaan (rahiemehoellaah), en toen de vader van Shaych Mohammed naar Riyadh verhuisde wilde hij in eerste instantie dat zijn zoon dit ook zou doen. Desondanks schreef Shaych ‘Abdur-Rahmaan as-Sa’die (rahiemehoellaah) naar hem: “Dit is niet mogelijk, liever hopen wij dat Mohammed bij ons zal blijven en profijt neemt.”

Shaych Mohammed (rahiemehoellaah) zelf zei: “Ik ben in grote mate door hem beïnvloed vanwege zijn manier van les geven en het presenteren van kennis door het begrijpelijk te maken voor de studenten door gebruik te maken van voorbeelden en het geven van uitleg. Zijn manieren hebben mij ook erg beïnvloed, voorwaar, Shaych ‘Abdur-Rahmaan (rahiemehoellaah) had uitstekende manieren en een goed karakter tezamen met een enorme hoeveelheid kennis en aanbidding. Hij maakte op een prettige manier grapjes met de jongeren, en glimlachte met de ouderen. En hij was de meest uitmuntende persoon in gedrag die ik ooit gezien heb.”

Hij studeerde tevens bij de eminente en nobele Shaych `Abdoel-`Aziez ibn Baaz, degene die als zijn tweede Shaych wordt beschouwd. Hij begon zijn studie bij hem met het bestuderen van sahieh al-Boecharie, enkele werken van Shaych al-Islaam Ibn Taymiyyah en enkele fiqh boeken.

Shaych Mohammed (rahiemehoellaah) zei: “Ik ben door Shaych `Abdoel-`Aziez ibn Baaz beïnvloed met betrekking tot de overweldigende aandacht die hij gaf aan hadieth. Tevens ben ik ook beïnvloed door zijn goede gedragingen en de manier waarop hij zichzelf vrij maakte ter dienste van de mensen.”

Zijn Loopbaan en Werken:

In het jaar 1371 N.H. begon hij met les geven in de moskee, en toen de Educatieve Instituten in Riyadh werden geopend trad hij er toe in het jaar 1372 N.H.

De Shaych (rahiemehoellaah) zei: “Ik trad in het tweede jaar toe tot de Educatieve Instituten en ondernam de studies op advies van Shaych ‘Alie as-Saalihie, en pas nadat ik toestemming had gekregen van Shaych ‘Abdur-Rahmaan as-Sa’die. Het Instituut had destijds twee afdelingen: een algemene afdeling en een hogere afdeling. Ik trad toe tot de hogere afdeling, en nu was het zo dat als iemand zijn opleiding sneller af wilde ronden, dan kon hij dat doen door tijdens de zomervakanties het werk van de jaren daarop te verrichten, en dan examen te doen aan het begin van het volgende jaar. Als hij dat examen dan zou halen dan mag hij overgaan naar het jaar dat daarna komt. Dus op deze manier studeerde ik in een kortere periode.”

Na twee jaar was hij bevoegd (om les te geven) en werd een functie als docent toegewezen in het Educatieve Instituut van ‘Unayzah, en zette ondertussen zijn eigen studies voort onder Shaych ‘Abdur-Rahmaan as-Sa’die.

Wanneer de Shaych les gaf, profiteerde een grote aantal studenten van zowel binnen als buiten Saoedi-Arabië van hem. Hij had zijn eigen unieke stijl in interpretatie en uitleg van religieuze punten. Hij was van de geleerden die de Islaam diende zonder enige type van religieus vooroordeel en bleef weg van de grenzen van het blindelings volgen. Hij onderscheidde zichzelf door zijn enorme inspanningen voor religieuze zaken en zijn analogische conclusies, welke duidelijk zijn begrip van deze religie aantoonden, en doordat hij de juiste toepassing van de principes van de religie overnam.

Toen de nobele Shaych ‘Abdur-Rahmaan as-Sa’die (rahiemehoellaah) stierf, werd Shaych Mohammed aangesteld als Iemaam van de grote moskee van ‘Unayzah, naast het lesgeven in het Educatieve Instituut. Later ging hij lesgeven in het College van Sharie’ah en het College van Oesoel ad-Dien in de Qasiem afdeling van de Islaamitische Universiteit Iemaam Mohammed ibn Sa’oed.

Hij was tevens lid van het comité van grote geleerden van het Koninkrijk van Saoedi-Arabië, en de Shaych (rahiemehoellaah) was zeer actief in het uitnodigen naar Allaah, de Machtige en Majesteitelijke, en overal de uitnodigers te helpen en inzicht te geven. Hij heeft zich wat dit betreft zeer verdienstelijk gemaakt. In het geven van religieuze uitspraken, waren zijn fatawaa net als bij Shaych ibn Baaz; gebaseerd op bewijs vanuit de Oor`aan en de Soennah, en deze bestonden uit ongeveer 50 verzamelingen (delen).

Het is noemenswaardig dat de nobele Shaych Mohammed ibn Ibrahiem (rahiemehoellaah), hem heeft aangemoedigd om de functie van rechter aan te nemen. Voorwaar, hij heeft vermeld dat hij zelfs de functie van Hoofd van het Sharie’ah Gerechtshof van Ahsaa had gekregen, maar dat hij heeft verzocht dat men hem excuseert van het aannemen van deze positie. En na enkele verzoeken, en na persoonlijk met Shaych Mohammed ibn Ibrahiem gesproken te hebben, heeft de Shaych alsnog zijn wens ingewilligd zodat hij de positie niet hoefde te vervullen.

Zijn Dood:

De Shaych overleed op woensdag 15 Shawwaal 1421 N.H. / 10 Januari 2001 N.C. Shaych Mohammed Ibn Saalih Ibn 'Othaymien werd 74 jaar oud.

Moge Allaah (soebhaanahoe wa ta`ala) genade hebben met zijn ziel, amien.

Voor meer informatie over de Nobele Shaych en voor toegang tot vele van zijn werken, surf dan naar zijn officiële website: http://www.ibnothaimieen.com/

Iemaam Amaan al-Djaamie

2007-08-09T19:43:00.002+02:00

Iemaam Dr. Mohammed Amaan al-Djaamie rahiemehoellaah.

Zijn Naam en Afkomst:

Zijn naam is Shaych Dr. Mohammed Amaan Ibn ‘Alie al-Djaamie, geboren in 1349 N.H. oftewel 1927 N.C. Hij groeide op in een dorp genaamd Tughaa Taab in el-Habashah (Ethiopië), waar hij de nobele Qor`aan bestudeerde.

Zijn Opvoeding en Zoektocht naar Kennis:

Hierna begon hij de boeken van fiqh te bestuderen van de Shaafi’ie madhab (Wetschool). Ook bestudeerde hij de Arabische taal in hetzelfde dorp waar hij opgroeide. Dit kreeg hij onderwezen van Shaych Mohammed Amien al- Harrarie. Nadat hij zijn dorp verlaten had, ontmoette hij in een ander dorp een andere student: Shaych Abdoel Kariem. Samen met hem maakte hij later hiedjra naar Saoedi-Arabië. Beide zetten hun studie voort bij Shaych Moessa en studeerden enige tijd bij deze Shaych (Noethoem az- zoehd) van ibn Raslaan. Daarna bestudeerden zij (Mataan al- minhadj) onder Shaych Abaadir, inclusief vele andere vlakken van kennis.

Op een gegeven moment kreeg hij het verlangen om te reizen naar het heilige land van Mekkah, om daar kennis te vergaren en de hadj te verrichten. Dus beide studenten verlieten al-Habashah (Ethiopië/ Eritrea) en reisden naar Somalië waar zij per schip naar Aden (in Yemen) vertrokken. Onderweg kwamen zij oog in oog te staan met vele gevaren en moeilijkheden, zowel op land als op zee. Daarom reisden zij lopend en vastend de maand Ramadaan in deze staat totdat zij Saoedi-Arabië bereikten.

Zij kwamen langs Saamitah en Soebiyaa en Abie Ariesh waarna hun toestemming werd verleend om Mekkah binnen te gaan. En dit alles terwijl zij te voet reisden.

Zijn Studie en Shaychs:

Nadat de Shaych de hadj had verricht in 1369 (A.H) begon hij kennis te vergaren in de kringen van kennis in al-Mesdjied al-Haraam te midden van de kringen van Shaych ‘Abdoer-Razzaaq Hamzah (rahiemehoellaah), Shaych Abdoel Haqq al-Haashimie (rahiemehoellaah), Shaych Mohammed ‘Abdoellaah as-Somalie en anderen.

Terwijl hij in Mekkah verbleef, ontmoette hij de uitmuntende Shaych ‘Abdul-‘Aziez Ibn Baaz. Hij begeleidde deze Shaych op zijn reis naar Riyaad toen het educatieve scholingsinstituut werd geopend. Dit was vroeg in de jaren ’70 CE / 1370 A.H.

Onder degenen met wie deze Shaych bevriend raakte op het voortgezet onderwijs op het educatie instituut was de nobele Shaych Abdoel Mohsin al-‘Abbaad al-Badr en de nobele Shaych Alie ibn Mahaa die later rechter (qadie) werd aan de Hoofd-Sharie’ah rechtbank in Medienah. De Shaych woonde ook vele kringen van kennis bij in Riyaad.

Hij heeft veel profijt gehad en hij was erg betrokken bij de Moeftie, de Faqieh Shaych Mohammed ibn Ibrahiem Aal- ash-Shaych.

Ook verkoos hij om in het gezelschap te verkeren van de nobele Shaych Abdoer-Rahmaan al- ‘Afiefie (rahiemehoellaah) zoals hij dit ook eerder had gedaan bij zijn uitmuntende Shaych ‘Abdoel ‘Aziez ibn Baaz, bij wie hij enorm veel profijt heeft gehad van de Shaych’s eindeloze kennis en zijn nobele manieren en karakteristieke eigenschappen. Net zoals in Riyaad zocht hij kennis onder de nobele Shaych Mohammed al-Amien al-Jaknie ash-Shanqietie (rahiemehoellaah) en de nobele Shaych al-Moehadieth Hammaad al-Ansaarie (rahiemehoellaah) en de nobele Shaych ‘Abdoer-Razzaaq Áfiefie (rahiemehoellaah) door wie hij werd beïnvloed door zijn leermethodes. Zo werd hij ook beïnvloed door de nobele Shaych Ábdoer-Rahmaan as-Sa’die (rahiemehoellaah) bij wie hij niet heeft gestudeerd maar met wie hij wel schreef. Ook heeft hij gestudeerd bij de nobele Shaych Mohammed Chaliel Harraas (rahiemehoellaah) en de nobele Shaych ‘Abdoellaah al-Qar’aawie (rahiemehoellaah).

Na het behalen van zijn diploma van het voortgezet onderwijs aan het scholingsinstituut ging hij in 1974 door naar de faculteit van de sharie’ah aan de universiteit in Punjab. Hij behaalde een doctoraal aan het Daar al- Úloem in Caïro.

Zijn Aanstellingen:

De Shaych bereikte een hoog aanzien bij de mensen van kennis. Zij spraken goed over hem en bestempelden hem als heel betrouwbaar. Dit ging zelfs zover dat Shaych Ibn Baaz voor hem bemiddelde bij Shaych Mohammed Ibrahiem om hem aan te laten stellen als leraar aan het educatie instituut in Saamitah, in de regio van Djaazaan.

Aanvullend, als extra bewijs voor zijn grote kennis, zijn ‘aqiedah en het respect voor hem onder de mensen van kennis, is dat toen de islaamitische universiteit in Medienah werd opgericht, Shaych Ibn Baaz hem had uitgekozen om daar les te geven.

Het is bekend dat de islaamitische universiteit in Medienah is opgezet om de pure en correcte ‘aqiedah van de vrome voorgangers te propageren. De universiteit had hem aangesteld om leiding te geven aan de faculteit van ‘aqiedah en later aan de faculteit van de sharie’ah. Dit was vanwege zijn grote kennis van ‘aqiedah.

Lofprijzingen van de Geleerden:

Na het overlijden van Shaych Mohammed Amaan schreef Shaych bin Baaz over hem:

“Hij stond bij mij bekend om zijn zuivere kennis en correcte ‘aqiedah en zijn activiteiten op het gebied van Da’wah naar Allaah Soebhaanahoe wa ta`ala en het waarschuwen voor innovaties en afdwalingen. Moge Allaah hem vergeven en hem een verblijfplaats in het Paradijs geven en zijn nageslacht nobel maken en moge hij ons vergezellen in Zijn nobele huis in het Paradijs. Waarlijk Hij is de Alhorende en Hij is dichtbij (met Zijn kennis).” (9/1/1418 NH.)

En Shaych ‘Abdoel-Mohsin al-‘Abbaad al-Badr, leraar in de moskee van de Profeet (sal Allaahoe `alayhie wa sellem) zei:

“Ik leerde Shaych Mohammed Amaan ibn Álee al-Djaamie kennen als een student op het educatieve instituut in Riyaad en daarna op de faculteit van de sharie’ah in Riyaad en later weer als leraar op de islaamitische universiteit in Medienah en ook op de faculteit van de sharie’ah. Ik ken hem als iemand met een correcte ‘aqiedah en een goed aangezicht. Hij streefde ernaar uit te nodigen naar de ‘aqiedah van de vrome voorgangers en waarschuwde tegen innovaties. Dit deed hij door middel van zijn lessen in kringen (van kennis) en zijn boeken tegen de innovaties. Moge Allaah hem vergeven en genadig met hem zijn en hem goed belonen.”

Shaych Saalih Ibn Fauwzaan schreef:

“Zoals ik Shaych Mohammed Amaan kende: waarlijk leraren die in het bezit zijn van certificaten van hogere educatie zijn groot in aantal, maar er zijn er maar weinig van wie je profijtvolle kennis kunt opdoen. Shaych Mohammed Amaan al- Djaamie is één van die weinigen die zich hard heeft ingespannen met zijn kennis voor het profijt voor de moslims en de leiding in de da’wah (oproepen naar Allaah met correcte kennis); door zijn lessen in al- Djaamie’ah al- Islaamiejah (Islaamitische universiteit) en al- Masdjied an- Nabawee, door zijn reizen in en buiten het koninkrijk (Saoedie Arabië), door het geven van lessen en lezingen, het oproepen tot de Tauwhied en het propageren van de ‘aqiedah, het leiden van de jeugd in de Oemmah tot de manhadj van de vrome voorgangers en door zijn waarschuwingen tegen innovaties en dwalingen (misleidingen).

En voor degenen die hem niet persoonlijk kennen: leer hem kennen door middel van zijn profijtvolle boeken en vele (audio-) cassettes die een overvloed aan kennis en immens veel profijt bevatten.

Hij was consistent in zijn goede daden tot en met zijn overlijden. En hij heeft profijtvolle kennis achtergelaten die men kan verkrijgen via zijn studenten en zijn boeken. Moge Allaah genadig zijn voor hem en hem vergeven en hem belonen voor hetgeen hij wist en waarnaar hij handelde (zijn vele goede daden). En moge Allaah vrede en zegeningen zenden op onze Profeet Mohammed (salallaahoe 'alayhie was sallem) en zijn familie en zijn metgezellen (radieallaahoe ‘anhoem).”

Zijn studenten:

De nobele Shaych had vele studenten waaronder:

- Shaych Rabie’ Ibn Haadie ‘Umayr al-Madchalie

- Shaych Zayd Ibn Haadie Madchalie

- Shaych ‘Alee ibn Naasir Faqiehie

- Shaych Mohammed Ibn Hamoed al-Waa ilee

- Shaych Abdoel- Qadier Ibn Habieboellaah as-Sindie

- Shaych Saalih Ibn Sa’d as-Soehaymie

- Shaych Saalih ar-Rifaa’ie

- Shaych Falaah Ismaa’iel

- Shaych Falaah Ibn Thaanie

- Shaych Ibraahiem Ibn ‘Aamier ar-Ruhaylie

- En vele anderen.

Zijn Karakter en Gedragingen:

De Shaych begaf zich zelden onder de mensen behalve wanneer het iets goeds betrof. Het merendeel waaraan hij zijn tijd en dagen besteedde stond vast en dit was bekend. Als hij zijn huis verliet om les te geven aan de universiteit, dan ging hij daarna meteen weer terug naar huis om later naar al-Masdjied an-Nabawie te gaan om daar na salaah al-Asr les te geven. Vervolgens gaf hij les na magrieb en daarna weer na ‘Iesha en na fadjr. En op deze manier ging hij door totdat hij hier niet meer toe in staat was door de hevigheid van zijn ziekte.

De Shaych was ook heel erg voorzichtig met zijn tong en hij lasterde of belasterde nooit noch sprak hij kwaad over iemand. Sterker nog, hij stond het niet toe dat iemand in zijn gezelschap slecht sprak over een ander. Ook stond hij het niet toe dat er valse uitspraken en fouten van mensen aan hem werden verspreid.

Als één van zijn studenten in de fout ging, dan zou hij de cassette of het boek waarin de desbetreffende fout stond beschreven behandelen en er zelf ook naar luisteren. Als het duidelijk was dat er een fout was begaan, dan zocht hij op de best passende manier toenadering tot die persoon die op dat punt dwaalde en adviseerde hem dan.

Er waren maar weinig mensen die hem uitscholden of slecht over hem spraken en hij zou hen dan simpel genoeg vergeven zeggende: “Ik hoop niet dat Allaah iemand de hel zal laten binnentreden om mij.”

In zijn bijeenkomsten en kringen van kennis was hij gewoon te melden dat hij iedereen had vergeven en hij verzocht degenen aanwezig op die bijeenkomsten om dit ook te doen (hem te vergeven).

De Shaych was ook een persoon die betrokken was bij zijn studenten, niet alleen tijdens de lessen maar ook was hij gewoon om hun bijeenkomsten bij te wonen en te vragen naar hun zaken om zo te kunnen assisteren in zaken als adviseren en financieren.

Zijn Dood:

In de laatste fase van zijn leven, werd de Shaych ernstig ziek en werd hij circa 1 jaar beperkt tot zijn bed, geduldig met wat hem is overkomen.

In de ochtend van woensdag de 26e sha’baan 1416 (NH.) is de Shaych overleden. Het begrafenisgebed werd op dezelfde dag voor hem gedaan na salaat ad-Dohr en hij werd begraven op de begraafplaats van al-Baaqie’al-gharqad in Medienah. Velen waren bij zijn begrafenis. Onder hen waren geleerden, rechters van de sharie’ah rechtbank, studenten van de kennis en anderen.

Met zijn dood heeft de oemmah een geleerde verloren die handelde volgens correcte kennis. Wij vragen Allaah (Soebhaanahoe wa ta’ala) om hem te vergeven en genadig te zijn voor hem en om meer geleerden te laten voortkomen uit de oemmah die handelen volgens correcte kennis. Amien.

Bron: http://www.fatwa-online.com/

Bestaat er een sekte met de benaming: "al-Jaamiyyah"?

Vraag: Ik heb gehoord over de sekte van al-Jaamiyyah of al-Jahmiyyah en hetgeen waarvoor u gewaarschuwd heeft dus bestaat deze sekte en wie is Shaych Mohammed al-Jaamie?

Antwoord: Mohammed (Amaan) al-Jaamie, hij is onze broeder en onze collega, afgestudeerd van deze Gezegende Universiteit. Hij ging naar de Islaamitische Universiteit als leraar in de Islaamitische Universiteit en in de Moskee van de Profeet, en als uitnodiger naar Allaah (Sobhanahoe wata`aalaa) en wij weten alleen maar het goede over hem en er is geen groepering die al-Jaamiyyah genoemd wordt, dit behoort tot laster en misvorming. Dit is wat wij weten over de Shaych Mohammed Amaan al-Jaamie (moge Allaah hem genadig zijn) maar omdat hij uitnodigde naar Tauwhied en de innovaties en de afgedwaalde ideeën verbood, daarom begonnen zij hem vijandig te bejegenen en betitelden hem met deze titel.

door Shaych Saalih bin Fauwzaan al-Fauwzaan.

Taqie-oed-Dien al-Hilaalie

2007-08-09T19:41:00.001+02:00

Shaych Dr. M. Taqie-oed-Dien al-Hilaalie al-Maghribie rahiemehoellaah.

Zijn Naam en Afkomst:

Shaych Taqie-oed-Dien al-Hilaalie werd geboren in Marokko in een dorp genaamd al-Fidah in een vallei dicht bij Sajalmasah in het jaar 1311 N.H. Zijn echte naam is Mohammad Taqie-oed-Dien, en zijn koenyah is Aboe Shakieb. Zijn grootvader kwam uit al-Qairawaan (Tunis) en migreerde lang geleden naar Marokko. Hij was een persoon die begiftigd was met godsdienstige kennis, zoals ook zijn vader en de rest van zijn familie. Shaych al-Hilaalie behoort tot de afstammelingen van Hoesein bin Alie, de familie van de Profeet Mohammed (salallaahoe 'alayhie was sallem).

Zijn vroege Zoektocht naar Kennis:

Hij leerde de Qor'aan van buiten toen hij nog maar een jongen van twaalf jaar was. Vervolgens bestudeerde hij Arabische grammatica en Tadjwied en andere Arabische kennis van ahadieth van de Profeet (salallaahoe 'alayhie was sallem).

Zijn Studies:

Hij genoot zijn de middelbare school onderwijs op Universiteit al-Qarawiyyth, en voltooide zijn onderwijs in Egypte, en behaalde een doctoraatstitel van de Universiteit van Berlijn in Duitsland. Tevens bestudeerde hij zowel de Engelse als de Duitse taal, en werd erg kundig in beide talen. Hij reisde over de hele wereld op zoek naar kennis, landen zoals onder andere India, Irak, Egypte, Saoedi-Arabië, en vele anderen. Tevens werkte hij als leraar in deze landen.

Zijn Aanstellingen en Functies:

Hij werkte als hulpprofessor op de Universiteit van Baghdad, vervolgens als professor. Uiteindelijk kwam hij in al-Medienah in Saoedi-Arabië terecht, en kreeg daar een aanstelling als professor op de Islaamitische Universiteit.

Zijn Da'wah:

Shaych al-Hilaalie heeft een enorme ervaring op het gebied van het prediken, heeft een aantal profijtvolle boeken geschreven en vele godsdienstige en goede handelingen gedaan. Moge Allaah hem daar rijkelijk voor belonen. De shaych was vervuld met waar Islaamitisch Monotheïstisch Geloof en nodigde mensen uit naar deze Geloofsovertuiging, en was het gewoon om degenen te antwoorden die zich tegen deze overtuiging verzetten. Hij had een goede manier om problemen met wijsheid en kennis aan te pakken, waardoor hij een hoge plaats op het gebied van kennis kon bereiken.

Zijn Werken:

Van zijn meest bekende werken in de westerse wereld is de vertaling van de betekenissen van de interpretatie van de Qor'aan en Sahieh al-Boechaarie en het boek al-Loeloe wal-Mardjaan in de Engelse taal, hetgeen hij samen met de geneeskundige Dr. Mohammad Mohsin Khaan vertaalde tijdens de periode van zijn verblijf op de Islaamitische Universiteit (al-Medienah al-Moenawarah).

Zijn Dood:

De Shaych stierf in jaar 1408 N.H. Moge Allaah hem belonen met het Paradijs, amien.

al-‘Allaamah bin Baaz

2007-08-09T19:39:00.001+02:00

Korte Biografie Shaych al-Imaam al-‘Allaamah ‘Abdoel-‘Aziez bin Baaz rahiemehoellaah.

Zijn naam:

Shaych al-‘Allaamah ‘Abdoel-‘Aziez bin ‘Abdoellaah bin ‘Abdoer-Rahmaan bin Mohammed bin ‘Abdoellaah Ale Baaz. Hij werd geboren in (de maand) Dhul-Hidja van het jaar (1330NH) in ar-Riyaad. Bij aanvang van zijn studieloop kon hij gewoon goed zien, maar toen hij in het jaar (1346NH) ziek werd in het plaatsje ‘Uyeenah, werd zijn gezichtsvermogen steeds zwakker. Uiteindelijk werd hij blind, in het begin van de Islaamitische maand Moeharrem in het jaar (1350NH).

Zijn studie:

Al in zijn jonge jaren begon hij met studeren en hij had de hele Qor’aan al uit zijn hoofd geleerd vóór zijn puberteit. Daarna zette hij zich in om kennis te zoeken bij de geleerden van ar-Riyaad. Nadat hij uitmuntend werd in de verschillende vakken van de Islaamitische Wetgeving en in de Arabische taal, werd hij verkozen tot rechter in het jaar (1357NH). Hij heeft echter tot zijn dood het zoeken naar kennis nooit gelaten, en de bekleding van macht of positie heeft hem nooit van het onderzoeken en onderwijzen afgehouden.

Zijn Leraren:

1- Shaych Mohammed bin ‘Abdoel-Latief bin ‘Abdoer-Rahmaan bin Hasan bin ash-Shaych Mohammed bin Abdoel-Wahhaab.
2- Shaych Sa’d bin Hamd bin ‘Atieq.
3- Shaych Hamd bin Faaris.
4- Shaych Saalih bin ‘Abdoel-‘Aziez bin ‘Abdoer-Rahmaan bin Hasan bin ash-Shaych Mohammed bin ‘Abdoel-Wahhaab (opperrechter van Riyaad).
5- Shaych Sa’d Waqqaas al-Boechaarie (één van de geleerden van Mekkah, van wie hij de kennis van ‘’Tadjwied’’ leerde in het jaar (1355NH).
6- Zijne eminentie Shaych Mohammed bin Ibrahiem bin ‘Abdoel-Latief Ale Shaych de voorgaande moeftie van Saoedi-Arabië. De Shaych woonde zijn studiekringen zo’n tien jaar bij. Hij leerde alle takken van de Islaamitische wetgeving van hem, vanaf het jaar (1347NH) tot en met (1357NH). Hierna stelde zijn leraar hem aan op een post bij het rechtshof.

Zijn beklede posten en posities:

1- Hij was zo’n dertien tot veertien jaar rechter in het al-Chardj district, vanaf (1357NH) tot en met (1371NH).
2- In het jaar (1372NH) was hij leraar aan de het Islaamitische wetenschappelijk instituut in Riyaad. Hierna vertrok hij naar de Faculteit van de Sharie’ah bij de opening ervan in het jaar (1373NH). Hij onderwees daar onder andere de vakken: Tauwhied, Fiqh, Hadieth. Dit deed hij negen jaar, tot (1380NH).
3- Hij werd aangesteld als adjunct-directeur van de Islaamitische universiteit van Medienah in het jaar (1381NH) en hij behield deze positie tot het jaar (1390NH).
4- Hij werd hoofd van de Universiteit van Medienah in het jaar (1390NH) na het overlijden van het toenmalige hoofd ash-Shaych Mohammed bin Ibrahiem Ale Shaych. Hij bleef daar hoofd tot in het jaar (1390NH).
5- In het jaar (1413NH) werd hij aangesteld als moeftie van Saoedi-Arabië, naast het voorzitterschap van het comité van de vooraanstaande geleerden en het voorzitterschap van het beheer voor wetenschappelijk onderzoek en wetgeving. Ook is hij lid geweest van vele andere Islaamitische comités waaronder:

• Het overblijvend comité voor wetenschappelijk onderzoek en wetgeving, waar hij voorzitter was.
• Het constituante van de Moslim Wereld Liga, waar hij lid en voorzitter was.
• De hogere Wereld Raad voor Moskeeën, waar hij voorzitter was. Tevens was hij voorzitter van de Islaamitische Raad van Fiqh gevestigd in Mekkah welke een subraad van de Moslim Wereld Liga is.
• Hogere Raad van de Islaamitische Universiteit in het verlichtende Medienah, waar hij lid was.
• Het Hogere Comité voor de Islaamitische Uitnodiging in het koninkrijk (Saoedi-Arabië), waar hij lid was.
• Het besluitend comité van de Daar Al-Hadieth school in Mekkah, voor lager, middelbare en hoger Islaamitische onderwijs, waar hij voorzitter was tot en met het einde van zijn leven.

Zijn nalatenschap:

Zijne Eminentie heeft op vele fronten duidelijke sporen achtergelaten. Een van de belangrijkste manieren hiervoor, was het regelmatig lesgeven in de studiekringen. Deze vonden plaats vanaf zijn aanstelling als rechter in het Chardj district in het jaar (1372NH) tot aanstelling als rechter in het Chardj district tot aan zijn dood. Hij onderwees op verschillende onderwijsinstellingen in o.a. ar-Riyaad en op de Islaamitische Universiteit en de moskee van de Profeet in Medienah. Ook in Mekkah tijdens de Hadj-periode, en tijdens zin vele reizen die hij maakte door het hele land. Zo hebben er ontzettend veel mensen (studenten van de kennis) van binnen- en buitenland kunnen genieten van zijn kennis.

Zijn boekwerken:

Zijn boekwerken zijn talrijk, een groot gedeelte hiervan is samengebundeld in een boek genaamd: Majmó’ah Fatwa wa Maqaalaat Moetenawy’ah’’.

Zijn dood:

Op donderdag 27 Moeharrem (1420NH) 13 mei 1999 overleed Shaych ‘Abdoel-‘Aziez bin Baaz na een gezengd leven van negenentachtig jaar, één maand en vijftien dagen.

Moge Allaah hem Zijn Barmhartigheid schenken en de tuinen van het Paradijs doen betreden, Amien….

bin Abdoel Wahhaab

2007-08-09T19:36:00.002+02:00

Korte Biografie van Shaychoel-Islaam Mohammad bin Abdoel Wahhaab rahiemehoellaa.

Zijn Afkomst:

Hij is Shaychoel-Islaam Mohammed bin ‘Abdoel-Wahhaab bin Soelaimaan bin ‘Ali bin Mohammed bin Ahmed bin Raashied bin Boerayd bin Mohammed bin Moesharref van Awhabeh vanuit de stam van Tamiem. De vernieuwer van dat wat er van de Islaamitische karakteristieken verdwenen was in de twaalfde eeuw na Hidjra.

Zijn Geboorte:

Hij (rahiemehoellaah) werd geboren in een dorpje genaamd ‘Oeyeenah in het jaar (1115) na de Profetische Hidjra, in de streek “Nadjd” (Saoedie Arabi�).

Zijn Opgroeien:

Hij groeide op in een huis van kennis, geloof en eer. Zijn vader, ‘Abdoel-Wahhaab was een grote geleerde en rechter in het dorpje ‘Oeyeenah. Zijn opa, Soelaimaan (stond bekend) als “de geleerde van Nadjd.” Daarom had de Shaych (Mohammed) de Qor`aan al in zijn hoofd voordat hij tien jaar oud was, en had hij een groot gedeelte van de fiqh (Islaamitische Jurisprudentie) bestudeerd. Hij was zo intelligent dat zelfs zijn vader zei, dat hij van zijn zoon Mohammed een aantal regels (van de Fiqh) had geprofiteerd. Hij (rahiemehoellaah) deed veel onderzoek in de boeken van Tafsier, Hadieth en Fiqh, en was daarnaast erg snel in het schrijven. Zo schreef hij in een zitting aan een stuk door zonder het saai of vervelend te vinden.

Zijn reizen (zoektocht) naar kennis:

Shaych (Mohammed) heeft veel gereisd nadat hij veel kennis had opgedaan in de buurt van Nadjd en omstreken. Zo is hij naar Al-Haramain (Mekkah en Medienah) gegaan, en heeft daar bij Shaych ‘Abdoellaah bin Iebraahiem en-Nadjdie (rahiemehoellaah) gestudeerd. Zo heeft hij daar ook bij Shaych ‘Abdoellaah bin Iebraahiem esh-Shammerie (rahiemehoellaah), en zijn zoon, de bekende erfrechtspecialist Iebraahiem esh-Shemerie (rahiemehoellaah) de schrijver van “el-‘Adhb el-Faaid fie sharh el-Fiyatoel-Faraaid” gestudeerd.

En ‘Abdoellaah en zijn zoon hebben hem kennis laten maken met de welbekende Moehaddieth Mohammed Hayat es-Sindie (rahiemehoellaah), bij wie hij de kennis van hadieth, en de overleveraars van hadieth heeft gestudeerd. Hij heeft hem zelfs permissie gegeven om de moederboeken via hem te overleveren, en hij heeft twee (Moeselsel) hadieth via hem overlevert. Daarna is hij naar el-Ihsa� gegaan en daarna naar el-Basra (Irak) waar hij de kennis bestudeerde bij de geleerden van die steden. Zo las hij bij el-Madjm�’I (rahiemehoellaah) in Irak en bij Ibn ‘Abdoel-Latief esh-Shaafi’ie (rahiemehoellaah) in el-Ihsa�, en studeerde o.a el-fiqh, el-hadieth, grammatica (Arabisch) enz. bij hen. Toen hij klaar was met zijn studie en bereikt had wat hij wilde, ging hij terug naar zijn dorpje om de Tauwhied, door middel van brieven en boeken, in de windstreken van Nadjd te verspreiden. Daarnaast ging hij door met het studeren bij zijn vader totdat zijn vader overleed in het jaar (1153H). Na de dood van zijn vader (rahiemehoellaah) verspreidde zijn bekendheid zich overal, en begon hij te onderwijzen, en de selefie da’wah te verspreiden, hij gebood het goede en verbood het slechte, en bestreed de grafaanbidders (ahloel-bid`ah). Zijn da’wah werd, na de Hulp, Bescherming en Bekommering van Allaah, gesterkt door de regeringsleiders van Aal es-Sa’oed, en de da’wah verspreidde zich in plaatsen zoals; en-Nadjd, el-Hidjaaz, gedeelten van Jemen, ‘Ammaan (Jordani�) en andere plaatsen.

Zijn boeken:

De Shaych heeft vele goede en profijtvolle boekwerken geschreven, waaronder:

1- Oesoel eth-Thelaathah

2- Keshf esh-Shoeboehaat

3- Masaa’il el-Djaahiliyah

4- Kitaab et-Tauwhied

5- Moechtasar el-Insaaf en Sharh el-Kabier

6- Moechtasar Zaad el-Me’aad

7- El-Kabaa’ir

Ook heeft hij uitspraken, fataawa en schrijfwerken die samen zijn gebundeld door (een aantal geleerden van) de Islaamitische Universiteit Mohammed bin Sa’oed genaamd: Madjmoe’ah Moe’alefaat el-Iemaam Mohammed bin ‘Abdoel-Wahhaab.

Zijn Overlijden:

De Shaych overleed in het jaar (1206) na Hidjra, na een lang leven van plusminus negentig jaren van da’wah, djihaad, kennis en onderwijs. Moge Allaahs Barmhartigheid met hem zijn, en moge Hij hem belonen voor wat hij voor de Islaam en de moslims heeft geofferd, en moge (Hij) de moslims profijt van zijn nakomelingen en de nakomelingen van zijn handlangers laten hebben. Hij is de Alhorende, Degene Die Verhoort.

Iemaam Ibn Qayyim

2007-08-09T19:34:00.001+02:00

Iemaam Ibn Qayyim al-Djawziyyah rahiemehoellaah.

Hij is de Iemaam, de Haafiedh, de Geleerde van Tafsier, Oesoel en Fiqh, zijn volle naam is Aboe 'Abdoellaah Shamsud-Dien Mohammaad ibn Abie Bakr, beter bekend als Ibn Qayyim al-Djawziyyah of Ibnoel-Qayyim.

Zijn Geboorte en Opvoeding.

Hij werd geboren in het dorpje Zar in de buurt van Damascus, op de zevende van de maand Safar in het jaar 691NH, en had een nobele familie en zijn familieleden hadden veel kennis. Al op een jonge leeftijd begon hij met kennis te vergaren van alle Islaamitische wetenschappen bij de geleerden van zijn tijd.

Al-Haafiedh Ibn Rejeb beschreef zijn verlangen naar kennis:

"Hij had een intense liefde voor kennis en voor boeken, publicaties en geschriften." [1]

En zo zegt ook Ibn Kethier:

'Hij deed kennis op uit boeken die anderen niet opdeden, en hij ontwikkelde een goed begrip over de boeken van de Vrome Voorgangers en van de boeken van hun Opvolgers.' [2]

Zijn Leraren en Shaychs.

Daaronder vallen Shihaab an-Naabloesie en Qadie Taqieyyoed-Dien Ibn Soeleymaan, onder wie hij Hadieth studeerde. Shaych Safieyyoed-Dien al-Hindie en Shaych Ismaa'iel Ibn Mohammed al-Harraanie, onder wie hij Fiqh en Oesoel studeerde. En ook zijn vader, onder wie hij Faraa'ied (erfrecht) studeerde. Desalniettemin, de meest noemenswaardige van zijn Shaychs was Shaych oel-Islaam Ibn Taymiyyah, degene die hem begeleide en waar hij zestien jaar onder studeerde.

Al-Haafiedh Ibn Kethier:

'Hij verkreeg een enorme bekwaamheid in vele takken van kennis, in het speciaal de kennis van Tafsier, Hadieth en Oesoel. Toen Shaych Taqieyyoed-Dien Ibn Taymiyyah van Egypte terugkeerde in het jaar 712NH, verbleef hij met de Shaych tot aan zijn dood. Hij leerde veel en nam een enorme hoeveelheid kennis van hem, samen met de kennis die hij al had vergaard. Dus hij werd een enkele Geleerde en die vele takken van kennis.' [3]

Zijn Gedragingen en Aanbidding.

Veel van zijn studenten maar ook geleerden van deze tijd hebben getuigd voor zijn uitstekende karakter en zijn manier van aanbidden.

Al-Haafiedh Ibn Rejeb zei over hem:

'Hij (Rahiemehoe Allaah), was constant in het aanbidden en het uitvoeren van Tahadjoed (het nacht gebed), en bereikte het limiet in het verlengen van zijn Salaah (gebed) en toewijding. Hij was constant in een staat van Dhikr (herinneren van Allaah) en hij had een intense liefde voor Allaah. Hij had ook een diepe liefde voor het berouw tonen jegens Allaah, zichzelf nederig tot Hem te keren met een diep gevoel van nederigheid en hulpeloosheid. Hij gooide zichzelf voor de deuren van Goddelijke gehoorzaamheid en dienstbaarheid. Voorwaar, ik heb geen gelijke aan hem gezien wat dit soort zaken betreft.' [4]

Ibn Kethier heeft gezegd:

'Hij was in constante nederige aanbidding en aanroeping van zijn Heer. Hij reciteerde heel goed en had een goed gedrag. Hij bezat heel veel liefde en koesterde geen enkele afgunst of wrok jegens wie dan ook, noch zocht hij naar een mogelijkheid om iemand schade te berokkenen of fouten bij iemand te vinden. Ik was één van degenen die hem het meeste gezelschap hield en was ook één van de mensen die het meest geliefd door hem was. Ik ken niemand in de wereld in deze tijd, die een grotere aanbidder is dan hij. Zijn Salaat (gebed) was altijd heel erg lang, met een langdurige Roekoe' (buiging) en Soedjoed (nederwerping). Zijn collega's bekritiseerden hem daarvoor, maar hij reageerde daar niet op, noch stopte hij hiermee. Moge Allaah hem Genadig zijn.' [5]

Zijn Studenten.

Van onder zijn studenten waren onder andere:

- Ibn Kethier

- Adh-Dhahabie

- Ibn Rejeb

- Ibn 'Abdoel-Haadie

Zijn twee zonen:

- Ibraahiem

- Sharafoed-Dien 'Abdullaah

Zijn Werken.

Iemaam Ibnul-Qayyim (rahiemehoe Allaah) schreef meer dan zestig werken. Zijn boeken en geschriften zijn gekenmerkt doordat zij hart en ziel raken, naast het feit dat ze erg nauwkeurig, precies, krachtig in argumentatie en diep in onderzoek zijn. Zijn werken zijn onder andere:

- I'laamoel-Moewaqqi'ien

- Toeroeqoel-Hoekmiyyah

- Ighaathatoel-Lahfaan

- Toehfatoel-Mawloed

- Ahkaam Ahlul-Dhimmah

- Al-Faroesiyyah

De bovenstaande zijn allen in het vakgebied van Fiqh en Usoel.

Hieronder volgen zijn werken in het vakgebied Hadieth en Sierah, dit zijn onder andere:

- Tahdieb Soenan Abie Dawoed

- Al-Manaaroel-Moenief

- Zaadoel-Ma'aad

In het vakgebied van 'Aqiedah schreef hij o.a. de volgende werken:

- As-Sawaa'iqul-Moersalah

- Shifaa'oel-'Aliel

- Hadyal-Arwaah

- Al-Kaafiyatoesh-Shaafiyah

- Kitaaboer-Roeh

In het vakgebied Akhlaaq en Tazkiyah schreef hij:

- Madaarijus-Saalikien

- Ad-Daa'wad-Dawaa'

- Al-Jawaaboel-Kaafie

- Al-Waabiloes-Sayyib

- Al-Fawaa'ied

- Risaalatoet-Taboekiyyah

- 'Uddatoes-Saabirien

Nog enkele andere boeken zijn:

- At-Tibyaan fie Aqsaamil-Qor'aan

- Badaa'i'ul-Fawaa'id

- Jalaa'oel-Afhaam

- Miftaah Daaroes-Sa'aadah

Uitspraken van de Geleerden over Iemaam Ibn Qayyim al-Djawziyyah.

Getuigenissen voor zijn veelomvattende kennis en zijn standvastigheid op de weg van de Selef (Vrome Voorgangers) zijn door een groot aantal geleerden gegeven, enkele van deze zijn:

Al-Haafiedh Ibn Rejeb heeft gezegd:

'Hij had een diepe kennis over Tafsier en Oesoel ed-Dien (fundamenten van de Religie), en hij bereikte de allerhoogste graad van kennis van hen beiden. En zo ook betreffende kennis in Hadieth, met betrekking tot hun betekenis, details, en het ontlenen van Wetgeving van hen. Tevens in het vakgebied van Fiqh en Usoel, en de Arabische taal. Hij verleende een grote dienst aan deze wetenschappen. Hij had tevens veel kennis over Kalaam (retorica en redekunst), en ook over de details in de kleinigheden die voortkomen uit de uitspraken van de mensen van Tasawwoef (Soefies).' [6]

Al-Haafiedh Ibn Hadjar heeft gezegd:

'Hij was een zeer moedig man en had een breed en diepgaande kennis. Hij had diepe kennis betreffende het verschil van meningen onder de Geleerden en over de manieren van de Selef.' [7]

Ibn Hadjar zegt tevens:

'Al zou Shaych Taqie ad-Dien (Ibn Taymiyyah) geen verdiensten hebben behalve zijn beroemde student Shaych Shams ad-Dien Ibn al-Qayyim al-Djawziyyah, schrijver van vele werken waarvan zowel zijn tegenstanders als zijn aanhangers geprofiteerd van hebben, dan zou dat voldoende indicatie zijn voor zijn (Ibn Taymiyyah's) hoge positie.' [8]

Ibn Naasir ad-Dimishqie heeft over hem gezegd:

'Hij bezat kennis over de (Islaamitische) wetenschappen, en vooral kennis over Tafsier en Usoel.'

Tevens zei hij:

'Aboe Bakr Mohammed Ibnul-Moehib heeft gezegd (zoals aangegeven staat in zijn brief): 'Ik vroeg aan onze Shaych al-Mizzie: 'Heeft Ibnul-Qayyim hetzelfde niveau als Ibn Khoezaymah?' Waarop hij antwoordde: 'Hij is in zijn tijd, wat Ibn Khoezaymah in zijn tijd was.' [9]

As-Soedjoetie heeft gezegd:

'Zijn boeken kenden geen gelijken en hij streefde hard op het pad van de grote Iemaams in (het vakgebied van) Tafsier, Hadieth, Oesoel, Furoe' en de Arabische taal.' [10]

Moellaa 'Alie al-Qaarie heeft gezegd:

'Het zal degene die de uitleg van 'Manaaziloes-Saa'irien' duidelijk worden dat deze twee (Ibn Taymiyyah en Ibn al-Qayyim), tot de Kiebaar (grootste) van Ahloes Soennah wal Djamaa'ah behoren, en van de Awliyaa van deze Oemmah (natie) zijn.'

Zijn Dood.

Iemaam Ibnul-Qayyim stierf op zestig jarige leeftijd, in de 13e nacht van de maand Rejeb, in het jaar 751H.

Moge Allaah hem Genadig zijn.

Bron: http://www.troid.org/, Seerah, Those who followed them.
________________________________________________

[1] Ibn Rejeb, Dhayl Tabaqaatul-Hanaabilaah (4/449)

[2] Ibn Kathier, Al-Bidaayah wan-Nihaayah (14/235)

[3] Ibn Kathier, Al-Bidaayah wan-Nihaayah (14/234)

[4] Ibn Rejeb, Dhayl Tabaqaatul-Hanaabilaah (4/450)

[5] Ibn Kethier, Al-Bidaayah wan-Nihaayah (14/234)

[6] Ibn Rejeb, Dhayl Tabaqaatoel-Hanaabilah (4/448)

[7] Ibn Hadjar, Ad-Doeraroel-Kaaminah (4/21)

[8] Ibn Hadjar, Ar-Raddoel-Waafir (Blz. 68.)

[9] Ibn Hadjar, Ar-Raddoel-Waafir (Blz. 68.)

[10] As-Soedjoetie, Baghiyyatoel-Wi'aat (1/62)

Ibn Taymiyyah

2007-08-09T19:24:00.004+02:00

Shaychoel-Islaam Ibn Taymiyyah rahiemehoellaah:

Zijn Naam en Afkomst:

Zijn naam is Ahmed bin Abdoel-Haliem bin Abdoes-Salaam bin `Abdoellaah bin Aboe Qaasim ibn Taymiyyah al-Harraanie Taqie ad-Dien Aboel-Abbaas bin Shihaab ad-Dien. Hij is geboren in Harraan, een oude stad op het Arabisch Schiereiland tussen Syrië (1) en Irak, op de tiende of de twaalfde van de maand Rabie` al-Awwal in het jaar 661H. Hij en zijn familie werden later gedwongen om naar Damascus te vluchten vanwege de bezetting door de Tartaren.

Hij stamt uit een familie van geleerden, zijn vader en zijn grootvader waren beide geleerden, evenals drie van zijn broers: Abdoer-Rahmaan, `Abdoellaah en zijn half-broer, Mohammed.

Zijn Opvoeding en Studie:

Tijdens de eerste jaren van zijn studie over Islaam, bleef hij zijn leraren verbazen met de kracht van zijn geheugen, intelligentie en scherp begrip. Er wordt gezegd dat hij al fataawa mocht geven toen hij nog maar negentien jaar oud was, en hij begon les te geven op Daar al-Hadieth as-Sukriyyah toen hij tweeëntwintig was.

Hij werd erg beroemd vanwege zijn kennis van hadieth, hij was een Haafiedh (Meester in Hadieth ). Iedereen was tevens onder de indruk van zijn enorme kennis over de Qor’aan zoals bleek tijdens zijn lessen in tafsier, maar ook van andere vormen van kennis die er verband mee hebben. Hij verkreeg ook deskundigheid in Oesoel al-Fiqh en Fiqh, kennis over het verschil van meningen onder de bestaande geleerden, schrijfkunst, wiskunde, geschiedenis, astronomie en geneeskunde. Veel van de geleerden uit zijn tijd getuigden dat hij de status van Moedjtahied had verkregen.

Enkele van zijn bewonderenswaardige Inspanningen en Daden:

Hij had altijd veel belangstelling voor de omstandigheden en het welzijn van de Moslims, wat zich in grote mate manifesteerde tijdens de Djiehaad tegen de Tartaren, Christenen en Rawaafidah. Uitingen van heldhaftigheid, moed en inspirerende toespraken waren een aantal van de meest belangrijke factoren in de overwinning van de Moslims tegen hun vijanden. Deze toewijding werd door vele geleerden geprezen en bewonderd, maar daarnaast ook door menige generaties Moslims tot aan de dag van vandaag.

Afgezien van de fysieke Djiehaad, lanceerde Ibn Taymiyyah een intellectuele strijd tegen de verschillende dwalende sekten en ketterse ideeën die aanwezig waren in zijn tijd. Hij weerlegde de Shie’a, de Mensen van Theologische Retoriek (Ahl al-Kalaam) –zoals de Djahmiejah, Mo’tazielah en velen van de Ashaa’irah, de filosofen die de leer van de oude Grieken toepasten (falaasifa), de meerderheid van de Soefie sekten en ideologien en zo ook de aanhangers van andere religies. Zijn kritiek was niet gebaseerd op een gebrek aan kennis, integendeel, het is zelfs zo dat hij eerst diepgaande kennis vergaarde over elke school die hij weerlegde, zodat zijn kritiek op hen systematisch, scherpzinnig en geldig was. Er wordt bijvoorbeeld gezegd dat zijn weerlegging van de Griekse filosofie één van de meest vernietigende aanvallen was die óóit tegen hen zijn ondernomen. Zijn weerlegging van het Christendom was voortreffelijk en zo ook die van de Shie’ah, waarin hij hun geloofsovertuigingen en innovaties van wortel tot tak compleet omverwierp.

Het is natuurlijk onnodig om te zeggen dat hij door deze weerleggingen, en zijn zeer directe methoden in het weerleggen, veel vijanden maakte en dat tijdens zijn leven resulteerde in vele beproevingen en zelfs vervolgingen. Zijn vijanden hielden hem nauwlettend in de gaten, wachtend op het moment dat zij iets zouden vinden waarmee ze hem konden aanvallen. Uiteindelijk vonden ze waar ze naar zochten in zijn werken getiteld ‘Aqiedah al-Waasitiyyah’ en ‘Aqiedah al-Hamawiyyah’. Dankzij hun totale misvatting van wat hij had geschreven, beschuldigden zij hem van Tadjsiem (antroformisme) en stopten hem op meerdere gelegenheden in de gevangenis. Ibn Kethier vermelde dat een paar geleerden met Ibn Temiejah gingen zitten om met hem te debatteren betreffende zijn ‘Aqiedah al-Waasitiyyah’, het debat eindigde met dat zij het met hem eens waren betreffende hetgeen hij geschreven had. (2) Eveneens vermelde Ibn Kethier dat een paar geleerden met hem debatteerden betreffende ‘Aqiedah al-Hamawiyyah’, zijn antwoorden op hun beschuldigingen konden niet worden weerlegd. (3) Ibn Taymiyyah werd weer gevangen genomen, deze keer vanwege een fatwa die hij had uitgesproken betreffende echtscheiding, en daarna zelfs nog een keer voor het geven van een fatwa waarin hij zei dat het niet toegestaan was om reizen te ondernemen met het doel om graven te bezoeken. Hij overleed tijdens zijn gevangenschap.

Met het oog op zijn persoonlijkheid en standvastigheid in de aanbidding, oefende hij een grote en aanhoudende invloed uit op iedereen die hem ontmoette. Hij stond bekend om zijn aanbidding en verheerlijking van de Islaamitische wetten, zowel innerlijk als uiterlijk. Zijn volledig vertrouwen in Allaah wordt het best verwoord door hetgeen wat zijn student, Ibn al-Qayyim, van hem overgeleverd heeft wanneer hem werd verteld dat zijn vijanden samen zweerden om hem te vermoorden of gevangen te zetten:

“Als ze mij vermoorden dan zal het een martelaarschap voor mij zijn. Als ze mij verbannen, zal het een migratie voor mij zijn; al zouden ze mij naar Cyprus verbannen, dan zou ik de mensen daar naar de religie van Allaah uitnodigen, net zolang totdat ze mij antwoorden. Als ze mij gevangen nemen, dan zal dat voor mij een plaats van aanbidding zijn.” (4)

Ibn al-Qayyim (rahiemehoellaah) levert ook van hem over dat:

“Degene die werkelijk opgesloten zit, is degene wiens hart gesloten blijft voor Allaah. En degene die (echt) gevangen zit, dat is iemand die gevangen is door zijn begeerte.” (5)

Zijn Leraren: (6)

Hij studeerde onder een groot aantal geleerden waarvan hij er een aantal heeft genoemd, zoals door adh-Dhahabie overgeleverd wordt, die het direct van hem heeft gehoord. (7) In deze kroniek van leraren worden eenenveertig mannelijke geleerden en vier vrouwelijke geleerden vermeld. Het totale aantal geleerden waarvan hij kennis nam was zelfs meer dan tweehonderd. (8)

Het volgende is een selectie van een aantal van zijn leraren:

- Aboe al-Abbaas Ahmed ibn Abdoel-Daa’im al-Maqdasie
- Aboe Nasr `Abdoel-Aziez ibn Abdoel-Moen’im
- Aboe Mohammed Ismaa’iel ibn Ibraahiem at-Tanoechie
- Al-Manjaa ibn `Uthmaan at-Tanoechie ad-Dimashqie
- Aboe al-Abbaas al-Moe’ammil ibn Mohammed al-Baalisie
- Aboe `Abdoellaah Mohammed ibn Abie Bakr ibn Soeleymaan al-
Aamirie
- Aboe al-Faraj Abdoer-Rahmaan ibn Soeleymaan al-Baghdaadie
- Sharaf ad-Deen al-Maqdasie, Ahmed ibn Ahmed ash-Shaafi’ie
- Mohammed ibn Abdoel-Qawie al-Maqdasie
- Taqie ad-Dien al-Waasitie, Ibraahiem ibn Alie as-Saalihie al-Hanbalie
- Zijn tante van vaderszijde, Sitt ad-Daar bint Abdoes-Sallaam ibn
Temiejah

Zijn Studenten:

Hij had vele studenten en degenen die door hem zijn beïnvloed zijn talloos, enkele van zijn studenten zijn:
- Ibn al-Qayyim al-Jawziyyah, Mohammed ibn Abie Bakr
- Adh-Dhahabie, Mohammed ibn Ahmed
- Al-Mizzie, Yoesoef ibn Abdoer-Rahmaan.
- Ibn Kethier, Ismaa’iel ibn `Omar.
- Ibn Abdoel-Haadie, Mohammed ibn Ahmed.
- Al-Bazzaar, ‘Omar ibn Alie.
- Ibn Qaadie al-Jabal, Ahmed ibn Hoessain
- Ibn Fadlillaah al-Amrie, Ahmed ibn Yehyaa.
- Mohammed ibn al-Manjaa ibn Uthmaan at-Tanoechie.
- Yoesoef ibn Abdoel-Mahmoed ibn Abdus-Sallaam al-Battie.
- Ibn al-Wardie, Zayn ad-Dien Aboe Hafs.
- Ibn Moeflih, Shams ad-Dien Aboe `Abdoellaah.

De lofprijzingen van enkele geleerden:

Vele geleerden prezen Ibn Taymiyyah, niet alleen voor zijn wetenschappelijke prestaties maar ook voor zijn actieve deelname aan de Djiehaad en de zaken betreffende het publieke welzijn, zijn overvloedige belangstelling voor anderen en zijn standvastigheid in de aanbidding.

Hieronder staan een aantal van deze uitspraken:

1. Al-Haafiedh adh-Dhahabie (rahiemehoellaah) zei:

“Het was verbazingwekkend wanneer hij een zaak vermeldde betreffende een verschil van mening, hij gaf het bewijs, koos de beste mening en verrichte idjtihaad door aan alle vereisten te voldoen. Ik heb nog nooit iemand gezien die sneller was in het voor de geest halen van Verzen die betrekking hebben op de zaak die eruit voortvloeit, noch een man die sterker was in het voor de geest halen van teksten en het refereren naar hun bronnen. Het leek alsof de Soennah recht voor zijn ogen lag en op het puntje van zijn tong, gepaard met welsprekende bewoordingen en open ogen.

Hij was een teken van de tekenen van Allaah in tafsier en het uiteenzetten ervan. Met het oog op de fundamenten van de religie en kennis over het verschil van meningen (over een bepaalde zaak), was hij ongeëvenaard. Dat alles naast zijn vrijgevigheid, moed en gebrek aan aandacht voor de lusten van de ziel.

Het zou goed kunnen dat zijn fataawa, over verschillende wetenschappelijke onderwerpen, een aantal van wel driehonderd volumes omvatten, waarschijnlijk meer. Hij sprak altijd de waarheid omwille van Allaah, en gaf er niets om als mensen hem dat niet in dank afnamen.
Degenen die betrekkingen met hem hadden en hem goed kenden, verwijten mij dat ik hem tekort schiet. Degenen die hem bestreden en het niet met hem eens zijn, beschuldigen mij dat ik overdrijf, en beide partijen (zowel zijn metgezellen als zijn tegenstanders) hebben mij onrecht aangedaan.

Hij had een blanke huid en zwart haar, een zwarte baard met een paar grijze haren. Zijn haar reikte tot aan zijn oorlellen en zijn ogen leken alsof ze spraken. Hij had brede schouders en een luide, heldere stem met een snelle recitatie. Hij werd snel boos maar hij overwon het met geduld en verdraagzaamheid.

Ik heb zijn gelijke in het maken van doe’a (naar Allaah) niet ontmoet, noch in het vragen van bijstand bij Hem, noch in zijn overvloedige betrokkenheid bij anderen. Desondanks geloof ik niet dat hij onfeilbaar is, het is zelfs zo dat ik zowel in een aantal fundamentele als in een aantal ondergeschikte zaken het niet met hem eens ben, omdat hij – ondanks zijn enorme kennis, heldhaftigheid, goed denkvermogen en hoge achtneming voor de onschendbaarheid van de Religie – een man was zoals elke man. Hij kon overmand worden door scherpheid en boosheid tijdens een discussie, en vervolgens zijn tegenstander (verbaal) aanvallen waardoor hij vijandschap jegens hem in hun zielen plantte.

Als hij nou maar een beetje zachtaardiger was geweest voor zijn tegenstanders dan zou er een woord van overeenstemming over hem zijn (dan zouden er nog meer mensen zijn terug gekomen uit hun dwaling). Maar voorwaar, grote geleerden bogen zich over zijn geleerdheid, erkende zijn kundigheid, gemis aan fouten en gaven toe dat hij een oceaan zonder grenzen was en een kostbare schat zonder gelijke…

Hij hield de gebeden en het vasten in stand, en verheerlijkte de wetten uiterlijk en innerlijk. Hij gaf geen fataawa vanuit een slecht begrip want hij was extreem intelligent, noch vanuit schaarse kennis want hij was een overvloedige oceaan. Noch speelde hij met de religie, want hij onttrok zijn bewijs uit de Qor’an, Soennah en Qiyaas (analogie), hij bewees (zijn standpunten) en argumenteerde via dezelfde voetstappen als de Iemaams die hem voorgingen, dus hij heeft één beloning wanneer hij een fout beging en twee beloningen als hij het goed had.

Hij werd ernstig ziek in een kasteel (waar hij gevangen was genomen) en overleed aan de gevolgen ervan op Maandag de 20e van Dhoel Qa’idah, en zij hielden het begrafenisgebed in de Moskee van Damascus. Vervolgens spraken de mensen over het aantal dat aanwezig was bij zijn begrafenisgebed, het laagste aantal waar over gesproken werd was vijftigduizend. (9)

2. Ibn Hajr al-Asqalaanie (rahiemehoellaah) zei:

“De Shaych van onze Shaychs, al-Haafiedh Aboe Yu’marie [ibn sayyid an-Naas] zei in zijn biografie over Ibn Taymiyyah, ‘al-Mizzie moedigde mij aan om mijn mening over Shaychoel-Islaam Taqie ad-Dien uit te drukken. Ik ondervond dat hij van degenen was die bergen met kennis vergaarden over de wetenschappen die hij had. Hij memoriseerde de Soenan en Aathar (overleveringen) niet alleen, maar voerde ze ook altijd uit. Wanneer hij sprak over tafsier dan droeg hij zijn vaandel en wanneer hij een wettelijke uitspraak deed in fiqh dan kende hij de limieten. Mocht hij over een hadieth spreken dan was hij de metgezel over zijn betekenis en volledig op de hoogte van zijn overleveringen. Wanneer hij een lezing gaf over religiën en sektes dan was er niemand aanwezig die meer bevattingsvermogen had of nauwkeuriger was dan hij. Hij overtrof zijn tijdsgenoten in elke wetenschap, je zou iemand zoals hij niet meer te zien krijgen en zelfs zijn eigen ogen zouden zo iemand ooit meer te zien krijgen…” (10)

3. Ibn Hajr (rahiemehoellaah) zei ook:

“De roem van Taqie ad-Dien is meer befaamd dan dat van de zon en de betiteling van ‘Shaychoel-Islaam van zijn tijd’, blijft tot op de dag van vandaag op de tongen van de mensen van begrip. Niemand weerlegt hem behalve iemand die onwetend is over zijn gezag of iemand die zich afkeert van gerechtigheid…

…enkele uitspraken die niet van hem worden aangenomen, zijn niet door hem uitgesproken uit grilligheid of begeerte noch bleef hij hardnekkig en met opzet volhouden wanneer er een bewijs tegen hem gevestigd werd (en hem de waarheid duidelijk werd). Hier zijn zijn werken die vol staan met weerleggingen van degenen die hem beschuldigden van tadjsiem (antroformisme), desondanks is hij een man die fouten maakt en ook correct is. Dus hetgeen waar hij correct in is, en dat is het meeste, daar moet men profijt van nemen en men moet voor hem Genade vragen aan Allaah, en hem niet blind volgen in hetgeen waarin hij fout was. Voorwaar, hij wordt geëxcuseerd voor zijn fouten omdat hij één van de Iemaams van zijn tijd is en er is voor hem getuigd dat hij voldeed aan de vereisten voor het maken van idjtihaad…

Van de ontzagwekkende kwaliteiten van deze man was dat hij één van de strengste was tegen de Mensen van Innovatie, de Rawaafidah, de Hoeloeliyyah en de Ittihaadiyyah. Zijn werken betreffende dit onderwerp zijn talloos en befaamd en zijn fataawa erover kunnen niet geteld worden, dus hoe blij moeten deze innoveerders wel niet geweest zijn toen zij degenen zagen die hem tot kaafir verklaarde! En hoe verrukt zij waren wanneer zij zagen dat degenen die hem niet tot kaafir verklaarde zelf ook tot kaafir werden verklaard! Het is verplicht voor degene die zich hult in het gewaad van kennis en in het bezit is van een goed verstand dat hij de woorden van deze man in overweging neemt, welke staan vermeld in zijn welbekende boeken of die overgeleverd worden door de tongen van degenen die betrouwbaar zijn in het nauwkeurig overbrengen van zijn woorden. Vervolgens moet hij hetgeen dat niet van hem wordt aangenomen (zijn fouten) afscheiden van alles waar hij wel correct in was en waarschuwen voor de gemaakte fouten met de intentie om oprecht advies te geven en men moet hem prijzen voor hetgeen waar hij correct in was, zoals dit ook de manier van de geleerden is.

Al zou Shaych Taqie ad-Dien geen verdiensten hebben behalve zijn beroemde student Shaych Shams ad-Dien Ibn al-Qayyim al-Jawziyyah, schrijver van vele werken waarvan zowel zijn tegenstanders als zijn aanhangers geprofiteerd van hebben, dan zou dat voldoende indicatie zijn voor Ibn Taymiyyah’s hoge positie. En hoe kan dat dan ook anders wanneer de Shaafi’ie Imaams en anderen, niet te spreken over de Hanbalies, van zijn tijd hebben getuigd voor zijn verhevenheid in de (Islaamitische) wetenschappen…” (11)

4. Ibn Kethier (rahiemehoellaah) zei:

“Het minste wat hij zou doen wanneer hij iets hoorde was het te memoriseren en zichzelf ermee bezig houden en het te bestuderen. Hij was intelligent en heeft veel zaken van buiten geleerd, hij werd een Imaam in tafsier en alles wat ermee te maken had en was zeer kundig in fiqh. Voorwaar, het werd gezegd dat hij beter was ingelicht over de Madh-habs dan de volgers van diezelfde Madh-Habs in zijn tijd en in andere tijden. Hij was een geleerde in Usoel en de takken van de religie, in grammatica, de taal en andere tekstuele en intellectuele wetenschappen… geen enkele geleerde sprak met hem behalve dat hij zag dat die wetenschap een specialiteit van Ibn Taymiyyah was. Wat hadieth betreft, hij was de drager van zijn vaandel, een Haafiedh, in staat om de zwakke van de authentieke te onderscheiden, volledig bekend met de overleveraars…” (12)

Hij zei ook:

“Hij was, moge Allaah genade met hem hebben, één van de allergrootste geleerden maar tevens iemand die zich kan vergissen en ook correct kan zijn. Desondanks zijn zijn vergissingen te vergelijken met een druppel in een enorme oceaan en worden hem vergeven zoals authentiek is overgeleverd door Boechaarie:

“Als een rechter een uitspraak doet, en hij correct is dan heeft hij twee beloningen, en als hij zich vergist heeft dan heeft hij één beloning.” ”

5. Al-Haafiedh al-Mizzie (rahiemehoellaah) zei:

“Ik heb nog nooit iemand gezien die aan hem gelijk is en zelfs zijn eigen ogen hebben ooit iemand gezien die aan hem gelijk is. Ik heb nog nooit iemand gezien die kundiger is in het Boek en de Soennah van Zijn Boodschapper dan hij, noch iemand die hen beter volgden.” (13)

6. Al-Haafiedh Ibn Daqieq al-Eid (rahiemehoellaah) zei:

“Toen ik Ibn Taymiyyah onmoette zag ik een man met alle wetenschappen voor zijn ogen, hij nam van hen wat hij wilde en hij liet hetgeen wat hij wilde.” (14)

7. Al-Haafiedh al-Bazzaar (rahiemehoellaah) zei:

“Ik heb hem nog nooit horen spreken over de pleziertjes en aantrekkelijkheden van deze wereld, hij ging niet in op wereldse gesprekken en vroeg nooit naar iets van haar bestaan. In de plaats daarvan richtte hij zijn aandacht en gesprekken liever op het zoeken van het Hiernamaals en hetgeen wat hem dichter bij Allaah brengt.” (15)

8. Shaych Mullaa Alie al-Qaarie (rahiemehoellaah) zei:

“Het zal degene die ‘Madaarij as-Saalikien’ (van Ibn al-Qayyim) bestudeert, duidelijk worden dat deze twee (Ibn Temiejah en Ibn al-Qayyim) tot de grootste van Ahloes Soennah wal Jamaa’ah behoren, en van de Awliyaa van deze natie zijn.” (16)

9. Al-Haafiedh Abdur-Rahmaan ibn Rajab al-Hanbalie (rahiemehoellaah) zei:

“Hij is de Iemaam, de Jurist, de Moejtahied, de Hadieth Wetenschapper, de Haafiedh, de Uitlegger van de Qur’an, de Asceet, Taqie ad-Dien Aboe al-Abbaas Shaych al-Islaam, de meest kundige van de deskundigen. Het is niet mogelijk om te overdrijven in zijn roem wanneer er over hem gesproken wordt en zijn bekendheid heeft het niet nodig dat wij er lang over hoeven te spreken. Hij, moge Allaah genade met hem hebben, was uniek in zijn tijd met betrekking tot het begrijpen van de Qur’an en kennis van de werkelijkheden van het geloof…” (17)

10. Iemaam As-Soeyoetie (rahiemehoellaah) zei in het verloop van het behandelen van zijn biografie:

Shaych al-Islaam, de Haafidh, de Jurist, de Moejthahied, de voortreffelijke Moefassir, de zeldzaamheid van zijn tijd, de Geleerde van de Asceten…(18)

Zijn Dood:

Ibn Taymiyyah (rahiemehoellaah) stierf op de twintigste van Dhul al-Qa’dah in het jaar 728H tijdens zijn gevangenschap, nadat hem al enige tijd werd verboden om te lezen of te schrijven. Hij werd enkele dagen voor zijn dood getroffen door ziekte.

Zijn begrafenis werd bijgewoond door een enorme menigte ondanks de leugens en lasterpraatjes die werden verspreid door bepaalde innovators van zijn tijd. Al-Bazzaar (rahiemehoellaah) zei:

“Wanneer het de mensen bekend werd dat hij gestorven was, bleef er niet één persoon in Damascus over die de mogelijkheid had en er daadwerkelijk heen wou, behalve dat hij op zijn begrafenis verscheen en er aanwezig was. Dat had als gevolg dat alle marktplaatsen in Damascus gesloten werden en alle dagelijkse handelingen tot een halt kwamen… Gouverneurs, leiders, geleerden, juristen, allen kwamen naar buiten. Het werd gezegd dat niemand van de meerderheid van de mensen afwezig waren – naar mijn weten – behalve drie individuen, zij waren welbekend voor hun vijandigheid jegens Ibn Taymiyyah. Vandaar dat zij zich schuil hielden van de mensen uit angst voor hun levens.” (19)

Ibn Kethier (rahiemehoellaah) heeft gezegd:

“Er waren zo veel mensen aanwezig aan de voorkant van de begrafenis, erachter, aan de rechterkant en aan de linkerkant ervan, dat niemand het aantal op zou kunnen sommen behalve Allaah. Vervolgens schreeuwde iemand: “Dit is hoe de begrafenissen van de Imaams van de Soennah moeten zijn!” Waarop de mensen massaal begonnen te huilen… toen de oproep voor het Dhor gebed werd omgeroepen, baden zij kort erna volgens de gebruikelijke norm. Wanneer zij klaar waren met het gebed, kwam de plaatsvervanger van de khatieb naar buiten – omdat de hoofd-kathieb in Egypte was en daarom afwezig – en leidde het gebed over Ibn Taymiyyah… toen stroomde er een mensenmassa toe van alle kanten en alle deuren van de Moskee… en zij verzamelden zich op het al-Khayl marktplein.” (20)

Zijn Werken:

Ibn Taymiyyah was een overvloedige schrijver en schreef een groot aantal werken bestaande uit vele verschillende onderwerpen. De opsomming van het aantal werken dat hij geschreven schijnt te hebben bestaat uit wel honderd volumes en ondanks dat er een groot aantal van verloren is geraakt, zijn er nog steeds vele exemplaren verkrijgbaar. Een aantal van zijn werken zijn vertaald, hieronder staat een lijst met de desbetreffende werken, gevolgd door een aantal van zijn werken in het Arabisch. (21)

Enkele boeken van, of over, Ibn Taymiyyah die verkrijgbaar zijn in de Engelse taal:

1. Ibn Taymiyyah on Public and Private Law in Islaam or Public Policy in Islamic Jurisprudence [tr. Omar A. Farrukh, Kayats, 1966]
2. A Seventh Century Sunni Creed: The Aqida al-Wastiya of ibn Taymiya [tr. Merlin Swartz, the Hague: Mouton, 1973]
3. Public Duties in Islam [tr. Muhtar Holland, The Islamic Foundation, 1402/1982]
4. The Concise Legacy [tr. Farhat Abbaas, Jam’iyyah Ihyaa Minhaaj as-Sunnah, 1415/1994]
5. Introduction to the Principles of Tafseer [tr. Muhammad Abdul Haqq Ansari, al-Hidaayah, 1414/1993]
6. The Criterion Between the Allies of the Merciful en the Allies of the Devil [translator not mentioned, Idara Ihya-us-Sunnah, 1993].
7. Ibn Taymiyyah Against the Greek Logicans [tr. Wal B. Hallaq, Oxford University Press, 1993]
8. Aqeedah al-Waasitiyyah [tr. Assad Nimar Busool, IQRA International Educational Foundation, 1994]; Sharh Aqeedah al-Waasitiyah [commentary Muhammad Khalil Harras, tr. Muhammad Rafiq Khan, Dar-us-Salam Publications, 1416/1996]
9. Mukhatasar Iqtidaa as-Siraat al-Mustaqeem [Dar-us-Salam Publications, 1416/1996]
10. The book of Eemaan [compiled from the works of Ibn Taymiyyah by Dr. Muhammad Nasim Yasim, al-Firdous Ltd., 1997]
11. Diseases of the Hearts and their Cures [tr. Abu Rumaysah, Daar us-Sunnah, 1418/1998]
12. Ibn Taymiyyah’s Letters from Prison [tr. Abu Ammar, Message of Islam, 1419/1998]
13. The Waasitah Between Allaah & The Creation [tr. Abu Iyaad Amjad Rafiq, Invitation to Islaam, 1998]
14. Al-Ubudiyyah [tr. Nasir ud-Deen Khattaab, Taha Publishers Ltd]; also translated as Ibn Taymiyyah’s Essay on Servitude [tr. Abu Safwan Fareed ibn Haibatan, al-Hidaayah, 1420/1999]
15. Kitab al-Iman: Book of Faith [tr. Salman Hasan al-Ani, Iman Publishing House, 1999]
16. Ibn Taimiya’s Struggle Against Popular Religion: with an annotated translation of his Kitab Iqtida as-Sirat al-Mustaqim Mukhalafat Ashab al-Jahim [Muhammad Umar Memon, the Hague: Mouton, 1976]
17. Ibn Taymiyyah and his Projects of Reform [Serajul Haque, Islamic Foundation of Bangladesh, 1982]
18. Ibn Taymiyyah’s Ethics [Victor E. Makari, Scholars Press, 1983]
19. A Muslim Theologian’s Response to Christianity: Ibn Taymiyyah’s al-Jawab as-Sahih [ed. Thomas F. Michel, Caravan Books, 1985]
20. Economic Concepts of Ibn Taymiyyah [Abdul Azim Islahi, The Islamic Foundation, 1408/1988]
21. The Political Thought of Ibn Taymiyyah [prof. Qamaruddin Khan, Adam Publishers & Distributers, 1992]
22. Ibn Taymiyyah & The Islamisation of Knowledge [Taha Jabir al-Alwani, IIIT, 1994]

Er zijn vele werken van Ibn Taymiyyah verkrijgbaar in het Arabisch, dit zijn onder andere:

1. Majmoe’ Fataawaa ibn Taymiyyah [verzameld door Abdoer-Rahmaan ibn
Qaasim en zijn zoon Mohammad, in zevenendertig volumes].
2. Fataawaa al-Koebraa, in vijf volumes.
3. Fataawaa al-Misriyyah.
4. Al-Jawaab as-Sahieh li man Baddala Dien al-Masieh, in zes volumes.
5. Minhaadj as-Soennah an-Nabawiyyah, in zes volumes.
6. Darr Ta’aaroed al-Aql wa an-Naql, in twaalf volumes.
7. As-Saarim al-Masloel alaa Shaatim ar-Rasoel, in drie volumes.
8. Naqd at-Ta’sies.
9. Iqtidaa as-Siraat al-Moestaqiem li Moechaalafah As-haab al-Djahiem, in
twee volumes.
10. Al-Istiqaamah.
11. Naqd Maraatib al-Ijmaa.
12. ar-Radd alaa al-Mantiqiyyien.
13. ar-Radd alaa al-Akhnaa’ie.
14. ar-Radd alaa al-Bakrie.
15. an-Noeboewwaat.
16. Qaa’idah Adhiemah fie al-Farq bayn Ibaadah Ahl al-Islaam wal Iemaan
wa Ibaadah Ahl al-Islaam wal Iemaan wa Ibaadah Ahl ash-Shirk wan Nifaaq.
17. Al-Qaqaa’id an-Noeraaniyyah al-Fiqhiyyah.
18. Tafsier ibn Taymiyyah [verzameld door Abdoer-Rahmaan Oemayrie, in
zeven volumes].

Voetnoten:

1. Het gebied Shaam, in die tijd een gebied dat Syrië, Jordanië, Libanon en
Palestina omvatte.
2. ‘Bidaayah wa an-Nihaayah’ [Vol. 14, onder de kop ‘Aqd Majaalis ath-
Thalaatha’].
3. Bidaayah wa an-Nihaayah’ [14/5].
4. ‘Naahiyah min Hayaah Shaykh al-Islaam’ [p. 30].
5. ‘Al-Waabil as-Sayyib’ [p. 61].
6. Verwijzing naar: ‘Majmoe Fataawa Shaykh al-Islaam’ [18/76-121]; ‘Dhayl ibn Rajab’ [2/387]; ‘al-Bidaayah wa an-Nihaayah’ [14/136-137]; adh-Dhahabie, ‘Tadhkirah al-Hoeffaadh’ [3/1496]; Ibn Hajr al-Asqalaanie, ‘ad-Durar al-Kaaminah fie Ayaan al-Mi’ah ath-Thaaminah’ [1/154].
7. Verwijzing naar: ‘Majmoe al-Fataawa’ [18/76-121]
8. Verwijzing naar: ‘Al-Uqud ad-Durriyyah’ [p. 3] en ‘al-Kawaakib ad-
Durriyyah’ [p. 52].
9. Ibn Hajr, ‘ad-Durar al-Kaaminah’ [in het gedeelte, biografie van Ibn
Taymiyyah]
10. Ibid.
11. Uit Ibn Hajr’s bevestiging van ‘Radd al-Waafir’ vermeld aan het einde van
het boek.
12. Ibn Kethier, ‘al-Bidaayah wan Nihaayah’ [14/118-119]
13. Bahjatul Baitaar, ‘Hayaat Shaykh al-Islaam ibn Taymiyyah’ [p. 21].
14. Saalih al-Faawzaan, ‘Min Mashahier al-Moejaddidayn’ [p. 26].
15. Al-Bazzaar, ‘al-A’laam al-Aliyyah’ [p. 52].
16. Alie al-Qaarie, ‘Mirqaat al-Mafaatieh’ [8/251-252] zoals staat vermeld in,
‘Shoeboehaat Ahl al-Fitna’ van Abdoer-Rahmaan Dimashqiyyah.
17. Ibn Rajab, ‘adh-Dhail ‘alaa Tabaqaat al-Hanaabilaa’ [2/387-392].
18. As-Soeyoetie, ‘Tabaqaat al-Hoeffaadh’ [p. 516 num. 1144] en ‘al-Ashbaah
wa al-Nadhaa’ir’ [3/683].
19. ‘Al-A’laam al-Aliyyah’ [p. 82-83]
20. ‘Al-Bidaayah wa An-Nihaayah’ [14/138].
21. Geen van beide lijsten zijn compleet, het aantal werken is veel groter. In het Nederlands zijn er maar weinig tot geen van de werken van Ibn Taymiyyah te krijgen. Laten we hopen dat dat in de nabije toekomst zal veranderen.

Iemaam al-Berbehaarie

2007-08-09T19:24:00.003+02:00

Iemaam Aboe Mohammed al-Hasan ibn Alie ibn Chalaf al-Berbehaarie rahiemehoellaah:

Zijn Naam, Koenyah en Afkomst:

Hij is de Iemaam, het voorbeeld, de Moedjaahid, de Shaych van de Hanbalie geleerden en de grootste van hen in zijn tijd: Aboe Mohammed al-Hasan ibn Alie ibn Chalaf al-Berbehaarie een toeschrijving naar Berbehaar wat medicijnen waren die geimporteerd werden vanuit India.[1]

Zijn Geboorteplaats en Opgroeien:

De beschikbare informatie vermeld niets over zijn geboorte en prille leven maar het blijkt dat hij geboren en opgeroeid is in Bagdad. dit blijkt duidelijk uit zijn bekendheid onder een groot publiek, niet te vergeten zijn geleerde. Verder zat al-Berbehaarie met een groep van metgezellen van de Iemaam van Ahloes-Soennah wal-Djamaa’ah Ahmed ibn Hanbal (Rahiemehoellaah). Hij studeerde onder hen en de meeste van hen kwamen uit Bagdad zoals zal worden verklaard. Dit bewijst dat hij opgroeide in een omgeving van kennis en aanhankelijkheid aan de Soennah. Dit had klaarblijkelijk een grote invloed op zijn persoonlijkheid.

Zijn Leraren en waar hij heeft gestudeerd:

Al-Berbehaarie was uitmuntend in het zoeken naar kennis en verbruikte vele inspanningen om het te verkrijgen. Hij deed zijn kennis op van een groep van de senior studenten van Iemaam Ahmed ibn Hanbal, behalve dat jammer genoeg de informatie die tot ons beschikbaar is slechts twee van hen zijn:

1. Ahmed ibn Mohammed ibn oel-Hadjaadj ibn Abdoel-Aziez, Aboe Bakr al-Marwazie. De voorbeeldige Iemaam, geleerde en Moehaddith, een student van Imaam Ahmed. Hij stierf op de zesde van Djoemaadal-Oelaa in het jaar 275na de Profetische Hiedjrah. [2]

2. Sahl ibn Abdullaah ibn Yoenoes at-Tusterie, Aboe Mohammed. De Iemaam, aanbidder en een die erom bekend stond om zijn ascetisme in deze wereld. Vele wijze woorden zijn overgeleverd van hem en vele opmerkelijke gebeurtenissen en wonderen. Hij stierf in Moeharram in het jaar 283 na de Profetische Hiedjrah, op de leeftijd van ongeveer 80 jaar.[3]

Zijn wetenschappelijk niveau en de Aanprijzing van een aantal geleerden over Hem.

Imaam al-Berbehaarie, Rahiemehoellaah, was een formidabele en imposante Iemaam, die de waarheid sprak en uitnodigde naar de Soennah en het volgen van de overleveringen. Hij had eveneens faam en (verkreeg) het respect van de heerser. Bij zijn bijeenkomsten werden er verschillende kringen voor het studeren van hadieth, de overleveringen en fiqh gehouden. Deze werden bijgewoond door vele van de geleerden van hadieth en fiqh.[4]

Aboe `Abdoellaah al-Faqieh Rahiemehoellaah heeft gezegd: Als je een persoon uit Bagdad ziet die houdt van Aboel-Hasan ibn Bashshaar en Aboe Mohammed al-Berbehaarie weet dan dat hij een persoon van de Soennah is. [5]

Zijn hoge status wordt getoond door wat zijn student Ibn Battah[6], Rahiemehoellaah, heeft gezegd:

Ik hoorde hem bedoelde daarmee al-Berbehaarie, zeggen toen de mensen belet werden van het maken van Hadj: O mensen! Als iemand hulp nodig heeft tot het niveau van honderduizend Dienaars en honderduizend Dienaars en honderduizend Dienaars vijf keer dan zal ik hem te hulp schieten.

Ibn Battah zei: Als hij het had gewild dan zouden de mensen het aan hem gegeven hebben.

Betreffende het lof dat de geleerde over hem uitgesproken hebben dan is daarvan een groot gedeelte gerapporteerd.

Ibn Abie Ya’laa heeft gezegd: ....Shaych van de gemeenschap in zijn tijd en de belangrijkste van hen in het bekritiseren van de mensen van innovatie en in het bestrijden van hen met zijn handen en tong, en hij had faam bij de heerser en vooraanstaandheid onder de mensen van kennis en hij was een van de wijze geleerden, een grote en preciese memoriseerder van de tekst en de betrouwbare gelovigen.

Adh-Dhahabie Rahiemehoellaah zegt in al-Ibar: [I]....de voorbeeldige geleerde, Shaych van de Hanbalies in Irak, in toespraak, handeling en het vastklampen naar wat toegestaan is. Hij was zeer beroemd en men had veel respect voor hem...... [/i]

Ibnoel-Djowzie Rahiemehoellaah heeft gezegd: ....hij vergaarde kennis en onthouding op deze wereld (zuhd)... en was sterk tegen de mensen van innovatie.

Ibn Kethier Rahiemehoellaah heeft gezegd: De asceet, man van de kennis, de Hanbalie geleerde, de vermaner.... en hij was streng (hard) tegen de mensen van innovatie en zondes. Hij had een grote reputatie en werd gerespecteerd door zowel de elite als de gewone mensen.

Zijn Devotie en Ascetisme (Zoehd):

Imaam al-Berbehaarie, Rahiemehoellaah, was bekend om zijn devotie en ascetisme. Dit wordt getoond door wat Aboel-Hasan ibn Bashshaar Rahiemehoellaah vermelde: al-Berbehaarie vermijde zeventigduizend dirhams welke hij erfde van zijn vader.

Ibn Abie Ya’laa Rahiemehoellaah heeft gezegd: al-Berbehaarie spande zich sterk in en bleef standvastig op de religie voor vele malen.

Zijn Standpunt tegenover Ahloel-Bid’ah:

Imaam al-Berbehaarie, Rahiemehoellaah, was zeer hard tegenover Ahloel-Bid’ah en begeerten, hij bestrijdde hen met zijn tong en handen, contineu in overeenstemming met de manieren van Ahloes-Soennah wal Djamaa’ah betreffende het behandelen van Ahloel-Bid’ah en begeerten. Hij zette zich in voor het feit dat deze religie puur zou blijven, vrij van al hetgeen de mensen van Bid’ah en begeerten eraan toevoegen, hetzij het geloof van de Djahmiyyah, de Motazilah, de Ash’aries, de Soefies of de Shie’ah en Raafidah

Hij maakt de methoden duidelijk die door de mensen van Bid’’ah gebruikt worden om hun innovaties te verspreiden en hij waarschuwt ons voor het vallen in hun manieren en methodes. Hij heeft voor ons duidelijke en heldere hoofdpunten klaargezet waarin hij de mensen van Ahloel-Bid’ah beschrijft. Het is alsof je rechtstreeks naar hen kijkt. Samenvattend was zijn positie met betrekking tot de mensen van Ahloel-Bid’ah duidelijk een positie van verzet en hardheid wegens zijn bezorgdheid en liefde voor de Soennah en wegens de inspanningen van elke afwijkende vernieuwer om het aan te vallen. Zijn positie is met recht gezien een goed voorbeeld voor de positie van de Iemaams van Ahloes-Soennah met betrekking tot de mensen van innovatie, afwijking en misleiding.

Zijn Studenten:

Een groot aantal studenten heeft van deze Imaam geleerd en hebben baat gehad van hem aangezien hij een voorbeeld was in zowel woord als daad, een aantal van deze studenten zijn:

De voorbeeldige Iemaam en geleerde, Aboe `Abdoellaah ibn `Oebaydoellaah ibn Mohammed al-`Oekbarie, beter bekend als Ibn Battah die stierf in Moeharram in het jaar 387 na de Profetische Hiedjrah.[7]

De voorbeeldige Iemaam, bekend door zijn wijze woorden, Mohammed ibn Ahmed ibn Ismaiel al-Baghdaadie, Aboel-Hoesain ibn Sam’oen, de waarschuwer, beroemd om zijn daden en gesteldheid. Hij stierf in het midden van Dhil-Qadah in het jaar 387 na de Profetische Hiedjrah.[8]

Ahmed ibn Kaamil ibn Chalaf ibn Shajarah, Aboe Bakr. Hij is de overleveraar van het boek van de auteur.

Mohammed ibn Mohammed ibn `Othmaan, Aboe Bakr. Over wie al-Chatieb (al-Baghdaadie) gezegd heeft: Het heeft mij bereikt dat hij het leven beleidde van een ascreet en op het goede was behalve dat hij sommige dingen heeft overgeleverd die zwak waren en zonder basis.

Een aantal van zijn Uitspraken:

Aboe `Abdoellaah ibn Battah heeft gezegd: Ik hoorde Aboe Mohammed al-Berbehaarie zeggen, "het zitten om iemand oprecht te adviseren opent de deuren van weldaad en het zitten om te debatteren sluit de deuren van weldaad.

Hij, Rahiemehoellaah, heeft gezegd: de mensen zijn in een bestendige waanvoorstelling.

Van zijn pozie is:

een ieder die zichzelf tevreden stelt met wat hem voldoende is begint rijkelijk en vervolgt in het volgen van het rechte weg: Hoe mooi is een attribuut die Allaah heeft geschapen die voldoening krijgt met wat hem voldoende is - Hoeveel een bescheiden persoon hoog verheven heeft de ziel van het jeugd voelt zich vernauwd als hij slecht is maar als hij geduldig vertrouwend op Zijn Heer is dan zal hij inderdaad verlichting en genoegzaamheid verkrijgen.

Zijn beproevingen en zijn overlijden:

Iemaam al-Berbehaarie, Rahiemehoellaah, was beroemd en had een positie van grote eerbied bij de gewone man en de elite en had eveneens een status in de ogen van de heerser. Echter zijn vijanden van de mensen van Ahloel-Bid’ah hielden niet op met hun inspanningen om de heerser tegen hem op te hitsen en het veroorzaken van woede in zijn hart tegen hem, tot het punt dat in het jaar 321 na de Profetische Hiedjrah, de Chaliefah al-Qaahir zijn minister ibn Muqlah de bevel gaf om al-Berbehaarie en zijn studenten te arresteren. Al-Berbehaarie verborg zich, echter werd er een groep van zijn belangrijke studenten gevangen genomen en overgebracht naar Basrah. Allaah, de Allerhoogste, bestrafte ibn Moqlah voor deze daad door het veroorzaken dat al-Qaahir Billaah boos op hem werd, waarna ibn Moqlah vluchtte en werd verwijderd van zijn functie en zijn huis werd in brand gestoken. Vervolgens werd al-Qaahir Billaah zelf gevangen gezet op de zesde van Djoemaadal-Aakhirah, 322 na de Profetische Hiedjrah. Hij werd ontdaan van zijn functie en blind in beide ogen. Waarna Allaah, de Allerhoogste, al-Barbahaarie verleende om terug te keren naar zijn plaats van eer. Toen Aboe Abdoellaah ibn Arafah, beter bekend als Niftawayh, stierf, werd zijn begrafenis bijgewoond door vele prominente mensen en geleerden en de congregatie werd geleid door al-Berbehaarie dit gebeurde in Safar in het jaar 323 na de Profetische Hiedjrah. Het was eveneens in dat jaar dat al-Berbehaarie’s status groeide en zijn woorden een groter gewicht droegen en zijn studenten werden duidelijk en uitgespreid onder de mensen, zij waren afkeurenswaardig tegen de innoveerders. Het bereikte het punt dat eens toen al-Berbehaarie in het westen van de stad was, terwijl hij nieste, zodoende dat zijn studenten hem antwoordden (het waren er zoveel) en het geluid dat zij maakte werd gehoord door de Chaliefah in zijn appartement, hij vroeg naar wat er was gebeurd toen hij erover werd geïnformeerd werd hij bang.

De innoveerders hielden niet op met het proberen om het hart van de Chaliefah Ar-Raadie tegen al-Berbehaarie te keren tot het punt dat ar-Raadie het bevel aan Badr ul-Harasie, zijn hoofd van de politie, gaf om publiekelijk een rit te maken door Baghdad met de verklaring dat het niet toegestaan was voor twee studenten van al-Berbehaarie om elkaar te ontmoeten. Opnieuw verstopte hij zich, waar hij zich voordien vestigde in het westen van de stad nu hij in het geheim naar het oosten verhuisde. Hij stierf in deze staat in het jaar 329 NH.

Ibn Abie Yalaa Rahiemehoellaah heeft gezegd: Mohammed ibn al-Hasan al-Moqrie heeft aan mij overgeleverd: Mijn grootvader en mijn grootmoeder hebben aan mij verteld dat Aboe Mohammed al-Berbehaarie zich schuil hield bij de zus van Toezoen in het oosten van de stad in de steeg van het openbare badhuis. Hij verbleef daar ongeveer een maand toen zijn bloed ophield met stromen. Toen al-Berbehaarie rustig stierf in zijn schuilplaats, zei de zus van Toezoen tegen haar bediende: " Zoek iemand om hem te wassen." Derhalve kwam iemand om hem te wassen en de deur werd op slot gehouden zodat niemand erachter zou komen. Hij alleen stond voor het gebed voor hem maar toen de vrouw (de eigenaresse van het huis) keek, zag zij dat het vol was met mannen die in het wit en groen gekleed waren. Nadat hij klaar was met het (begrafenis) gebed zag zij niemand meer, zij riep haar bediende en vroeg hem: " Je hebt mij en mijn broer vernietigd!" waarna hij zei: " Heb jij niet gezien wat ik heb gezien" Ja, antwoordde zij. Hij zei: "Hier zijn de sleutels van de deur en het is nog steeds op slot," waarna zij zei: " Begraaf hem in mijn huis en als ik sterf , begraaf mij dan naast hem?."

Moge Allaah genadig zijn met Iemaam al-Berbehaarie en hem een grote beloning geven. Hij was een Iemaam met de waarheid, een voorbeeld, hij kende Allaah, en was een volger van de Soennah, en een ongeschonden zwaard tegen de mensen van Bid’ah en Ketterij.

Een aantal bronnen waar zijn biografie te vinden is:

Tabaqaatul-Hanaabilah (2/18-45), Ibn Abie Yalaa.

Al-Moentazam (14/14-15), Ibn ul-Djowzie.

Al-Kaamil fit-Taariech (8/378), Ibn ul-Athier.

Al-Ibar Fee Chabar man ghabar (2/33), adh-Dhahabie.

Siyar Alaamin-Noebalaa?(15/90-93), adh-Dhahabie.

Taariech oel-Islaam (blz. 258-260), adh-Dhahabie.

Al-Bidaayah wan-Nihaayah (11/213-214), Ibn Kathier.

Al-Waafie bil Wafayaat (12/146-147), as-Safadie.

Al-Manhadj oel-Ahmed (2/26-39), al-`Aliemie.

Al-Maqsad oel-Arshad (1/228-230), ibn Moeflih.

Manaaqib oel-Iemaam Ahmed (blz.512-513), Ibn oel-Djowzie.
--------------------------------------------------------------------------------

[1] Zie voor zijn afkomst: al-Ansaab van as-Samaanie (1/307) en al-lubaab van Ibn oel-Athier (1/133)

[2] Zijn biografie is te vinden in Taariech Bagdaad (4/423), Tabaqaat ul-Foeqhahaa van ash-Shieraazie (blz 170), Tabaqaat ul-Hanaabilah (1/56) en Siyar Alaamin-Nubalaa? (13/173).

[3] Zijn biografie is te vinden in al-?Ibr (1/407) en as-Siyar (13/330).

[4] Tabaqaat oel-Hanaabilah (2/64)

[5] Tabaqaat oel-Hanaabilah (2/58)

[6] De schrijver van al-Iebaanah Rahiemehoellaah.

[7] Zijn biografie is te vinden in al-Ibr (2/171) en as-Siyar (16/529)

[8] Zijn biografie kun je vinden in al-Ibr (2/172) en as-Siyar (16/505)

Bron: Sharh As-Soennah

Iemaam an-Nawawie

2007-08-09T19:19:00.001+02:00

Biografie van al-Imaam an-Nawawie rahiemehoellaah:

Hij is al-Imaam al-‘Allaamah Shaykhoel-Islaam al-Faqieh az-Zaahid al-Haafidh Moehyied-Dien Aboe Zakariyyaa Yahyaa ibn Sharaf ibn Moeraa ibn Hasan ibn Hoesayn ibn Mohammad ibn Djoemoe'ah ibn Hizaam an-Nawawie of an-Nawaawie.

Hij werd geboren in de maand Moeharram van het jaar 631, en memoriseerde de Qor-aan voordat hij de puberteit had bereikt. Hij werd geboren in Nawa, een dorp in de omgeving van Hawaraan in Syrië en hieraan wordt hij toegekend (d.w.z. an-Nawawie: uit Nawa). Hier leerde hij de Qor-aan, daarna vertrok hij naar Damascus en verbleef in al-Madrasah ar-Rawaahiyyah school.

Hij studeerde de fiqh (2) en zijn fundamenten, de hadieth(3) en zijn wetenschappen, nahw(4), sarf(5), tawhied (6) en de redeneerkunde, verrichtte de haddj (7) met zijn vader en verbleef voor anderhalve maand in het verlichte Medienah. Hij werd de Imaam van de Shaafi'ie wetschool in zijn tijd en de herziener, rectificeerder, reficeerder en rangschikker hiervan, totdat zijn naam in de horizonnen weerklonk en zijn rang en positie in de wereld steeg. Hij bezit over bekende, gezegende en profijtelijke schrijfwerken.

Hij zei over zichzelf: "Eén van mijn grootvaders zei dat zijn oorsprong teruggaat naar Hizaam, de vader van Hakiem ibn Hizaam, de Metgezel - moge Allah tevreden met hem zijn."

Toen hij de leeftijd van 19 had bereikt, bracht zijn vader hem naar Damascus, waarop hij in al-Madrasah ar-Rawaahiyyah school woonde - zoals vooraf is gegaan - en gedurende twee jaar kende hij geen ogenblik rust en leefde hij van het rantsoen van de school.

In deze periode memoriseerde hij "at-Tanbieh" en een kwart van "al-Moehaddhab", en dat was in het jaar 650 H., en corrigeerde en becommentarieerde hij aan de handen van zijn leraar Kamaaloed-Dien Is-haaq ibn Ahmad al-Maghribie. Hij vergezelde hem, waarop zijn leraar van hem onder de indruk raakte, van hem begon te houden en ervoor zorgde dat hij hem het meest bezocht en het meeste profijt van hem had. An-Nawawie hield zich gedurende 20 jaar intensief bezig met de wetenschappen, totdat hij zijn collega's overtrof, alle studenten voorbij streefde en de uitmuntendheid in de kennis en de handelingen verwierf. Daarna richtte hij zich in het jaar 660 H. tot het schrijven, totdat hij overleed.

Hij volgde elke dag 12 lessen becommentariërend en corrigerend aan de handen van de geleerden: twee lessen in "al-Wasiet", een les in "al-Moehaddhab", een les in het verenigen van de Sahiehayn (Sahieh al-Boekhaarie en Sahieh Moeslim), een les in Sahieh Moeslim, een les in "al-Lam'", een les in de redeneerkunde, een les in de morfologie en een les in oesoel al-fiqh(8).

Eens kwam het in hem op om zich bezig te gaan houden met de geneeskunde, waarop hij "al-Qaanoen" van Ibn Siena kocht en vastberaden was om zich hier mee bezig te houden. Hij zei: "Mijn hart werd duister en dagenlang was ik niet in staat om me ergens mee bezig te houden. Dus dacht ik na over deze zaak en wat de oorzaak hier van was, waarop Allah mij inspireerde dat het vanwege mijn bezigheden in de geneeskunde was. Daarop verkocht ik het boek "al-Qaanoen", waarna mijn hart werd verlicht."

Er is niets mis met geneeskunde, maar Allah had hem voor een andere nobele wetenschap bewaard, en dat is de wetenschap van de hadieth en andere.

Hij studeerde: Sahieh Moeslim bij ar-Ridaa ibn al-Boerhaan, en studeerde Sahieh al-Boekhaarie, Moesnad Ahmad, de Soenan van Aboe Daawoed, an-Nasaa-ie en Ibn Maadjah, Djaami' at-Tirmidhie, Moesnad ash-Shaafi'ie, Soenan ad-Daaraqoetnie, Sharh as-Soennah en vele andere boeken bij een groep geleerden van zijn tijd.

Tot zijn leraren behoren: Ibn ‘Abdied-Daayim, az-Zayn Khaalid, Shaykh ash-Shoeyoekh Sharafoed-Dien ‘Abdoel-‘Aziez, al-Qaadie ‘Imaadoed-Dien ibn al-Harastaanie, Ibn Abiel-Yoesr, Yahya as-Sayrafie, as-Sadr al-Bakrie, ash-Shaykh Shamsoed-Dien Ibn Abie ‘Oemar en vele anderen. Hij studeerde de hadieth wetenschap bij een groep Hoeffaadh(9); hij bestudeerde het boek "al-Kamaal" van ‘Abdoel-Ghanie bij Aboel-Baqaa Khaalid an-Naabloesie, en Sharh Sahieh Moeslim en bijna heel Sahieh al-Boekhaarie bij al-Moeraadie. Al-fiqh nam hij van al-Qaadie Aboe ‘Alie al-Fat-h at-Tafliesie, en hij raakte hierin bedreven aan de handen van al-Imaam Kamaaloed-Dien Ishaaq al-Maghribie, al-Imaam Shamsoed-Dien ‘Abdoer-Rahmaan ibn Noeh en ‘Izzoed-Dien ‘Oemar ibn As'ad al-Arbalie.

En tot zijn leerlingen behoren: al-Qaadie Sadroed-Dien Soelaymaan Khatieb Daarya, ash-Shaykh Shihaaboed-Dien ibn Dja'waan, ash-Shaykh ‘Alaa-oed-Dien ibn al-‘Attaar, Amienoed-Dien Saalim, al-Qaadie Shihaaboed-Dien al-Arbadie, ibn al-‘Attaar, al-Mizzie, ibn Abiel-Fat-h en anderen.

Zijn karakter: al-Imaam al-Asnawie zegt: "Hij - moge Allah hem genadig zijn - bezat over een groot ascetisme, goede daden, en geduld met de hardheid van het leven en weigerde te eten van de vruchten van Damascus, vanwege de twijfels en onzekerheid over de betrouwbaarheid hiervan. Hij leefde van datgene wat afkomstig was van zijn dorp, van zijn ouders; hij at slechts eenmaal per dag in de avond en dronk eenmaal in de ochtend, dronk geen water met ijs, zoals de mensen in Syrië gewend zijn en was niet getrouwd. Hij bleef vaak op in de nacht, zich bezig houdend met aanbidding en het schrijven. Hij gebood het goede en verbood het slechte, zowel de koningen als degenen die onder hen zijn (het gewone volk). Hij begon met schrijven in het jaar 660 H."

Al-Marrakshie zei: "Ik zag ash-Shaykh an-Nawawie in Nawa toen hij nog een jongen van tien jaar oud was. De andere jongens van zijn leeftijd dwongen hem om met hen te spelen, maar de Shaykh wilde dat niet en hield zich bezig met zijn studie. Wanneer zijn collega's hem erop aandrongen om zich bij hen in hun spelletjes te voegen, begon hij te huilen. Vanaf dat moment begon ik zielsveel van hem te houden."

Hij bezat over een kalmte en ernst, zowel tijdens het onderzoek met de geleerden als in andere tijden. Hij bleef in deze toestand, totdat hij zijn dorp bezocht, en hij bezocht al-Qoeds (Jeruzalem) - moge Allah het laten wederkeren als een land van Islaam - en ook al-Khaliel (Hebron). Daarna keerde hij terug naar Nawa, werd hier ziek bij zijn ouders en overleed in de nacht van woensdag, 14 Radjab 676 H. Hier werd hij begraven - moge Allah tevreden met hem zijn en hem tevreden stellen.

Zijn schrijfwerken: Allah - Verheven is Hij - heeft de Moslims voordeel gegeven met zijn schrijfwerken, welke zich over de hele wereld verspreidden, vanwege de schatten aan kennis die ze bezitten. De belangrijkste daarvan zijn:

A) Al-Arba'oen an-Nawawiyyah
B) Riyaad as-Saalihien
C) Al-Minhaadj li Sharh Sahieh Moeslim ibn al-Haddjaadj
D) Sharh al-Djaami' as-Sahieh lil-Boekhaarie
E) Al-Irshaad fie ‘Oeloem al-Hadieth
F) Boestaan al-‘Aarifien
G) At-Tahrier fie Sharh at-Tanbieh
H) Tahdhieb al-Asmaa wal-Loeghaat
I) Al-Adhkaar
J) Al-Madjmoe' fie Sharh al-Moehaddhab en vele andere boeken.

Zijn dood - moge Allah hem genadig zijn: Hij overleed in Nawa bij zijn familie in het laatste derde deel van de nacht, op 14 Radjab 676 H. en hij werd hier de volgende dag begraven. Toen hij stierf, beefden Damascus en de omringende gebieden door het huilen, en de Moslims hadden een groot verdriet om hem.

Al-Qoetb al-Yoenaynie zegt: "Toen het nieuws van zijn dood Damascus bereikte, vertrokken Qaadiel-Qoedaat ‘Izzoed-Dien Mohammad ibn ad-Daa-i' en groep van zijn metgezellen naar Nawa om bij zijn graf het gebed te verrichten. An-Nawawie wilde graag dat hij in het land van Palestina zou sterven, en Allah - Verheven is Hij - heeft dat voor hem waargemaakt."

Moge Allah al-Imaam an-Nawawie genadig zijn, hem namens de Moslims met het goede belonen en zijn boeken en datgene wat hij met zijn rechterhand geschreven heeft op de weegschaal van zijn goede daden plaatsen, zodat deze zwaarder en zwaarder wordt. Aamien...

Bron: Sharh Riyaad as-Saalihien (Uitleg Tuinen der Oprechten) van al-Imaam al-‘Oethaymien.
________________________________________

(1) Voetnoot van de vertaler: H.: Hidjriyyah, d.w.z. na de hidjrah, de emigratie van de Profeet Mohammad - sallallahoe ‘alayhi wa sallam - van Mekkah naar Medienah en tevens het begin van de Islamitische jaartelling.

(2) Voetnoot van de vertaler: Fiqh: Islamitische wetleer.

(3) Voetnoot van de vertaler: Hadieth: Overlevering van een uitspraak, handeling of goedkeuring van de Profeet Mohammad - sallallahoe ‘alayhi wa sallam.

(4) Voetnoot van de vertaler: Nahw: Grammatica.

(5) Voetnoot van de vertaler: Sarf: Morfologie.

(6) Voetnoot van de vertaler: Tawhied: De Eenheid van Allah in Zijn Heerschappij (ar-Roeboebiyyah), recht op aanbidding (al-Oeloehiyyah) en Zijn Namen en Eigenschappen (al-Asmaa was-Sifaat).

(7) Voetnoot van de vertaler: Haddj: Bedevaart naar Mekkah, en tevens de vijfde pilaar van de Islaam.

(8) Voetnoot van de vertaler: Oesoel al-fiqh: De fundamenten van de fiqh wetenschap.

(9) Voetnoot van de vertaler: Hoeffaadh: de meervoudsvorm van Haafidh: geleerde die honderdduizend overleveringen van buiten kent, zowel de tekst hiervan als de keten van overleveraars.

Iemaam al-Awzaa’ie

2007-08-09T19:06:00.001+02:00

Iemaam Abdoer-Rahmaan ibn Amr al-Awzaa’ie rahiemehoellaah.

Naam en afkomst:

Hij was Shaychoel-Islaam, Aboe ‘Amr, ‘Abdur-Rahmaan ibn ‘Amr ibn Mohammad ad-Dimashqie, al-Haafiz, al-Awzaa’ie, geboren in het jaar 88NH. Hij stamt af van de gevangenen uit Sind.

Al-Walied ibn Mayzad heeft gezegd: “Al-Awzaa’ie werd geboren in Ba’labakk en groeide op in al-Kark, een dorp in de buurt van al-Buqaa’, vervolgens nam zijn moeder hem mee naar Beiroet. Ik hoorde hem zeggen: “Houd je vast aan de overleveringen van degenen die jullie voorgingen, zelfs als de mensen je afwijzen, en pas op voor de meningen van mensen ook al maken zij hun woorden aanlokkelijk, omdat de aangelegenheid pas duidelijk wordt als je op een rechte weg zit.”

Zijn jeugd en opvoeding:

Al-Walied ibn Mayzad heeft gezegd: “Hij is geboren in Ba’labakk en groeide op als een wees in het appartement van zijn moeder. Maar zelfs koningen zouden hun kinderen niet kunnen leiden naar het hoge niveau van zijn goede gedrag. Ik heb geen enkel nobel woord van hem gehoord behalve dat degene die het hoorde het op wilde schrijven. Noch heb ik hem ooit hardop horen lachen. Wanneer hij over het Hiernamaals sprak, dan zei ik tegen mezelf: “Kan het zijn dat iemands hart tijdens deze vergadering niet aan het huilen is?”

Al Fasawie (heeft gezegd): “Ik hoorde al-‘Abbaas ibn al-Walied ibn Mazyad overleveren van hun Shaychs, die hebben gezegd: “Al-Awzaa’ie heeft gezegd: “Mijn vader stierf toen ik klein was. Ik ging eens naar buiten om met wat jongens te spelen. Vervolgens kwam er een man naar ons toe en noemde een nobele oude man van de Arabieren, de kinderen renden weg toen zij hem zagen, maar ik bleef staan.” Vervolgens vroeg hij: “Wiens zoon ben jij?” Ik vertelde het hem, waarop hij zei: “O zoon van mijn broer, moge Allaah genade hebben met jouw vader.” Vervolgens nam hij mij naar zijn huis, waar ik met hem woonde totdat ik de puberteit bereikte. Hij wilde mij toen laten inschrijven in het officiële register, en het stond geschreven dat wij naar al-Yamaamah zouden gaan. Toen we daar aankwamen gingen we naar de Moskee en verlieten haar weer na enige tijd, één van onze metgezellen kwam naar ons toe en zei tegen mij: “Ik zag dat Yehya ibn Abie Kethier erg tevreden over jou was en hij heeft gezegd: “Ik heb niemand van deze groep gezien die beter is geleid dan deze jeugdige.” Hij (Al-Awzaa’ie) zei: “Dus ik zat (en bleef) bij hem en schreef ongeveer veertien of dertien boeken van hem, maar ze zijn allemaal door vuur vernietigd.”

Degenen die waar hij kennis van heeft genomen:

Hij overleverde van:

- Ataa’ ibn Abie Rabaah,

- Al-Qaasim ibn Mukhaymarah,

- Shadaad Aboe ‘Amaar,

- Rabie’ah ibn Yazied,

- Az-Zoehrie,

- Muhammad ibn Ibraahiem at-Taymie,

- Yehya ibn Abie Kethier en een groot aantal andere mensen.

- Hij heeft Muhammad ibn Seereen gezien toen hij ziek was en
het wordt gezegd dat hij hem heeft horen spreken.[1]

Ayyoeb ibn Suwayd heeft gezegd: “Al-Awzaa’ie ging met een gezelschap mee naar al-Yamaamah (in zijn jeugd) en Yehya ibn Abie Kethier zei tegen hem: “Haast je naar Basra en ga naar al-Hasan en Ibn Seereen.” Hij zei: “Dus ik ging en (toen ik aankwam) was al-Hasan al gestorven, ik ging bij Ibn Seereen op bezoek en hij was ziek.”

Van Ayyoeb ibn Suwayd is overgeleverd: “Al-Awzaa’ie ging mee met een groep die naar al-Yamaamah was gestuurd en zij kwamen naar onze moskee. Hij ging bidden en Yehya ibn Abie Kethier zat dicht bij hem in de buurt. Hij zag hem bidden en hij was erg tevreden. Vervolgens ging hij bij hem zitten en vroeg hem waar hij vandaan kwam enzovoort. Waarna Al-Awzaa’ie de groep verliet en een lange tijd bij hem bleef om overleveringen van hem op te schrijven. Op een gegeven moment zei hij tegen hem: “Het is passend als je nu naar Basra haast om misschien al-Hasan en Ibn Seereen nog te ontmoeten zodat je nog van hen kan leren.” En zo vertrok hij naar hen. Hij kwam erachter dat al-Hasan al gestorven was maar Ibn Seereen nog leefde. Al-Awzaa’ie heeft ons laten weten dat hij bij hem op bezoek ging en dat Ibn Seereen ziek was, hij bleef een aantal dagen voor zijn dood, maar hij heeft hem niet horen spreken.[2] Hij zei: “Hij leed aan een maagziekte.”

Degenen die van hem overgeleverd hebben zijn:

- Shoe’bah,

- Ibn al-Moebaarak,

- Al-Walied ibn Moslim,

- Al-Hiql ibn Ziyaad,

- Yehya ibn Hamzah,

- Yehya al-Qattaan,

- Aboe ‘Aasim,

- Aboel-Mughierah Muhammad ibn Yoesef al-Firyaabie

- en vele anderen.

Lofprijzingen van de Geleerden:

Aboe Zur’ah ad-Dimashqie heeft gezegd: “Zijn beroep was het schrijven en samenstellen van brieven en zijn brieven lieten altijd een indruk achter.” Ik zeg: dit is een aanvulling op (zijn vaardigheden naast) zijn kennis van Fiqh.”

Al-Hiql heeft gezegd: “Al-Awzaa’ie gaf antwoord op zeventigduizend vragen.” Ismaa’iel ibn ‘Ayyaash heeft gezegd: “Ik hoorde hen in het jaar 140NH zeggen: “Al-Awzaa’ie is vandaag de dag de geleerde van de Oemaah.” ”

Al-Kuraybie heeft gezegd: “Al-Awzaa’ie was de meest voortreffelijke van de mensen van zijn tijd.” Ik zeg: en hij was geschikt voor het Khaliefaat. Aboe Ishaaq al-Fazaarie heeft gezegd: “Als ik iemand had moeten kiezen om leiding te geven aan deze Oemaah, dan had ik Al-Awzaa’ie gekozen.”

Bishr ibn al-Mundhir heeft gezegd: “Ik zag Al-Awzaa’ie en het was alsof hij blind was geworden uit nederigheid. Al-Walied zei altijd: “Ik heb niemand gezien die meer zijn best deed in de aanbidding dan hij.” Aboe Mus-hir heeft gezegd: Al-Awzaa’ie bleef ‘s nachts wakker om te bidden, de Qor`aan te reciteren en te huilen.”

Al-Haakiem heeft gezegd: “Al-Awzaa’ie was de Imaam van zijn tijd in het algemeen, en de Imaam van de mensen van Shaam in het bijzonder.”

Sadaqa ibn ‘Abdullaah heeft gezegd: “Ik heb nooit iemand gezien die wijzer, completer, en beter was in het dragen van hetgeen hij bezat dan Al-Awzaa’ie.”

Zijn karakter en vroomheid:

Moesaa ibn A’yan heeft gezegd: Al-Awzaa’ie heeft gezegd: “Voorheen lachten we en maakten we grappen, maar toen de tijd kwam dat mensen ons gingen volgen, vreesde ik dat het niet eens goed was voor ons om te glimlachen.”

Al-Walied ibn Moslim heeft gezegd: “Ik zag dat Al-Awzaa’ie op de plek bleef waar hij bad (ochtend gebed), en Allaah bleef gedenken totdat de zon opkwam, waarop hij ons liet weten dat dit de manier van de Selef was, en dat wanneer de zon opkwam zij op stonden en Allaah gedachten en kennis zochten over Zijn religie.”

Aboe Mus-hir heeft gezegd: “Niemand heeft Al-Awzaa’ie zien huilen, noch lachen waarbij zijn kiezen zichtbaar begonnen te worden, maar hij glimlachte soms wel. Hij bleef ‘s nachts wakker om te bidden, de Qor`aan te reciteren en om te huilen. Eén van mijn broeders van de mensen van Beiroet liet mij weten dat zijn moeder ooit eens het huis van Al-Awzaa’ie binnen gegaan was en vervolgens de plek zocht waar hij had gebeden, toen ze deze vond, bemerkte ze dat de plek nat was van de tranen die ‘s nacht gevloeid waren.”

Zijn niveau en kennis:

Ash-Shaadhakoenie (heeft gezegd): “Ik hoorde (Soefyaan) Ibn ‘Uyainah zeggen: “Al-Awzaa’ie en (Soefyaan) ath-Thawrie waren in Minaa, vervolgens zei Al-Awzaa’ie tegen ath-Thawrie: “Waarom hef je je handen niet op wanneer je jezelf laat zakken voor de Rukoe’ en wanneer je weer overeind komt?” Dus hij zei: “Yazeed ibn Abie Ziyaad levert ons over …”[3] Vervolgens zei Al-Awzaa’ie: “Az-Zoehrie levert voor jou over, van Saalim, van zijn vader, dat de Profeet (Sal Allaahoe aleihie wa Sallaam) heeft gezegd: ... [4], en nu wil jij mij tegenspreken met Yazeed, een man die zwak is in Hadieth en zijn overleveringen tegenstrijdig zijn aan de Soennah?” Waarop het gezicht van Soefyaan (ath-Thawrie) rood werd, en daarom zei Al-Awzaa’ie: “Het lijkt alsof je het niet leuk vindt wat ik heb gezegd?” Hij zei: “Ja, dat klopt.” Waarop Al-Awzaa’ie zei: “Laten we dan naar de Standplaats (van Ibraahiem) gaan om een oordeel te vragen en te zien wie er op de waarheid zit.” Hij (Ibn ‘Uyainah) zei: “Vervolgens moest Soefyaan glimlachen toen hij zag dat hij opgewonden was.”

Van Nu’aym ibn Hammaad is overgeleverd dat, Ibn al-Moebaarak heeft gezegd: “Als men tegen mij zou zeggen: “Kies iemand om leiding te geven over de Oemmah,” dan zou ik Soefyaan ath-Thawrie en Al-Awzaa’ie kiezen. En als men zou zeggen: “Kies ??n van hen,” dan zou ik voor Al-Awzaa’ie kiezen omdat hij de mildste van de twee was.”

‘Abdur-Rahmaan ibn Mahdie heeft gezegd: “D? mensen van hun tijd waren vier: Hammaad ibn Zayd in Basra, (Soefyaan) ath-Thawrie in Koefa, Maalik in de Hiedjaaz en Al-Awzaa’ie in Shaam.”

Ar-Rabee’ al-Muraadie (heeft gezegd): “Ik hoorde ash-Shaafi’ie zeggen: “Ik heb nog nooit iemand gezien wiens Fiqh n?g meer overeenkomt met zijn Ahadieth dan Al-Awzaa’ie.”

‘Uqbah ibn ‘Alaqmah al-Bayroetie (heeft gezegd): “Ze probeerden Al-Awzaa’ie over te halen om rechter te worden, maar hij weigerde en hij was het niet met hen eens, daarop verlieten zij hem.”

Al-Walied ibn Moeslim heeft gezegd: “Voorheen had ik weinig interesse in het horen van overleveringen van Al-Awzaa’ie, totdat ik Allaah’s Boodschapper (Sal Allaahoe aleihie wa Sallaam) in een droom zag, en naast hem zat Al-Awzaa’ie. Waarop ik vroeg: “O Boodschapper van Allaah (Sal Allaahoe aleihie wa Sallaam)! Van wie zal ik kennis nemen?” Waarop hij zei: “Van deze man…” en hij wees naar Al-Awzaa’ie.”

Zijn dood:

Aan het einde van zijn leven vestigde hij zich in Beiroet waar hij de grenzen van de Islaam bewaakte, dit is ook de plaats waar hij gestorven is.

‘Uqbah ibn ‘Alqamah al-Bayrootie heeft gezegd: Al-Awzaa’ie ging een badkamer in zijn huis binnen, en zijn vrouw zette er een kacheltje met brandende kolen neer om hem warm te houden. Ze deed de deur op slot, maar was ergens mee bezig en helemaal in gedachten verzonken. De kolen brandden zo hard dat hij ervan stierf.” ‘Uqbah heeft gezegd: “Dus we vonden hem met zijn armen richting de Qiblah gestrekt (Rahiemoe Allaah).”

Aboe Mus-hir heeft gezegd: “Ze had de deur per ongeluk op slot gezet, waarop hij is gestorven. Vervolgens beval Sa’ied ibn ‘Abdoel-‘Aziez haar daarvoor een slaaf vrij te maken, en hij stierf zonder hetgeen achter te laten wat voor hem toegestaan was om te schrijven.” Ik zeg: Al-Mansoor had veel respect voor Al-Awzaa’ie, luisterde aandachtig wanneer hij hem waarschuwde en hij eerde hem. Hij stierf op de tweede van de maand Safer in het jaar 157NH (Rahiemoe Allaah).

Muhammad ibn ‘Ubayd at-Tanaafisie heeft gezegd: “Ik was met Soefyaan ath-Thawrie toen een man naar hem toekwam en zei: “Ik zag in een droom dat een zoet geurende bloem opsteeg uit het Westen.” Hij zei: “Als jouw droom waar is, dan is Al-Awzaa’ie gestorven.” Ze schreven het op, en vernamen later dat hij diezelfde dag gestorven was.”

Bron: het Engelse boek ‘Mountains of Knowledge’
waarin twee boeken van Imaam adh-Dhahabie worden gebruikt:
‘Tadhkiratul-Huffaaz’ (1/178-185) en ‘Siyar A’laamien-Nubalaa’(7/107-134).
--------------------------------------------------------------------------------
[1] Voetnoot: Er is hier echter een verschil over tussen de geleerden.

[2] Voetnoot: Bovenaan hebben we al duidelijk gemaakt dat er een geschil is tussen de geleerde over of al-Awzaa'ie wel of niet Mohammed ibn Sierien heeft horen spreken.

[3] Aboe Dawoed (nummer 749)

[4] Al-Boechaarie (vol. 1, nummer 702) en Moeslim (vol. 1, nummer 758)

Iemaam Ahmed

2007-08-09T19:05:00.002+02:00

Korte Biografie van Iemaam Ahmed ibn Hanbal rahiemehoellaah.

Zijn naam afkomst en geboorte:

Hij is Ahmed ibn Mohammed ibn Hanbal ibn Hilaal Ash-Shaybaanie Al-'Adnaanie Aboe Abdillaah. Eén van de Iemaams van Al-Fiqh, Hadieth, Soennah en Djarh wat-Ta`diel. De Ster, de Haafidh, de Verdediger van Manhadj Ahloes-Soennah wal Djama`ah. Hij werd geboren in Bagdad in het jaar 164 na Hiedjrah.

Zijn kennis:

Nadat hij zestien jaar was geworden is hij begonnen met het zoeken naar kennis in verschillende streken van het Islaamitische rijk. Zo ging hij op de voet (door geld gebrek) naar Jemen om kennis te zoeken bij de welbekende 'Abdoer-Razaaq ibn Hammaam (211NH.) Na Jemen ging Iemaam Ahmed ibn Hanbal naar Mekkah. Zijn zoon ‘Abdoellaah zegt over zijn vader: ”Mijn vader had duizend maal duizend (i.e. één miljoen) ahadieth in zijn hoofd.”

Enkele getuigenissen van andere geleerden voor hem:

Iemaam Jehyaa ibn Moe`ieen (233NH.) heeft gezegd: “Ik heb nooit een 'Aalim met zoveel capaciteiten gezien zoals Ahmed. Hij was een Moehadieth, een Haafidh, een Zaahid en (heel) pienter!”

Iemaam Ash-Shafie`ie (204NH.) heeft gezegd:

“Ik verliet Al-Iraq en liet niemand beter, geleerder, godsvrezender en nederiger achter dan Ahmed ibn Hanbal!”

Zijn leraren:

Iemaam Ahmed heeft bij veel geleerden gezeten. Ik noem een aantal van hen: M'otamer ibn Sulaimaan At-Tamiemie (187NH), 'Abaad ibn 'Abaad Al-Mohalebie (179NH), Soefyaan ibn 'Uyeenah Al-Hilaalie (198H), Aboe Bakr ibn ‘Iyaash (194NH), Djarier ibn 'Abdoel-Hamied (188NH), 'Abdeh ibn Sulaimaan (187NH), en vele anderen

Zijn studenten:

Velen hebben bij hem gestudeerd en zijn allen zelf grote Iemaams geworden. Een aantal van zijn studenten zijn: Al-Boechaarie (256NH), Moslim (261NH), Aboe Dawoed (275NH), zijn twee zonen 'Abdoellaah en Saalih en vele anderen.

Zijn boeken:

Het meest belangrijke en grote boek wat hij heeft geschreven is “Moesnad Ahmed ibn Hanbal.” Hiernaast heeft Iemaam Ahmed een aantal kleine boeken geschreven. Deze boeken zijn o.a.: Ar-red a`la Al-Djahmiejah, Kitaab As-Salaah, Kitaab Al-Iemaan, Kitaab Fadaail As-Sahaabah.

Zijn overlijden:

Hij overleed op de nacht van Al-Djoemoe`ah (vrijdag) 12 Rabie` Al-Awwal in het jaar 241 na Hiedjrah.